Thob̓. xij. Ego cibo īuiſibili ⁊ potu qͥ ab hominibꝰ videri non pōtvtor Ecc̄i. xv. Cibauit illū panevite ⁊ intellectꝰ ⁊ aqua ſapiēcieſalutais potauit illū (dicebat autē diſcipuli adinuicē) excitati em̄ad illūiacōes nouas de eſca ſpirituali ꝑ̄cipiēdas ⁊ nō intelligetes eſcā. ſicut nec ml̓ier intellexitſpūalem aqua: queſiuerūt adinuicē reuerencia exhibētes dn̄o: ⁊ido ab ip̄o nō querētes. ſꝫ corā iꝑſo vt ip̄e audiēs ꝓpria benignitate p̄beret illūiaciōēs ⁊ hoc (Nūqͥd aliqͥs attulit ei māducare?)ſicut at̉. xvi. Cū dicebat ꝙ caueret a fermēto phariſeoꝝ putabat ꝙ de panibꝰ non ſecuꝫ portatis loque̓tur qꝛ adhuc ſine intellectu ſpirituali fuer̄t ⁊ animalespͥme Coꝝ. ij. Ammialis homo nōcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. ſtulticiaem̄ eſt illi. qꝛ ſpiritualit̓ examī atur. vn̄ ath̓. xvi. Quare nō intelligitis qꝛ nō de panē dico vob̓⁊verū eſt ꝙ ſamaritane cōuerſioattulerat ei māducare. qꝛ illā deſidea̓uea̓t ⁊ illā ſibi ia in corꝑauerat. qꝛ cū tria ſint in comeſtione:deſideriū. r̓fectio. ⁊ īcorpacō. duoſcꝫ primū ⁊ terciū habet xp̄s adnos deſiderādo ⁊ incorꝑado. vnūautē mediū ſcꝫ habemus nos incorꝑaciōe ad ip̄m qꝛ nos ipſe reficit ⁊ nō nos reficimꝰ ipſum. vnde dictū eſt Auguſtino voce celeſti Creſce ⁊ maducab̓ me. nec tumutabis me in te ſicut cibuꝫ carnis tue. ſꝫ tu mutabeis ī me Sapie. xvi. Omnia trāſfigurata nut̓ti gͣcie tue deſeruierunt ad voluntatē eorum qui a te deſidea̓ti ſuntvt ſcirēt filij tui quos dilexiſti domine qꝛ non natiuitatis fructuspaſcunt homines. ſꝫ ẜmo tuus qͥpaſcit oīa (dicit eis iheſus) Ecorcollata de eodem quo dubitauer̄tilluminacio. Dicit autē duo Primō enim tāgit de cibo ſpūali illūinacōnem Scd̓o autē tangit illuminacōis explanacōnem Dicit ergo (meus cibꝰ eſt) ꝑ deſideriumſpūalis famis ⁊ ſpūalem in corporacōeꝫ (vt faciam voluntate eipris (qui miſit me) in hoīm vocacōnem ꝯuerſionem ⁊ ad patremreductōnem Theſſꝫ. iiij. hec ē voluntas dei ſanctificacō vr̄a Apoc.ij. dabo illi manna abſcondituꝫquod eſt in ꝑadiſo dei mei. hoc eīeſt dulce manna angelorum eſcaqd̓ ē conuerſio pctōrū. qꝛ ſic̄ dicitur luc̄. xv. Gaudium eſt angel̓dei ſuꝑ vno peccatore penitēciamagēte Sap. xvi. Angelorū eſcanutriſti populū tuum hn̄tem ī ſeomne delectamētum ⁊ ōnem ſaporem ſuauitatis Sapor em̄ ſuauiſſimꝰ eſt ſapor de ꝯuerſionē infideliū ⁊ pctōruni ⁊ hoc ſignificatu ēGen̄. xxvij. affermichi duos hedos optimos vt faciaꝫ inde eſcasquibꝰ libenter veſcit̉ pater tuusVedi em̄ duo ſunt duo genera