dn̄m arguere de arrogācia ẜmonis in cōpacone ad pres ⁊ ideo orunt ſi ſe maiorē eſſe reputet abiha in que deus a morte temꝑalinō ſupportauit Gen̄. xxv. deficiēsetate mortuꝰ eſt ſenex ⁊ plenꝰ dierū (⁊ ꝓphete mortui ſūt) ⁊ ideoarrogancia ē ꝙ diciꝰ illos a morte eē ſupportandoˢ qui tuū ẜuantſermone cum a morte nō ſupportētur qui verbū dei audiūt ⁊ ſermone Dan. xij. Daniel vade adpfinitum ⁊ requieſces ⁊ ſtabis īſorte tua in fine dieꝝ. iij. Re. xix.Sufficit michi dn̄e tolle annāmea nō em̄ melior ſuꝫ ꝙ patresmei (que teipſū facisᶜ) hoc eſt inmagnitudine arrogacie cui te cōpabis ex quo ſūmis ⁊ maximiste anteponis? Criſtꝰ auteꝫ nō ſefecit magnū ſꝫ pater genuit eummagnū ⁊ ipſe forma homīs accipiens fecit ſe ꝑuum Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m formam ſeruiaccipiēs (Rn̄dit ih̓s) Hic exportur cōcluſio calūnie. habꝫ auteꝫduas p̄tes cōtra duo que ꝑ calūmani xp̄o impoſuerat. dixerūt eiſermone eius eē falſū ⁊ arrogantē ⁊ iō xp̄s prio on̄dit ſermoneſuū eē veꝝ ⁊ ſecūdo on̄dit euꝫ nōeſſe arrogātem ibi: abraha pat̓veſter: dicit ergo in pͥmo tria ſcꝫꝙ in ſermoe ſuo nō habet a prep̄uatam gloriā ꝙ pr̄is dei habetgloriā ꝙ hic glorificatꝰ a iudeiseſt ignotus ⁊ a xpo cognitus.dicit ergo (Si ego) priuata gloria (glorifico meipſū) ⁊ eſt locūcio ꝑ ypoteſim. ac ſi dicat ſi egop̄uata gloriā a pr̄e hēreꝫ ſic̄ vosmichi impoītis ⁊ illa ꝑuata gloria glorificarem ineipſū (gloriamea nichil eſt) ⁊ minꝰ ꝙͣ nichilqꝛ vana eſſet illa gloria p. Machab̓. ij. cuiꝰ gloria ſtercus ⁊ vermis ehodie extollit̉ ⁊ crs niueqꝛ cōuerſus in terram ſuā Oſeeiiij. gloria eorū in ignomina cōmiutabo (Eſt pat̓ meꝰ) ſb̓ſtancialis (qͥ glorificat me) voce ⁊ ſignis in hūana forma latētem Iohan. p. vidimꝰ gl̓am eius gloriam quaſi vnigeniti a pre. yſaiexxij. erit in ſoliū gloīe domui patris ſui (quē vos dicitis qꝛ deusnr eſt) Ille enī ꝙ ip̄e ſit pr ⁊ glorificator meꝰ teſtīonijs ſcriptue⁊ vocis ⁊ oꝑibus oſtendit Exo.xv. Iſte deus meꝰ ⁊ gl̓ificabo eūdeuꝰ patris mei ⁊ ex. eū. Garuchiij. hic deus noſter ⁊ non eſtimabit̉ aduerſus eu. psͣ. Quis ſimilis tuu in fortibꝰ dn̄e magnificatus in ſcītate terribilis atqꝫ laudabilis ⁊ faciens mirabilia (⁊ncognouiſtis eū) arguit iudeoˢ deignorancia dei que inuocabant.Et dicit quatuor redargucioneꝫignorancie. confeſſionem ſue ſciencie. abdicacōnem ignorancie.oſtenſionem ſciencie. Dicit ergoEt non cognouiſtis eum: ꝙͣuisper opera in me demonſtratum.