Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
208r
Einzelbild herunterladen
 

26 4ſua recepit recipit nulli impropatones inuitat. De pmis duobꝰ dicit̉ Iac. p. dat ōnibꝰ afflueter improꝑat. De tercio dꝫEcci. xxiiij. trāſite ad me onesꝯcupiſcitis me a ge. in. adim.nulli gremij ſui oſtiuꝫ ſiue hoſpicium claudit onibus exhibꝫ ſacͣmenta. hoc oſtium ē de quodicit̉Iob .xxxi. Foris non ma. ꝑegri.oſtium in. pa. ſi p̄latꝰ intratoſtiuꝫ qn̄ large gratis inuitado cōicat ſacramēta ecc̄īe. psͣ. Inebriabūtur ab vbertate domustue tor. vo. tu. po. Qrtum oſtium e xp̄s introitū btītudinisquā intrat ipſum Apoc̄. iiij. ecce oſtium aptuꝫ in celo ecce ſedes poſita erat in eo Et ideo dicitIo. xiiij. ado ꝑare vobis locu ioidē In domo pris mei maſiones multe ſunt ad quas ones intrat xp̄m ſicut introductorē etoſtium opꝰ redempcōis gloificacōnis (Omnes qͥtquot venerunt) Hic on̄dit qui ipſum intrat recte intrat: qꝛ onesquotqͦt venerūt: venerūt auteꝫ qnon vocati venerūt vel non electi venerūt vel de quibꝰ ē ꝓuiſum tamē venerūt Vocacio eſt ſuꝑiorē. electio ꝯgregacōemꝓuiſio ē eius qꝛ de cura paſtorali ſingulis habꝫ ꝓuidere. De primo dicit̉ hoc ē de vocacōe Heb̓.v. nec quiſꝙͣ ſumat ſibi honoreꝫſed vocatur a deo tāꝙͣ aaron.De electōe dicitur Cant̓. v. Dilectus meꝰ cādidus rubicundꝰelectꝰ ex milibꝰ candore innocencie pollēs rubore caritatis paciencie vernas ex onibꝰ. Talisem̄ electꝰ a ꝯgregacōe a deo eſtelectꝰ Ioh̓. xv. vos me elegiſtis ſꝫ ego elegi vos poſui vosvt eatis fructuꝫ afferatis fructus vr̄ maneat. De ꝓuiſione drExo. xviij. Prouide ex om plebeviros potētes timētes deum inqͥbꝰ ſit veītas oderūt auaīciaꝯſtitue ex eis tbuos ceturiōesqͥnͥquagenarios decanos. Pijones miſſi a deo intrant oſtiualij autē ſe venerūt nec vocatinec electi nec ab aliquo ſapiētūpuiſi ad ecc̄īarum vtilitate Ihe̓xxiij. mitteba eos ipſi cuirebat loq̄bar ad eos ecce ip̄iꝓphetabat Illi currētes venerūtnon vocati ſpii domini hoc ēqd̓ dicit: Omnes qͦtquot vener̄tſe ingerētes vel intruſi ſymōīsp̄cium intrates vel imp̄ſſione vtolentā Illi ergo qͦtquot venerūt(fures ſunt latrōes) In p̄cedētibus habitu ē de fure latrone de differēcia furis latronis.vn̄ Glo̓. Fur ē qui ſymonia vl̓aliquo modo ꝯtra xp̄m intrat. ſatro autē qui poſtꝙͣ intrauit malo exemplo aꝑte corrupit. ẜm veritatem autē fur eſt qui clam intrat ſub dolo ſymonia vel ypocriſim. latro autem qui aperte ſe