homo putredo ⁊ filius hōinis vermis (acciꝑe ex ſe quicꝙͣ) qͥa inhil boni hꝫ ī ſcipo. Ro. vij. Scioꝙ nō habitat ī me hoc ē in carnemea bonū. i. Coꝝ. iiij. qͥd habesqd̓ non accepiſtiͦ qd̓ ſi accepiſtiquid gloriaris? (niſi fueit ei datum de celo) Iacobi .i. Omne datu optimū ⁊ onē donū perfectū deſurſū ē deſcendes ⁊cͣ. p. Paralipvltio. Tua ſūt vniuerſa ⁊ que demaū tua accepimꝰ. q. d. cū egopurus hō ſim ea q̄ habeo adeo accepi. Ecce ioh̓is humiliacō (ipſivos mihi teſtimoniū ꝑhibetis)dicendo cui teſtimoniū perhibuilpreꝫ tu fintſti. (qꝛ dixeri. Ioh̓. j. nō ſū egoxp̄us) ⁊ in hoc tagit̉ xp̄i excellencia. Augꝰ. r̓ſpuit a ſe falſū honorem vt teneat ſolidā virtutemCriſtus em̄ vere ē deꝰ ego hō (ſꝫquonia miſſus ſū ante illū) ſicutſeruus an dn̄m. ⁊ ſicut pcō anteregē ⁊ ſicut ꝓpheta an deū apparentē. Luce. i. Tu puer ꝓpheta altiſſimi vocaberis ⁊cͣ. ⁊ ibidē ipſep̄ibit an̄ illū in ſpū ⁊ virtute holye. ⁊ de hoc ſuꝑ Luca multa d̓caſunt. Sic ergo on̄dit xp̄i ſuꝑ homine ẜm d̓initatē peminēciam(Qui hꝫ ſponſa) hīc on̄dit baptiſādi poteſtatē ⁊ potencia ⁊ baptiſmi xp̄i latent̓ innuit gram. Dicit aūt qͣtuor. pͥmo on̄dit in xp̄oeē d̓ine generacōnis potēciaꝫ. Inſcd̓o ſuupius ad hoc amicicia. ⁊nullā inuidiā. tercio on̄dit ad regeneracōem multoꝝ ſuā leticiaꝫ.qͣrto declarat ad hoc ꝙ ip̄e decreſcat rōnabilem iuſticiā. dicit egoqui vt regn̓acionis hn̄s in ſe potenciā: habet ſponſā: hoc ē qui fecundare pōt ad gn̓acionem ſpūaliū filiorū ſponſā eccīālꝫ etē verꝰſponſus) Qui aūt talis ē oportetꝙ ſit verus deus ꝙͣuis nob̓ cōformis ſit ꝑ aſſumptā hūanitē. hīcem̄ ex ꝯformi ſibi ſpōſa eccīa. poteſt ꝑ potencia dinitatis gn̓are filios ſpūales: ⁊ aliꝰ qui nō habeiuſdeꝫ potencia nō poteſt eē ſpoſus ſꝫ pōt eē amicus ſpoſi. Ephe.v. viri diligite vxores veſtras ſic̄⁊ xp̄us dilexit ecciam. ⁊ ſemetipſū tradidit ꝓ ea vt illam ſanctificaret. mūdans ea lauachro aqverbo vite. vn̄ gloſa. ſponſa ē eccleſia que gn̓at ⁊ virgo ꝑmanꝫ.Ozee. ij. ſponſabo te mihi ineternū. Ephe. v. ſacramentū hoc magnū eſt. ego aūt dico in xp̄o ⁊ eocleſia. vnde qͥ generandi ex ſe nōhabꝫ potencia ſponſus eē non poteſt. Iſaye. lxvi. Si ego qͥ gn̓acōem alijs tribuo ip̄e ſteril̓ erodicit dn̄s (amicus at ſponſi) .ſ.ꝑanymphus vt ego ſū ⁊ ille quiſponſā non fecūdat ſꝫ p̄parat eaꝫin ornatu vt digna ſit tāto coniugio ē ille (qͥ ſtat) ꝑ gracia a ſpōſo accepta. Roͣ. xiiij. Stabit atpotēs eſt em̄ dn̄s ſtatue̓ illū. ſtatatꝑatus ad imperiū ſponſi. iij.Reg. x. Btī viri qͥ ſtantate faciēꝫ