Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
93v
Einzelbild herunterladen
 

qꝛ cum dn̄o cōgregauit dicit̉Lu. xij. que cōgregaſti cuiꝰ erūtcōgregat autē in vitā eternā Iohan. xv. poſui vos vt eatis fructum afferatis fructꝰ vr̄ maneneat. em̄ in grā cōgregat ille īvitā et̓naꝫ ꝯgregat. qꝛ nūꝙͣ excidet fructꝰ ille ꝙͣuis nos aliqn̄ excidāꝰ ab ipſo p. Pet̓. p. In hereditateꝫ īcorruptibile ⁊mimarceſſibilē incōtaminata ꝯẜuataꝫ īcelis in vobis in virtute deiſtodini (vt ſeminat ſil̓ gaudeat) hic determinat ꝯmune ꝓubui duo dicit. cauſa em̄ veritatis ꝓu̓bij ꝑmittit dicēs dn̄s: vt ſemīat: hoc eſt in agrū cordispͥmū ſeme verbi mittit ſic̄ legiſlator moyſes ꝓph̓e Math̓. xiij.Exijt ſemīat ſemīare ſemē ſuūhoc ei pͥmo fecit in priarchis legiſlatore ꝓph̓is Illi emī mittentes ibat flebat mittētes ſemīaſua. flētes qͥdē de redēptore abſēte. mittētes qͥdē de redeptore abſentē. mittētes tn̄ ſcīam fide devēturo dn̄o Ecciꝰ. xi. mane ſemina ſeme tuū veſpere ceſſꝫ manꝰ tua. qneſcis quid magis oriatur vtꝝ hoc aut illud ſi vtrūqꝫ meliꝰ eit. mane quidē in priarchis. veſpere autē in p̄dicacōneioh̓is facta eſt ī fine mūdi. vtꝝqꝫ autē in fidelibꝰ ē exortu vtrūqꝫ perijt in infidelibꝰ. Sic ergoſeminātes gaudēt priarche ꝓphete ioh̓es ſimul gaudeat in meſſe ( qui metit) apl̓s qui fidelesin ecc̄īam colligit Gal̓. vi. ſeminauit homo hec mētꝫ. ij. Corix. qui ꝑce ſeminat ꝑce metꝫēſaminat in bn̄dictōibꝰ de bn̄dictōibꝰ mētꝫ vitā eterna. ſeminat ei pr̄ ꝓph̓a prīarcha metꝫ ī filio apl̓o ido ſiml̓ gaudetin eadē fideliū ꝯgregacōne. prīarche. ꝓph̓e. apl̓i. vnū em̄ gaudiuꝫfuit illoꝝ triū. vn̄ vnꝰ ꝓph̓aꝝ dicit Yſa. lx. gaudes gaudebo ī dn̄o exultauit aīa mea in deo ſalutari meo Io. iij. In hoc gaudiū meum īpletū eſt. de exectis at adfidē patꝝ ꝯualuer̄t in frugeꝫiuſticie. dr Aggeip. Semīaſtismultū intuliſtis parū ꝯgregauit merces miſit eas in ſacͣcuꝫꝑtuſum. Si auteꝫ obiciat̉ ecapoſtoli ſeminauerūt. dicenduꝫ ſeme dr ꝓprie cōiter. ꝓpͥe diqd̓ pͥmū in agꝝ nudū iacit ſicſoli priarche⁊ ꝓphete ſeminauerunt. aliqn̄ dicit ſemen qd̓ ſuꝑīacitur vt aliud qd̓ pus ſeminatueſt excitetur inſpiſſetur adiuuetur qd̓ perierat ſuppleaturhoc modo predicacio apoſtolorūdicit̉ ſemen Math̓. xiij. Semeeverbū dei. ager autē hic mundꝰeſt. hac diſtinctōeꝫ ꝓbant oꝑaruſticoꝝ qui qn̄ videt non conualeſcere ſemina ate hyeme iactaverſus eſtatem ſuperſemnat vtſpiſſentur antiqͥ adiuuentur;Actu. xvij. quid vult ſeminator