Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
99r
Einzelbild herunterladen
 

deo cōfitere peccatū tuuꝫ indica michi qͥd feceris. em̄ confitetur niſi dicat ſic̄ fecit. de terciops. Non declines cor meū in verba malicie ad excuſādas excuſacōes in peccatis. de qͣrto Iere. vj.Cōfuſi ſunt qui abhominacōemfecerūt qui pociꝰ confuſiōe nonſunt cōfuſi erubeſcere neſcierūtSimplex autē cōfeſſio eſt eſtſine plica ypocriſis vanitatismixtionis doloſitatis. plicā habet ypocriſis. qꝛ cōfeſſiōem intendit iuſtificae ſeip̄m ath̓. xxiij. Iuſtificatis vos corā hōinibꝰIntus autē eſtis plem purciciavnde illi ibidem cōꝑantur ſepulchris dealbatis foris videnturhominibꝰ ſpecioſa. intus autemſunt plenā fetore. de iſtis eciā dicitur in pͣsͣ. Sepulchrū patenseſt guttur eoruꝫ qui ſic cōfitēturvanitati aut ꝑmixta eſt cōfeſſioquando id qd̓ ad vanitatē ſeculifacit: lete cōfitetur. qd̓ aūt ẜm ſeculū confuſionē p̄tendit demiſſovultū vix dicit ꝓu̓. ij. Letaturmalefecerit exultāt in rebꝰ peſſimis. Plica autē permixtiōis eſtquādo intermiſcet plurima que ſūt peccata vt ex illis in toto iniuſtꝰ aꝑꝑeat in ſignū huiuſmōi dicit̉ de ſanctis veſtimeta debēt eſſe cādida totū macul̓ reſperſa Et agnꝰ Exo. xij.Dicitur abſqꝫ macula Can. iiij. pulchra es amica mea macula eſt in te. Dolo aūt ꝑmixta cōfeſſio eſt quādo non habetemēdandi propoſitū In hac em̄viget pctī volūtas adhuc nonhabet emēdādi propoſitū / Mal̓.pͥmo. Maledictꝰ doloſus habꝫin grege ſuo maſculū votū faciens ymolat dn̄o deo debile Inenī debile eſt ſacrificiū qd̓ ſic offertur Sic ergo eciā hec hora habet qͣtuor momiēta Integra autēerit cōfeſſio: hec hora eciā habꝫqͣtuor momenta. vt ſcꝫ totū ſinedinimūciōe dicat̉ vt vni totū dicatur vt vna vice. qnͣtū recordat̉dicat̉ vt dimidia venia ſperetur. de pͥmo in psͣ. Confitebor tibi dn̄e in toto corde meo. hoc eſtex toto corde totū dicēdo. qd̓ eſtin corde. de ſcd̓o vni totū dicatur ſic̄ vni medico totꝰ dolor aperitur. hoc eſt ſignificatū. Luc. xVbi ſamaritanꝰ ōnia vulnera ſeiniuiuo ligauit infundēs oleuꝫvinū. ſimul vna vice totū. Iſa. xxxviij. Recogitabo tibi omēsānos meos in amaritudine animie mee vero dimidia veniaſperet̉ psͣ. Quiꝓpiciatur ōnibꝰiniqͥtatibꝰ tuis: qui ſanat omēsinfirmitates tuas Iſte ego ſuntqͣtuor hore. tres autē reſidue ſūtin ſatiſfactōe ſcꝫ ieiuniū quod ſanat peſtes corꝑis: oracō que ſanat peſtes mētis elemoſina velcordis vel oꝑis vel vtriuſqꝫ ſanat peſtes facultatis. ieiuniū aūt