Tempꝰ autē debitū ſeminandihoc granū verbi incarnati ē quado apta ſūt corda audiēcium Eccleſiaſtes. xi. Mane ſemina ſemtuū ⁊ veſpere nō ceſſet manꝰ tuaqꝛ neſcis an hoc aūt illud pͥus oriatur ⁊ ſi vtrūqꝫ meliꝰ erit Eccīiij. Omnia tēpus habēt. ⁊ iō drEcci. xx. ꝙ ab ore fatui reprobabit̓ pabola. qꝛ nō dicit ea in tꝑoſuo. ſic ergo cadit ſeme in terraque ē cor bonū. Qd̓ emī cecidit inpetroſa hoc ē in corda dura nullapiētate infuſa natū aruit ⁊ qꝛ nōhabebat humore pietatis nō cōualuit. qd̓ autē ſecus viā ſtrepitus mundam faſtus cecidit volūcres celi demōēs in vijs gloīe cōmederūt. qd̓ vero īter ſpinas ſollicitudīs cue diuiciaꝝ ſuffocatūeſt Math̓. xiij. Terra autē bonaeſt diſciplina corꝑali culta. Hebreoꝝ. xij. Omnis qͥdem diſciplina in pn̄ti non videtur eſſe gaudij ſꝫ meroris. poſtea auteꝫ exercitatus ꝑ eam pacatiſſimū fructureddet iuſticie. pinguis autē eſtterra pinguedine deuocōis ⁊ imiſericordie Yſa. v. In cornu̓ filioolei tranſlacō theodoſionis habꝫin loco pingui. calida autē eſt calore dilectiōis auſtro afflata Cāticoꝝ. iiij. Surge aquilo ⁊ veniauſter ꝑfla ortum meū ⁊ fluentaromata illiꝰ. humecta humoreſacrimarū pro pctīs ⁊ p̄ſentis vibe incolatū ⁊ miſerie ⁊ ꝓ dilacōeLLLprīe Iudic̄. pͥ. Dedit ei irriguuꝫinferiꝰ ⁊ irriguū ſuperius Equata eſt ꝑ eqͣninitatem paciēcie etcōcordie Yſa. xxviij. Cum adeouerit terra ſeret. hoc ē frumentuqūo valles id ē humiles abūdabunt frumēto. ſicut dicit ps. Etmontes hoc ē ſuꝑbi deſtituūtur.(mortuū fuerit) Adhuc tangitfructū cui cōꝑatur ſeminacio fidei. Ad lr̄am em granum ſeminatum morit̉ in eſſe īdiuiduali vtmultiplicet̉ in multo fructu ſueſpeciei. Et ſic xp̄s moritur ī ſe vtī multis r̓ſurgat. morit̉ auteꝫ vtdicit Augꝰ. in cordibꝰ iudeoruꝫvt reſurgat in fide genciū. moritur nō ſua querens vt reſurgat īfructū ꝓximoꝝ. morit̉ nūdū. reſurgit multiplici decore veſtituꝫ.p. Cor. xv. Inſipiēs tū quod ſeminas nō viuificat̉ niſi priꝰ moriatur ⁊ qͥd ſeminas nō corpusqd̓ futurū eſt ſeminas. ſꝫ nūduꝫgranū vtputa tritici vel alicuiusceteroꝝ. deꝰ vero dat illi corpꝰ ſicut voluerit. ita grnū illud ſiue īverbo reſurgit veſtitum om virore virtutis Ihere. xvij. Erit quaſi lignum viride quod ad humorem mittit radices ſuas. hoc eſtqd̓ dicit (ipſū ſolum manet) Etnon diu manet quia putreſcit ⁊ideo expedit vt moriatur ⁊ ſic ingloriam venit fructus reſurrectionis pͥ. Torinth̓. xv. Seminat̉corpus animale. ſurget ſpūale.