Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
258r
Einzelbild herunterladen
 

De ſcd̓o Luce. x. qui vos auditme audit. de tercō. Veb̓. xiij. obedite p̄poſitis vr̄is hoc ē qd̓ ſeqͥtur (me accipit) Math̓. xxv. qd̓vm ex minimis meis feciſtis imchi feciſtis (Qui aūt me accipitaccipit qui me miſit) paterein eo ſb̓ſtanciā v̓tute opere ip̄a ꝑſona patris. qꝛ pater ecognoſcit̉ in filio. qꝛ intellectusvniꝰ relatiuorū eſt ī altero.thei. x. Qui vos recipit me r̄cipit recipit̉ me rcipit qui miſitme. Luce. x. Qui vos ſperint meſperint. Math̓. x. recipi t ꝓphetam in nomīe ꝓphēte mer.. ac.Sic ergo ad humilitateꝫ formauit qͦs ſue ptātis ſucceſſores reliquit Hec cūdixiſſꝫ ih̓s turbatꝰeſt ſpū) Hic inſtruit diſcipuloˢad caritatē hoc totū factū eſt inſcd̓a cena corꝑis ſui qn̄ corpꝰ ſuum diſcipul̓ tradidit celebran ab eis ſacramentū precepitinſtituit ſic̄ patuit Math̓. xxvi. Luce. xxij. Hoc auteꝫ ſemplene hic dicit̉. qꝛ ſciuit euāgeliſta in alijs hoc ꝑfecte deſcribiturDiuidit autē hec ꝑs in tres partes. In quarū prima deſcribiturſcelus ꝓditōis ꝯtra caritate agetis. In ſecūda deſcribit claritatēcorꝑis miſtici ex dulcedine caitatis diligibil̓ ibi: e̓go exiſſꝫ dixit ih̓us: In tercia ponit īſtitucone cai̓tatis ibi: Filioli mei adhucmodicū vobiſcū ſū: In pͥma ha dic̄ tria .ſ. turbacōis que ex facto ꝓditoris futura erat ꝓteſtacinis. Diſcipulorū ex ꝓteſtacōe facta heſitacōem ꝓditoris qͣndaamonitoria reuelacōnem. Inmo horū duo ſūt turbacō ꝓteſtacio. turbaconem expmit ī ſe in modo. in ſe expmit ea dices hec dixiſſet: de inſtitucone diſcipulorū ad humilitate: turbatus ē: vt oſtēderet ſe veru hōineꝫin que caderꝫ turbacō ꝓpaſſiōīsvt inate habito capitulo ē nota determinatū. maxīe ex preſecia traditoris interi mortē eiuꝰmachinabat̉. Ps. Conturbataſūt om̄a oſſa mea aīa mea tuibata eſt valde: ſpū: hoc tangitmodū. qꝛ ip̄e ſpiritū ſuo in ſe fecit iſtā ꝓpaſſionis turbacōeꝫ. qꝛnichil in eo fuit qd̓ eſſꝫ electu ordinatu racionabili volūtateEt ideo Gen̄. vij. ſignificatus eſt archa. In q vt dicit oma aīalia: hoc ē animales motꝰ pacatꝭifuerūt Iob. v. beſtie terre erunttibi pacifice hoc eſt beſtiales motus in alijs pugnat cōtra xp̄mA xp̄e tibi in corꝑe tuo erat pacifice omno ſpiritui obediētes.ibidē Et ſciēs pacatū eſt habitaculū tuū. Sic ergo turbatusē ſpū ex iude pn̄cia. vn̄ gloſa exēplū prebui vt ꝯdolētes alijs turbem̄. qꝛ miſerijs iude cōpaciensfuit ( proteſtatus ē dixit) animonitorie volēs miſerū a ſcelere