Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
164r
Einzelbild herunterladen
 

ad fidē nouē glorie ī ih̓u factetinebāt Ad aliud dicēd̓ ꝙͣuisan̄ acceperīt ipſū ad aliqͥd ſic̄mēbrū ſtupidū ī corꝑe ad aliqͥdſpitū cordis capitis accipit. tn̄plenitudine ſpūs potuer̄t accipere niſi poſtꝙͣ perfecti fuer̄t adaccipienduꝫ ſicut dictuꝫ ē ideodicit nondū fuit ſpūs datusqꝛ iheſus nōdū erat glorificatꝰOsͣ. A ſūmo celo egreſſio eiꝰ ⁊cͣ.a calore eius. ſtatim emī vt ſol iuſticie xp̄us deꝰ noſter ī ſe ſuoꝝfidem ad fūmū celi exaltatꝰ ē diffudit ī onēs ſpūs veritatis luceſpirituſſancti caritatis calorē. ij.Mach̓. ij. tꝑus affuit ſol r̓fuſſit qui priꝰ erat in nubilo accēſus eſt ignis maximꝰ vt oēs miraretur eſt qd̓ dn̄s dixit adIob. xxxviij. Indica michi perqua viā ſpargit̉ lux diuidit̉ eſtꝰſuꝑ terra em̄ lux vbiqꝫ in habitacōeꝫ terre ſpargit̉ niſi qn̄ inmei̓diano in ſūmū celi exaltatur tūc illuminatis oībꝰ eſtꝰ ſpūſſancti ſuꝑ terrā diuidit̉ ad menſuram qua in qͦlibet ſāctoꝝ ſpiritus opea̓t̉ (Ex illa at turba ⁊cͣ.)Hic tercō tangit nubecularū diſperſione ad illuminacōneꝫ veriſolis Tāgit autē tria ſcꝫ qualit̓ſol cepit turbā. qͣliter cepit abintēcione conuertit miniſtrosqͣliter cōfudit phariſeos ẜmtriā diuidit̉ hec pars Circa pͥmūtria ſūt qͦſdam em̄ traxit ad fidēqͦſdā autē ad dubitacōeꝫ quoſda īpediuit ab audacia maliciequā facere cogitauerāt ſrimi at aliquā deuocōem ab illuminatore cōceꝑant in duo ferebant̉.qͥdā em̄ ꝓph̓am ꝓmiſſum ī legedicebāt. qͥdam at meliores dicebāt xp̄m ꝓpt̓ ſapiētiam miracula. dic̄ ergo Ex illa autē turbaqͥdā: onēs qꝛ turba tarbata ē multitudo ( audiſſent hosẜmōes) psͣ. Audiet verba meaqm̄ potuerūt Nath̓. vij. loq̄bat̉taꝙͣ poteſtatē habēs non ſicutſcribe phariſe (dicebat) firmitate deponentes qꝛ (hic everepheta) Math̓. xvi. alij helyā alijvero iheremiā vnū ex ꝓphetis: ē in lege ꝓmiſſis vnicuꝫ Deūt̉.xviij. ꝓphetā ſuſcitabit vobis dominꝰ de fratribꝰ vr̄is tāꝙ me audietis. illi vidētur attēdiſſead verba ſapīe ideo ꝓph̓am exiſtimabant eſſe quia ſoli ꝓpheteex inſpiracōne cognouerūt verbaſapiencie diuine Luc. xxiiij. Fuitvir ꝓpheta potēs in opere ẜmone coraꝫ deo om populo (Alijamplius illuminati (dicebant)qꝛ (hic eſt xp̄us) ꝯſiderātes v̓tūtem in oꝑe miraculis Ioh̓. vij.Xp̄us cum venerit nunqͥd pluraſigna faciet ꝙͣ facit? Yſa. xlv.Xpo meo cyro cuius apprehēdidexteram vt ſubiciam illi gentes⁊dor. re. v. Cyrus interp̄tatur ſe qꝛ xp̄s de ſemine fuit dauid.