42teſtimoniuꝫ qd̓ ſe ꝑhibuit nō ſolū veꝝ ſꝫ neceſſariū. hoc eſt immobilis fuit veītatis. Thytū .i. quaꝓmiſit qui nō mentit̉ deꝰ Ioh̓.xiij. Sciēs ih̓us qꝛ a deo exiuit ⁊ad deū vadit (vos autē) querentes teſtimonū de v̓tute dina inme habitante ſicut qͥrit̉ teſtimoniū in cauſa hūana cora home iudice (neſcitis vn̄ venio aūt qͦ vado) Psͣ. neſcier̄t neqꝫ ītellexer̄t intenebris ābulant. huiꝰ autē cauſa fuit. qꝛ oꝑa eius ꝑ fidē inſpicēere noluerūt. ⁊ ideo dicit Ambroſius ꝙ priculoſiſſime peccat qͥ ignorat. i. Coꝝ. xv. Euigilate iuſtiignoraciā em̄ quidā dei habentvſqꝫ ad hec. .s. tercio vocem eiusaudis ⁊ neſcis vndeveniat aut ovadat (vos aūt ſcd̓m carne iudicatis) Scd̓a racō eſt in qͣ eliditerrorem iſtorū ꝑ teſtimonij veriſufficiencia. Dicit autē tria ī hacracōne In quoꝝ pͥmo rep̄henditiudicancium ſe temeritatē et cecitatē. ſcd̓o on̄dit iudicij ſui ſufficienciā ⁊ firmitatē. tercio cōfirmathoc ꝑ legis autoritatē. dicit e̓govos autem ẜm carneꝫ iudicatisme ⁊ ideo iudiciuꝫ carnale quodfit ꝑ teſtes obſeruādum cir meeē cenſetis: ⁊ ſicut de homine ꝑ onitur qꝛ nihil v̓tutis din̄e ī ſe demonſtrauit ſenciēdum eē dicitisIacobi. ij. Iudicatis apud voſinetipos ⁊ facti eſtis iudices cogracōnum iniquaꝝ. Ioh̓. vij. Nolite iudicare ẜm faciem ſꝫ iuſtumiudicium iudicate (ego) qui poſſē (nō iudico quenꝙͣ) iudico ꝯdēnacionis in pͥmo illo aduentu ꝙuis poſſem qꝛ do locu penitencieSapien. xij. alia tranſlacio diſſimulās pctā hommī ꝓpter ꝑenitēciam. Ro. xij. nō voſmetipos defendentes cariſſimi ſꝫ date locuꝫ ireScriptum eſt enim mihi vindictam ⁊ ego retribuam ⁊ ideo ꝙͣuis poſſem ꝯdemnare vos: nō facio ſꝫ parco. Sapien̄. xij. Oꝙͣ bonus ⁊ ſuauis e domīe ſpiritus tuus in nob̓ Idcircō eos qui delinquūt ꝑtibus corrigis ⁊ amonesvt r̓licta malicia credāt ī te dn̄e(⁊ ſi iudico ego) oſtēdit iudiciſui ſufficiēciā ⁊ firmitatē: hoc ē ſivellem iudicare in iſto primo velqꝛ in ſcd̓o aduētu meo iudicabo(iudicium meū veꝝ eſt) qꝛ de illo iudicio verum ē qͥd̓ dicit Ioh̓.v. pat̓ non iudicat queꝙͣ qꝛ oneiudicium dedit filio. qꝛ licet pat̓in illo iudicio iudicet autoritatetamē mīſterio filij hōis exercebit̉iudicium Psͣ. Iuſtus es domine⁊ om̄a iudiciā tua iuſta ſūt. Psͣ.Iuſticie dn̄i recte letificantes corda p̄ceptum dn̄i lucidum illuminas oculos. Et reddit cauſaꝫ ſuficiencie ⁊ veritatis ⁊ firmitatis(qꝛ ſolus non ſum) qͥ iudico neciudico ꝑ me ſolū ſicut a patre diuiſus ſic̄ vos me a patre diuiſuꝫdicitis. Ioh̓. xvi. nō ſum ſolus ſꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten