Ioh̓. x. ego veni vt vi. h. ⁊ a. h.Et oīs qui viuit ⁊ credit ī me)Tangit hic fidei illiꝰ pͥmiū qꝛ eiiam ꝑfca viuit Abbac̄. ij. Iuſtꝰautem meꝰ ex fide ſua viuet ⁊ credit in me hoc eſt credēdo tendit īme (nō morietur ineternū) qꝛ ⁊ſi corꝑaliter morit̉ ad tempꝰ nōtamē morit̉ ſic vt ineternū moriatur. Sic em̄ moruitur damnati ineternū vt nūꝙͣ p̄moriatur.Ioh̓. viij. Si qͥs ſermōeꝫ meuꝫſeruauerit nō guſtabit mortē ineternū. Ioh̓. iij. vt oīs qͥ credit īipſo nō peat ſed habeat vitā etnam Oſee. xiij. de manu mortis.liberabo eos de morte r̄dima eos(credis hocᶜ) elicit ad hac perſyctam fidem ꝯſenſū cui fidei nͥl eſtimpoſſibile impetrare Marc. ix.ſi potes crede̓ om̄a poſſibila ſūttibi ath̓. xvij. ſi habueritis fidem ſic̄ granuꝫ ſynapis ⁊ di. inhuic tol. ⁊ mit. in mare ⁊ nichilimpoſſibile erit vobis (ait illi) h̓in fide ꝑfectam ꝓbat ꝯſenſū iamſufficient̓ ꝑ erudicōnem eleuata(vtiqꝫ dn̄e. Math̓. xv. O mulier magna ē fides tua fiat tibi ſic̄petiſti ⁊ explicat hāc fidē dicens⁊refur ia(ego credidi) firmiter credēs ⁊ſimpliciter cōfitēs (qꝛ tū ēs) quiin natura hūana lates (xp̄s) vnatupiictōne deitatis vnctꝰ (filius dei) ain fitt eniaprenatus an om̄a ſecula (qͥ) natus ex muliere v̓ginē factꝰ ſb̓ lege (in hūc mundū) viſibilē (ve2Tniſti) ꝑ carnis aſſumpcōeꝫ ⁊ heceſt fides ꝑfca qͣntū ad hunc articulū ⁊ ideo ipſa vlteriꝰ ad fidemnō inſtruit̉ ath̓. xvi. tu es criſtus filiꝰ dei viui ⁊ ideo ſic̄ petroiſtiꝰ ꝯfeſſionis dantur claues ꝯquas nō p̄ualent porte inferi. itaclauſtra mortis q̄ defunctum detinebat adu̓ſus iſtaꝫ fide nichilpotuerūt. ſꝫ defūctum quē abſorbuerat reddiderūt. psͣ. Cōtriuitportas ereas ⁊ vectes ferreos confregit. ſuſcepit eos de via iiqͥtatis ſue. (Et cum hec dixiſſet) terciū ē in quo on̄ditur deuocō mar.the. qꝛ nō ſola voluit eē in ꝯſolaciōe dei. ſꝫ ⁊ ſororeꝫ vocat vt ſecūconſolet̉ ⁊ hoc eſt: ⁊ cum hec dixiſſꝫ: apud dn̄m fid̓liter deponesſue fidei ꝯfeſſionē (abijt) a dn̄ovt eciā ſoror ꝯſolaretur (⁊ vocauit mariā) que domi ſedebat (ſorore ſuam) Iſa. xl. Loquimi adcor iheruſale ⁊ aduocate eaꝫ Apocalipẜ vlt̓. qui audit dicat veni(ſilēciodicēs) qꝛ nō decꝫ mulie̓sclamoſas eſſe adhuc autē quiauidei pn̄tes erant ⁊ noluit vt audirent ne ꝑ eos pn̄cia iheſu denūciaret̉ Iſa. xxx. In ſilencio ⁊ ſpēe. f. v. Tren. iij. Bonum ē p̄ſtolari cum ſilēcio ſalutare dei (magiſter adeſt) Mala .iij. ecce veīt⁊ quis poterit cogitare die aduētus eiꝰ? (⁊ vocat te) ꝙͣuis eniminon ſit ſcriptū tam ex imꝑio dn̄iintelligit̉ marthe eē miūctuꝫ. ꝙ