Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
169v
Einzelbild herunterladen
 

Cōſurgētes duo p̄ſbiteri in medio populi poſuerūt manꝰ ſuasſuꝑ caput fuſāne que flēs ſuſpexit ad dn̄m erat em̄ cor eius fiduciam habens in dn̄o (Eriges atſe ih̓us dixit ei) cui ſoli relicta fuit mulier ad ꝯdemnandū vel adſoluendū abſoluit muliere idodicit hic duo. abſolucōem a calūniacōe accuſanciū abſolucōema criminis ꝯdemnacōe. dicit egeerigens ergo ſe ih̓s dixit ei: hoc ēeſt erigens miſericordiam iuſticiam ad mulieris defenſiōem.ps. Exurgat deꝰ diſſipetur inimici eius fugiāt qui oderūt euꝫa facie eiꝰ. Ite Exurge dn̄e adiuua nos libera nos ꝓpter nomēſcn̄ tuuꝫ (mulier vbi ſūt te accuſabat̉) ac ſi dicat vide ꝯſciencia ſimilis crimīs eos effugauit Roͣ. viij. Deꝰ qui iuſtificatquis eſt cōdemnet̉? qͥs accuſabit aduerſus electos dei? Yſa. l.Iuxta eſt qui iuſtificat me qͥs ēqui ꝯtradicit michiº. hoc ē qd̓ſequit̉ (nemo te ꝯdēnauit?) Roͣ.viij. ſi deꝰ pro nob̓ quis ꝯtrnosYſa. l. Ecce dn̄s deus auxiliatormeꝰ quis ergo equi ꝯdenet me( dixit nemo dn̄e) Psͣ. tīebo milia populi circūdantis meexurge dn̄e ſaluū me fac deꝰ meꝰItē Dn̄s michi adiutor tīeqͥd fa. mi. (Dixit autē ih̓s necego te ꝯdemnabo) ecce abſolucopeccatriciꝰ ab eo potuit ſolꝰ abſoluere ꝯdemnare Iac̄. ij. ſuperexaltat autē mīa iudiciū. Sꝫ obicit̉ qꝛ dn̄s dedit legem de occidēda adultera. videt̉ ergo ꝯtra feciſſe qn̄ abſoluit eam ſic videt̉ fauere crimībꝰ qui poteſt pͥriit crimina. ij. Thi. ij. Si negauerimꝰ eum ille fidelis ꝑmanꝫ ſeipſum negare pōt. negarꝫ aūtſe ſi iuſticiā deſererꝫ. videt̉ ergo iuſticia negauit ſeipſumiuſtū negꝫ qn̄ abſoluit crimioſāAd hoc dicendū aliud iudicium dei aliud hoīs. Deꝰ auteꝫ iudicat de corde. autē niſi deoꝑe manifeſto accuſata ab eo accuſare pōt debꝫ. hoc ē cuiꝰ ītereſt ideo deꝰ in iudicio vtitur teſte niſi ꝯſciencia rei iudicat̉. homo autē exterioribꝰ indiget teſtibꝰ ergo one iudiciumꝯdēnacōis fiat ad cautela futuro maloꝝ que ꝯſcīa a futuispoſitū de cete̓o faciēdi doloreꝫcōmiſſi abſoluit: ille ī iudicio deiabſoluit̉ ⁊n̄ ꝯdēnat̉ quē teſtesexteioe̓s abſoluūt ī iudicio hoīsabſoluit̉ ꝯdēnat̉ ſic xp̄s hvt euacuacōeꝫ teſtui abſoluit ad lraꝫ. abſoluit iuſte a iudicio hoīꝫ vt deꝰ āt peītēte abſoluita iudico dino ī vtroqꝫ iuſtꝰ ⁊deteſtator fuit cinīs. ſꝫ cme accuſāciū deteſtatꝰ fuit vt cine adl̓te̓ deteſtatꝰ fuit vt deꝰ qn̄ pͥmamdedit ī illiꝰ crimīs abolicōeꝫ. Adid ergo qd̓ obicitur dd̓ cōtra