cū ſuis ſe exaltauit ⁊ ſic om̄a quefecit a patre celeſti habere ſebauit. pſalmiſta. Notas michifeciſti vias vite adimplebis meleticia cum vultu tuo Actu. ſecūdo. Que ſuſcitauit deꝰ ſolutis doloribus inferm iuxta quod impoſſibile fuit teneri illum ab eo¶Sed ſicut docuit me pat̓) docere pr̄em filiū eſt ſic̄ aliam ꝑſonāgenerate alij a ſe ꝑſone ab ipſogenite ꝑ hoc ꝙ verbū ſuum eſt ⁊in lumine ſuo verbuꝫ de ipſo ꝓcedit tradere noticia Col̓. ij. In ipſo ſunt ones theſauri ſapīe ⁊ ſciēdei abſconditi. Psͣ. Docuiſti mea iuuētute mea ⁊ vſqꝫ nūc ꝓnunciabo mirabilia tua Io. vij. meadoctrina non ē mea (hec loquorquia vna eſt doctrina patris docentis ⁊ filij docti. ⁊ ideo ſicut docet pater hec loquit̉ filius. os eipatris eſt filius Ioh̓. decimoſeptimo Opus cōſūmaui qd̓ dediſtimichi vt facerem (⁊ qui miſitme mecum eſt) horum quē dixittāgit hic ꝓpriam cauſā. hoc eī dicit ꝓpter eſſencie vnitatē ⁊ ꝓptercōſenſus ꝯformitatē De eencieqdem vnitate dicit̉ Ioh̓. xiiij. Nōcredis qꝛ ego in pre ⁊ pat̓ in meeſt? Io. x. ego ⁊ pater vnū ſumꝰDe ꝯſēſus cōformitate Ihere. p̄.Ne timeas a facie eoꝝ qꝛ ego tecum ſū vt eruā te dicit dn̄s deusPsͣ. Cum ipſo ſum in tribulacōne (⁊ nō reliquit me ſolū) qꝛ nūꝙͣ ſum relictꝰ ab ipſo cuiꝰ deitatiſum vnitus ⁊ voluntati per ōnacōformis Heb. xiij. Non te deſeram neqꝫ derelinqua ⁊ racōeꝫ huius vlteriꝰ aſſigͣt (qͥa ego q̄ placita ſūt ei facio ſemꝑ) cum cōtinuitate ⁊ p̄ſeuerecia nunꝙͣ interrūpens nunꝙͣ deficiens Io. iiij. meus cibus ē vt faciam volūtatempr̄is mei qͣ miſit me ⁊ vt ꝑficiaꝫopꝰ illius Et ideo pr̄ dicit de filioLu. iij. Tu es filius meus dilcūsin te ꝯplacui michi. ſꝫ contra hocqd̓ dicit̉. nō reliquit me ſolū: videtur eē qd̓ dicitur ath̓. xxvij.Deus deꝰ meus vt qͥd dereliquiſti me? Sed ad hͦ dicēdū ꝙ nunꝙ dereliqͥt quo ad viniōem ⁊ bn̄placituꝫ. ſꝫ dicit̉ dereliquiſſe quoad exteriore homīs aſſumpti defenſione qn̄ homine illū paſſionibꝰ ⁊ tribulacōibꝰ expoſuit ⁊ abiudeorum peſſima volūtate nondefendit ad Romanos octauo.Qui eciaꝫ proprio filio ſuo nonpepercit deus. ſed pro nobis omnibus trͣdidit illum ⁊ hͦ eſt (hecillo loquente multi crediderunt īilluꝫ) Uic̄ incipit ꝑs illa q̄ ē devbo dei ⁊ luce ſcd̓m ꝙ a ſeruituteeſt liberatiua Et habꝫ duas partes. In quarum primā doctrinehuius ex auditoribus ſumituroccaſio. In ſecunda autem doctrina ponitur per ordinem Dic̓vtiqꝫ hͨ ergo illo ſaluatoe̓ nr̄o vtluce vera loqͣnte ⁊ oēs illūinante