Deut̓. xxij. Si dormierit vir cuꝫvxoē alteriꝰ: moriatur ambo adult̓ ⁊ adultera (hmōi lapidarehoc autē non videtur dicere pͥmducte leges. ſꝫ ſimplicit̓ ꝙ ambomoriatur. Ad hoc rn̄det quidaꝙ amara mors eſt lapidacio etqꝛ ſcelꝰ magnum ē. ideo dicūt ꝙꝑ mortē lapidacio intelligiturDeūt̓. xxij. Si puellā virginē deſpoſauerit vir ⁊ inueneit ea aliquis in ciuitate ⁊ ꝯcubuerit cuꝫea: duces vtrūqꝫ ad porta ciuitatis ⁊ lapidibꝰ obruet puellā. ꝙnon clamauit cū eſſꝫ. in ciuitate.vir qꝛ humiliauit vxoreꝫ ꝓximiſui ⁊ auferes malū de medio tui⁊ ab illa lege formabat accuſacōem (Tu ergo qͥd dicis? ecce iudicij a dn̄o expeticio q̄runt auteꝫdoloſe ſic̄ infra patebit Prou̓. pͥ.Abſcōdamꝰ tēdiculas ꝯtra inſōtē fruſtra Sap̄. ij. Circuueniaꝰiuſtū qm̄ inutilis eſt nobis ⁊ ꝯrius oꝑibus nr̄is ⁊ ideo ſic formabant accuſacōeꝫ ꝙ aūt cōtra maſuetudīeꝫ ⁊ miſericordiā danandam diceret ⁊ ſic ſibi ꝯtrariꝰ eſſꝫqui dixit ath̓. vndecimo Diſcite a me quia miītis ſū ⁊ humiliscorde Oſee ſexto. Miſericordiaꝫvolo ⁊ non ſacrificiū ⁊ ſciēcia dei⁊ nō olocauſta Ihere. terco Tufornicata es cum amatōibꝰ multis ⁊cͣ. aūt dicerꝫ liberandaꝫ ⁊ ſicdicerꝫ contra legis iuſticiam ⁊ cōtra moyſē ⁊ ſic ſicut trāſgreſſor⁊ diſceſſionē a moyſe docēs ꝯtraiuſticiā accuſaret̉ Hoc autē dicebant temptātes eum) hic oſtēdit malicioſa eoꝝ intēcio (vt poſſent eum accuſare) ⁊ nō cauſa intelligēde iuſte ſentēcie. qꝛ de iuſticia nichil curabāt ath̓. xxij.quid nie̓ tēptatis ypocrite Iobxix. en deciēs cōfudiſtis me ⁊ nōerubeſcitis opprimētes me. de hͦem̄ nichil erubeſcebāt ꝙ mala ītecione ſue temptacōis dn̄m opprimere intebant̉ vt accuſabilēpoſſent facere ī iudicio pylati qn̄caperetur ad mortē. vn̄ Matheixxvi. Sūmꝰ vero ſacerdos ⁊ oēspopuli qͥrebant teſtimonui cōtiiheſū ⁊ nō inuenerūt cū multi falſi teſtes acceſſiſſent (ih̓s autē inclinas ſe deorſū) hic ponit̉ confutacio malicie ꝑ ſapiēcie reſpōſūhabet autē quinqꝫ ꝑagraphos.In quoꝝ pͥmo in humilitate diſcutere ſe iudices docet ſentenciam differēdo ⁊ nō ꝓnos eſſe aciudicandū. In ſecundo docꝫ qualis debeat eē crimīs iudex. In tercio ad humilitatē ſe cōuertēs docet qualiter iudices eciā poſt ſentencie dictacōem ſe debent diſcutere ante ſentencie promulgacionem. In quarto iam huius doctrina confutati iudices receduntab accuſacione. In quinto ⁊ vltimo oſtenditur qualiter ſoliiheſu mulier relicta eſt ad condemnacionem vel liberacionem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten