26 4ſua recepit ⁊ recipit nulli impropatones inuitat. De pmis duobꝰ dicit̉ Iac. p. dat ōnibꝰ afflueter ⁊ nō improꝑat. De tercio dꝫEcci. xxiiij. trāſite ad me ones q̄ꝯcupiſcitis me ⁊ a ge. in. adim.nulli gremij ſui oſtiuꝫ ſiue hoſpicium claudit onibus exhibꝫ ſacͣmenta. hoc oſtium ē de quodicit̉Iob .xxxi. Foris non ma. ꝑegri.oſtium in. pa. ⁊ ſi p̄latꝰ intrat ꝑoſtiuꝫ qn̄ large ⁊ gratis ⁊ inuitado cōicat ſacramēta ecc̄īe. psͣ. Inebriabūtur ab vbertate domustue ⁊ tor. vo. tu. po. Qrtum oſtium e xp̄s ꝑ introitū btītudinisquā intrat ꝑ ipſum Apoc̄. iiij. ecce oſtium aptuꝫ in celo ⁊ ecce ſedes poſita erat in eo Et ideo dicitIo. xiiij. ado ꝑare vobis locu⁊ ioidē In domo pris mei maſiones multe ſunt ad quas ones intrat ꝑ xp̄m ſicut introductorē etoſtium ꝑ opꝰ redempcōis ⁊ gloificacōnis (Omnes qͥtquot venerunt) Hic on̄dit ꝙ qui ꝑ ipſumnō intrat nō recte intrat: qꝛ onesquotqͦt venerūt: venerūt auteꝫ qnon vocati venerūt vel qͥ non electi venerūt vel de quibꝰ nō ē ꝓuiſum ⁊ tamē venerūt Vocacio eſtꝑ ſuꝑiorē. electio ꝑ ꝯgregacōemꝓuiſio ē eius qꝛ de cura paſtorali ſingulis habꝫ ꝓuidere. De primo dicit̉ hoc ē de vocacōe Heb̓.v. nec quiſꝙͣ ſumat ſibi honoreꝫſed qͥ vocatur a deo tāꝙͣ aaron.De electōe dicitur Cant̓. v. Dilectus meꝰ cādidus ⁊ rubicundꝰelectꝰ ex milibꝰ candore innocencie pollēs ⁊ rubore caritatis ⁊ paciencie vernas ⁊ ex onibꝰ. Talisem̄ electꝰ a ꝯgregacōe a deo eſtelectꝰ Ioh̓. xv. Nō vos me elegiſtis ſꝫ ego elegi vos ⁊ poſui vosvt eatis ⁊ fructuꝫ afferatis ⁊ fructus vr̄ maneat. De ꝓuiſione drExo. xviij. Prouide ex om plebeviros potētes ⁊ timētes deum inqͥbꝰ ſit veītas qͥ oderūt auaīcia ⁊ꝯſtitue ex eis tbuos ⁊ ceturiōesqͥnͥquagenarios ⁊ decanos. Pijones miſſi a deo intrant ꝑ oſtiualij autē ꝑ ſe venerūt nec vocatinec electi nec ab aliquo ſapiētūpuiſi ad ecc̄īarum vtilitate Ihe̓xxiij. Nō mitteba eos ⁊ ipſi cuirebat n̄ loq̄bar ad eos ⁊ ecce ip̄iꝓphetabat Illi currētes venerūtnon vocati ꝑ ſpii domini ⁊ hoc ēqd̓ dicit: Omnes qͦtquot vener̄tſe ingerētes vel intruſi ꝑ ſymōīsp̄cium intrates vel imp̄ſſione vtolentā Illi ergo qͦtquot venerūt(fures ſunt ⁊ latrōes) In p̄cedētibus habitu ē de fure ⁊ latrone⁊ de differēcia furis ⁊ latronis.vn̄ Glo̓. Fur ē qui ꝑ ſymonia vl̓aliquo modo ꝯtra xp̄m intrat. ſatro autē qui poſtꝙͣ intrauit malo exemplo aꝑte corrupit. ẜm veritatem autē fur eſt qui clam intrat ſub dolo ꝑ ſymonia vel ypocriſim. latro autem qui aperte ſe
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten