qꝛ cum dn̄o nō cōgregauit dicit̉Lu. xij. que cōgregaſti cuiꝰ erūtcōgregat autē in vitā eternā Iohan. xv. poſui vos vt eatis ⁊ fructum afferatis ⁊ fructꝰ vr̄ maneneat. qͥ em̄ in grā cōgregat ille īvitā et̓naꝫ ꝯgregat. qꝛ nūꝙͣ excidet fructꝰ ille ꝙͣuis nos aliqn̄ excidāꝰ ab ipſo p. Pet̓. p. In hereditateꝫ īcorruptibile ⁊mimarceſſibilē ⁊ incōtaminata ꝯẜuataꝫ īcelis in vobis q̄ in virtute dei cūſtodini (vt ⁊ qͥ ſeminat ſil̓ gaudeat) hic determinat ꝯmune ꝓubui duo eī dicit. cauſa em̄ veritatis ꝓu̓bij ꝑmittit dicēs dn̄s: vt ⁊q̄ ſemīat: hoc eſt in agrū cordispͥmū ſeme verbi mittit ſic̄ legiſlator moyſes ⁊ ꝓph̓e Math̓. xiij.Exijt qͥ ſemīat ſemīare ſemē ſuūhoc ei pͥmo fecit in priarchis ⁊ legiſlatore ⁊ ꝓph̓is Illi emī mittentes ibat ⁊ flebat mittētes ſemīaſua. flētes qͥdē de redēptore abſēte. mittētes qͥdē de redeptore abſentē. mittētes tn̄ ſcīam fide devēturo dn̄o Ecciꝰ. xi. mane ſemina ſeme tuū ⁊ veſpere n̄ ceſſꝫ manꝰ tua. qneſcis quid magis oriatur vtꝝ hoc aut illud ⁊ ſi vtrūqꝫ meliꝰ eit. mane quidē in priarchis. veſpere autē in p̄dicacōneioh̓is q̄ facta eſt ī fine mūdi. vtꝝqꝫ autē in fidelibꝰ ē exortu ⁊ vtrūqꝫ perijt in infidelibꝰ. Sic ergoſeminātes gaudēt priarche ꝓphete ⁊ ioh̓es ſimul gaudeat in meſſe (⁊ qui metit) apl̓s qui fidelesin ecc̄īam colligit Gal̓. vi. q̄ ſeminauit homo hec ⁊ mētꝫ. ij. Corix. qui ꝑce ſeminat ꝑce ⁊ metꝫēſaminat in bn̄dictōibꝰ de bn̄dictōibꝰ ⁊ mētꝫ vitā eterna. ſeminat ei pr̄ ꝓph̓a ⁊ prīarcha ⁊ metꝫ ī filio apl̓o ⁊ ido ſiml̓ gaudetin eadē fideliū ꝯgregacōne. prīarche. ꝓph̓e. apl̓i. vnū em̄ gaudiuꝫfuit illoꝝ triū. vn̄ vnꝰ ꝓph̓aꝝ dicit Yſa. lx. gaudes gaudebo ī dn̄o⁊ exultauit aīa mea in deo ſalutari meo Io. iij. In hoc gaudiū meum īpletū eſt. de exectis at qͥ adfidē patꝝ nō ꝯualuer̄t in frugeꝫiuſticie. dr Aggeip. Semīaſtismultū ⁊ intuliſtis parū ⁊ q̄ ꝯgregauit merces miſit eas in ſacͣcuꝫꝑtuſum. Si auteꝫ obiciat̉ ꝙ ecapoſtoli ſeminauerūt. dicenduꝫꝙ ſeme dr ꝓprie ⁊ cōiter. ꝓpͥe diqd̓ pͥmū in agꝝ nudū iacit ⁊ ſicſoli priarche⁊ ꝓphete ſeminauerunt. aliqn̄ dicit ſemen qd̓ ſuꝑīacitur vt aliud qd̓ pus ſeminatueſt excitetur ⁊ inſpiſſetur ⁊ adiuuetur ⁊ qd̓ perierat ſuppleatur ⁊hoc modo predicacio apoſtolorūdicit̉ ſemen Math̓. xiij. Semeeverbū dei. ager autē hic mundꝰeſt. hac diſtinctōeꝫ ꝓbant oꝑaruſticoꝝ qui qn̄ videt non conualeſcere ſemina ate hyeme iactaverſus eſtatem ſuperſemnat vtſpiſſentur antiqͥ ⁊ adiuuentur;Actu. xvij. quid vult ſeminator
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten