S 6Ad ſua deſideria coaceruabūt ſibi ma. pru. au. ⁊ q. a. vj. qui ⁊cͣ.(Anderunt e̓go iudei ⁊ dixer̄t) hͨex veritate nō valentes reſiſteread ꝯtumeliā ſe ꝯuertūt. Diuiditur autē in duo. in quoꝝ primodeſcribit̉ illata dn̄o ꝯtumelia. inſecūdo a dn̄o opponit̉ paciencia.Uic̄ ergo (Nōne bn̄dicimꝰ nos.hij ſunt q̄ omnē maledictū benedictū reputāt ꝑ qd̓ doctores veritatis infamant Iob. xiij. Nūqͥohabebūt fine verba ventoſa aūtaliquid tibi moleſtū eſt ſi loquaris? quaſi dice̓t n. qꝛ ſe bn̄dicerereputat cū cōtumeliam irrogat.Os. Sepulchꝝ patēs eſt gutteoꝝ linguis ſuis doloſe agebat.venenū aſpidum ſub labijs eoꝝquoꝝ os maledictōe plenū eſt ⁊amaritudine ⁊ dolo. (qꝛ ſamaritanꝰ es tu) alienꝰ a lege diuinahuiꝰ auteꝫ dicti erant tres cauſe.vna qꝛ ſamaritanis p̄dicauerat⁊ a ſamaritanis cū iocuditate receptꝰ Ioh̓. iiij. Secūda qꝛ iudicabāt ꝙ aliquid de lege reciper⁊ alia quedā abicerēt ſic̄ fecerūtſamaritani ſicut imponebat ei ꝙſabbatū nō veneraret̉ ⁊ alia madata cuſtodiret Ioh̓. ix. Nō eſthic homo a deo qui ſabbatū noncuſtodit Terciā cauſa ē qꝛ in ꝑabolis ſamaritanos laudauit ⁊ extulit in miraculis. In ꝑabol̓ Lux. Samaritanꝰ qͥdē deſcēdit appropīas ⁊ alligauit vulnera eiusIn miracul̓ ſic̄ in curacōe deceꝫ loproſorū vbi laudauit eū qui r̄diuit cū graciaꝝ actōe ⁊ dixit illumeſſe ſamaritanū ⁊ ex hijs cauẜ dixerūt cum factū eē ſamaritanum(ademoniū habes) hoc ido dicebant qꝛ videbant eū ſigna facere ⁊ illa non deo ſꝫ demonio attribuebat math̓. xij. Lu. xi. In beelſebub prīcipe demonioꝝ eicit demonia. Rn̄dit ih̓s) Iſta reſpōſio diuidit̓ in duas ꝑtes In quarū pͥma negat falſitatē ⁊ ꝯfiteturveritatē. In ſecūda iudicio dei cōmittit hoc ꝙ blaſphemat̉. Dicergo (ego demoniū n̄ habeo) qd̓eſt negacio falſitatis quod ꝑ hocoſtēdo. qꝛ eicio demonia Math̓xij. Si ſathanas ſathanaꝫ eicitquo ſtabit regnū eius? porro ſi īdigito dei eicio demoīa ꝓfecto peruenit in vos regnū dei Exo. viij.Digitꝰ dei eſt hīc. hoc eſt demonſtracō dine ptātis. nec poteſt idēeē digitus dei ⁊ digitꝰ ſathane ergo: demonūi n̄ habeo: Sed tucqueritur quare nō negat ſe eē ſamaritanū cū eciā hoc fuerit ei impoſitū Ad qd̓ dicendū ꝙ ad minꝰ ſpūaliter fuit ſamaritanꝰ. qꝛfuit hominū cuſtos ⁊ ideo hoc nonegauit ſꝫ tacuit Ioh̓. vij. O cūſtos hominū quae̓ me poſuiſti cōtrariū tibi? Yſa. xxi. Cuſtos qͥ denocte cuſtos qͥ de nocte. psͣ. Eccenō dormitabit neqꝫ dormet q̄ cuſtodit iſrl̓. Vel dicatur ꝙ hoc ꝙ