Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
193r
Einzelbild herunterladen
 

factꝰ eſt vt vos illius īopia diuites eſſetis. hij autēquiꝓpter deūnoti erant eius ꝓpter ſb̓ita in facie eius apparente mutacōeꝫ (dicebāt) expietate pociꝰ ex ignoracia dubitātes (nonne hic eſtſedebat mēdicabat) Ceci ſedent qꝛ veſtigia vident: medicant autē. qꝛ artes opeꝝ vnde lucrent̉ diſcere pn̄t Actu. iij. repleti ſūt ſtupore extaſi in eo qd̓ꝯtigerat illi. (Alij autē dicebatecce diſceptacio ꝯgratulantesei dicebāt (qꝛ hic eſt) vere bn̄ficiū a ſaluatoe̓ recepit Ioh̓. vi.Hic eſt vere ſaluator venturꝰeſt in mūdū. (alij) autē volētesobfuſcare miraculū dicebat (nequaꝙͣ) eſt ille ſupple (qꝛ ſil̓is eiꝰeſt) Yſa. v. Ve qui dicitis bonūmalū malū bonum ponētes lucem tenebras tenebras lucemAct. xiij. Opꝰ ego facia in diebꝰvr̄is opus qd̓ credetis ſi nairabit̉ vob̓. Ille auteꝫ dicebat)miraculū in ſeipſo certificas (qꝛego ſū) nulli em̄ ita ꝯſtabat de ipſo fic̄ſibi. ij. Mach̓. iij. teſtabat̉onibꝰ ea ſuis ocul̓ videa̓t oꝑamagni dei Thob̓. xij. cora onibꝰviuētibꝰ ꝯfitemini ei qꝛ fecit vobiſcū miſericordiā ſuam. Dicebāt ergo ei) hic incipit certificacio eius qui fecit miraculū. Etgūtur hic duo. ſcꝫ modi inqͥſico eius qui fecit miraculuꝫ certificacio. dicit ergo Dicebāt ergo ei:Criſoꝰ. diſceptātes de miraculo.(quo aꝑti ſūt oculi tuiꝰ) q̄ſtio ēamiranciū modū oꝑaconis diuine v̓tutis ignoracium. qꝛ ad iſluꝫ hūana racō poteſt Lu..modo fiet iſtud? Ecciaſtes pͥmocuncte res difficiles pōt eaꝰ ho explicare ſermōe ido nullaq̄ſtio eſt. quia modꝰ ille d̓ine ſapiēcie oꝑantis ꝓfundari pōtIob. xxxvi. Memēto ignoe̓sopꝰ dei de quo cecinerūt viri. laudare em̄ opera dei debemꝰ amirari. ſꝫ iueſtigare poſſumꝰ modum. pͣs. Mirabilis fca ē ſciēciatua ex me ⁊cͣ. Ex modo eciā loqn̄di videt̉ iſte pupillas clauſasvngula habuit. qꝛ ſic querūt: aꝑti ſunt tibi oculỉ dicut quo dati ſunt tibi oculiꝰ yſaxxxv. Tunc apient̓ oculi cecoruꝫ au .ſ. pa. Rn̄dit) ecce ctificacio eius qui fecit miraculū. Tangutur autē hic duo. reuelacio factoris nomē modus oꝑacōnis ipſiꝰ occultacio ipſiꝰ abſenciaꝫ ẜm locū. Dicit ergo (illehomo) p̄cipue dignitatis ē inter hoīes qui ī hominiū eſt formahomīes curas. Phil̓. ij. In ſimilitudinē hominiū factus habitu īuentus vt homīo ( dicit̉ ih̓s) nomīe vacuo ſaluator appellatur. quia ſic̄ dicit̉ Eccī. xlvi. maximus eẜm nomē ſuum in ſaluteꝫgentis Phil̓. iij. Saluatorē expectamus dominū ih̓m xp̄m qui