ymber tēꝑaneꝰ ⁊ in gloria ſicutymber ſerotinꝰ. Iſa. xxx. Eruntoculi tui vidētes p̄ceptorem hoceſt mgr̄m et aures tue audiētesverbū poſt tergū mouentis. Auctoritate aūt tangit cū dic ſcimꝰqꝛ (a deo veniſti mgr̄) Illi eī credendū eſt per omnia qͥ ſe a deo ꝓbat veniſſe. Io. in. Qui de celo veint ſuꝑ oēs eſt ath̓. xxij. Mgr̄ſcimꝰ qꝛ verax es et viā dei in veritate doces. ⁊cͣ Ioh̓. xiij. A deo exiuit ⁊ ad deū vadit (Nemo em̄ p̄tfacere hec ſigna q̄ tu facis niſi ſitdeus cū eo) Rō eſt autōitatis diuine quia ꝑ ſigna credidit Ideoſigna ꝓ racōne inducit Ioh̓. xvNiſi ſigna feciſſem inter eos quenemo alius facit pctūm nō haberent Ioh̓. ix. A ſeculo non eſt auditu quia qͦs aperuit oculos cecinati niſi eſſet deus cū eo. nō poſſꝫfacere qͥcꝙͣ Sed cōtra Math̓. vij. Multi dicent michi in die illadn̄e domīe nōne in noīe tuo ꝓphetauimꝰ ᶜNōne in noīe tuo demoma eiecimꝰ? Et ego ꝯfitebor illiſqꝛ nūꝙͣ noui vos. Sed ad hͦ dicendū ꝙ miracula fiūt ꝓpter infideles vt ꝯuertātur ſed illi qui miracula faciūt illa facere nō pn̄t inſi deꝰ vt oꝑans ſit cū ipſis Sedqꝛ miracl̓a vt dicit Gregoriꝰ Aliqn̄ fiunt ad demōſtrandā ſanctitatē ꝑſone Semꝑ autē ad demoſtrādum ſanctitate eccleſie. Ideoaliqn̄ fiunt per bonos in p̄ſenciaīfideliū ad fidem edificādoꝝ. aliqn̄ fiunt ꝑ malos in fide tn̄ eccleſie Sed hic nycodemꝰ ſumit argumentū a mō faciēdi ſigna: qꝛdn̄s fecit illa in ptāte ſua ſine inilocacōne ⁊ ſupplicacōne ⁊ iō hocꝙ dicit̉ niſi fueit deus cū eo intelligit̉ ꝙ diuina v̓tus oꝑans habitet in xp̄o nō ſicut in alio ſanctoqui ꝑ ſupplicaciōem impetrat fieri ſigna. ſꝫ ſicut aliqͥd diuinuꝫ latens in corꝑe criſti. ſicut ⁊ ipſi iudei viderūt igneū quiddā ⁊ diuinū radiare de ipſo ⁊ ideo nycodemus venit ad q̄rendū veritatē abipſo ſicut ab eo in qͦ latebat aliqd̓ diuinū ⁊ iſte eſt lrē intellcūsTn̄ verum eſt ꝙ deꝰ eſt qͣdrupl̓rin creatui̓s ſcꝫ ꝑ eſſencia ⁊ pn̄cia⁊ potecia ⁊ ꝑ inhabitatem gram⁊ ꝑ corꝑalem viionē ⁊ naturale⁊ ꝑ glorie informacōnem ⁊ pͥmomō eſt inonibꝰ. ſcd̓o mō in ſanctis. tercio mō in xp̄o. ⁊ qͣrto moin glorificatis Sꝫ cum hoīe dr̄ eſſe qn̄ ei p̄ſtat auxiliū ꝑ oꝑaciōeꝫps Cū ipſo ſum in tribulacōe eripiam. ⁊cͣ. p. Coꝝ. xv. Nō ego ātſꝫ gracia dei mecū. homo autē eſtin deo ſicut in cōtinente Actu. xvij. In ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ ſumus. Math̓. xij. Qui nō colligitmecū diſpergit ⁊ qͥ non eſt mecucōtra me eſt Deus autē dicit̉ eſſecum xp̄o quia diuinū aliqͥd radiabat de ip̄o qd̓ ipſuꝫ deū eſſe oſtedebat Actu. x. Pertranſiuit bene