Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
191r
Einzelbild herunterladen
 

Ui c autꝑntes eius?) ſic ſuppl̓e vindicatū eſt pctm̄ iſta cecitate. ido Thob̓. iij. dr Neqꝫ vnidictā ſumas de pctīs meis ne reminiſcaris delicta mea vel pn̄tumeoꝝ hoc eſt qd̓ ſeqͥtur (vt cecus naſceret̉) in vindictaꝫ talisſui vel ꝑntum pcti. qꝛ deus nonpunit ſinc pctō ſicut dictum eſt.(Rn̄dit ih̓s) deſiderantibꝰ ſuasingerens illumīacones. Yſa. lx.Surge illumīare ihrl̓m quia venit lumē tuū (neqꝫ hic peccauit)Iob .xvij. Non peccaui ecia in ain. o. in. Item. xvi. paſſuꝰ ſū abſqꝫ vlla iniqͥtate cum adde. in. h.preces Itē. vi. vtinam appederentur pctā mea ca. qua pa. in ſtatera. (neqꝫ ꝑntes eius) Sedtra hoc obicit̉ Yſa. xliij. Patrestui pͥmo peccauerūt interp̄testui p̄uaricati ſunt in me. Sedſoluit̉ ea que dicta ſūt. qͥa peccatuꝫ non ē cauſa pene niſi ſineno. ſꝫ non oportuit pctm̄ ſit iſtius pctī cauſa meritoria ido addit ( Sꝫ vt manifeſtētur operadei in illo) ac ſi dicat eſt cecus natus ad punicōeꝫ pctī. ſedpocius diſpenſatiua ē cecitas iſtavt manifeſtato oꝑe mniraculi virtus dina appareat ſic ad fidēedificent̉ credētes Sed ſi obicit̉ deꝰ bonoꝝ noſtroꝝ indigꝫad hoc nobis bn̄faciat multominꝰ indigꝫ maloꝝ noſtroꝝ vtvirtutē ſuam ad edificacōeꝫ nr̄efidei on̄dat. quia multis modisalijs in ſalute noſtra on̄dere pōt. Ad hoc dicendū quidē aliteron̄dere potuit. ſꝫ nullꝰ modus itafamiliaris ꝯuenies nobis fuit ideo defectū que meruimꝰ incidere p̄miſit vt ſalutē deſideremꝰ oblata ſalus grata faciat nob̓ſaluatōis graciā hoc cecitatem iſtā deus diſpēſauit. hoc ēqd̓ dicit Ioh̓. xi. Infirmitas hec eſt ad mortē ſꝫ gloria di vtglorificet̉ filius dei eam. Eccīxliij. audiētes auribꝰ noſtris ammirabimur illic p̄clara oꝑa imrabilia (Me oportꝫ. Hic tagit̉tempis ad miracula faciēda congruencia. Et dicūtur duo ſcꝫ congruitas ncc̄itas Congruitaꝰgit̉ cum dicit: me oportꝫ: hoc eſtoportunū ē. ꝙͣuis nonccarium ſꝫvolūtariū oportꝫ (opari opea̓euuiꝰ miſit me pr̄is) Ioh̓. vi.eſt opus dei vt credatis in eumque ille miſit ideo oꝑa fidē edificancia ſūt oꝑa a pr̄e filio iniuncta a filio impleta ꝑfcā Ioh̓.qn̓to. Pat̓ meꝰ vſqꝫ operat̉ ego operor Yſa. xxvi. Oīa oꝑanoſtra oꝑatꝰ es in nobis domīeLu. ij. In hijs que pr̄is mei ſuntoportꝫ me. (donec dies ē) diesḣ̓ ē pn̄cia lucis ſuꝑ nos. dupliciter ſcꝫ corꝑaſepn̄ciam fidem dum viuimꝰ. quia poſt vitā valꝫ nobis oꝑacio ſolis. ps.Exibit homo ad opus ſuuꝫ ad