benigna ꝯu̓ſio. ſecunduꝫ dulciſſima de illumīacōe faciendadn̄iallocuco. terciū eſt dubij qd̓ q̄rebāt ſapiētiſſima ſolucio. quartūeſt illuminatoꝝ cū doctore familiaris manſio. quintū autē eſt hore aduētus eoꝝ ad xp̄m determinacō dicit ergo: ꝯuſus ih̓us. quiſēꝑ ꝯutit̉ ad eos qͥ ad ſe ꝯuertūtur. qꝛ ad lrām nō terga. ſꝫ faciēꝫdulciſſimā ad eos ꝯu̓tit ⁊ recipitvenientes. Zach̓. p. Cōuertimiin ad me ⁊ ego ꝯu̓tar advos. psͣ.Conutere dn̄e aliquātulū ⁊ dep̄cae̓ ſuꝑ ẜuos tuos. Tren. vltioCōuerte nos dn̄e ad te ⁊ cou̓tem̄qꝛ illa vera ꝯu̓ſio ē ⁊ ſi qͥs alit̓ cōuſus ē ꝑu̓ſus ē (et vides eos) oculis benignitatis. Gen̄. xliiij. Adducite fratre vr̄m ad me ⁊ ponaꝫoculos meos ſuꝑ eum (ſequētesſe) quia alit̓ oculo benignitatiseos nō vidiſſet. ſap̄. iij. reſpectusē in elcos eiꝰ ⁊ (dicit eis) Ecce bonigͣna ⁊ dulcis allocuco de futua̓illuinacōnē. Gant̓. ij. Sonet voxtua in auribus meis. vox enimtua dulcis. Posͣ. Diffuſa eſt grain labijs ⁊cͣ. (quid q̄ritis?) nonignoras interrogat. ſed queritvt illuminacionis accendat deſideriū. ꝑs accedite ad eū ⁊ illuminamini ⁊ facies vr̄ē nō ꝯfundent̉Nō aūt dicit quē queritis? quiade ꝑſona illumnati fuerūt per iohanne ſic̄ ad paſſionem vadētisIoh̓is. xviij. vbi ꝑſona q̄rebat̉eciā intrepidus dixit. quem queritis? quia ſciuit ꝙ de ſalute aliquid diſce̓ q̄rebant. queritis autem dicit. quia hoc eſt ſtudioſoꝝQsͣ querite facieꝫ hoc ē agniconēveritatis eiꝰ ſēꝑ. math̓. vij. Querite ⁊ inueniētis: pulſate ⁊ apīet̉vobis (Qui dicūt ei rabbi) noīemagiſtri nomat que vt ſapiēteꝫp̄dicacōne ioh̓is ꝯgnouerat quiſolꝰ ſcie̓ viā ſalutis facit. Math̓.xxiij. Vnꝰ ē magiſter vr̄ qͥ ī celiseſt. nō autē vocant dominū cuiusadhuc per miracula p̄tatem nonꝯgnouerunt que poſtꝙͣ ꝯgnouerūt inagiſtꝝ ⁊ dominū vocauer̄tIoh̓is. xiij. Vos vocatis me magiſter ⁊ dn̄e. ⁊ bn̄ dicitis. ſū eteiqd̓ autē ſeqͥtur (qd̓ dicit̉ īterpretatū magiſter) Interptacio eſteuāgeliſte. qꝛ in greco ſcripſit etRabbi eſt verbū hebreum. vndelocuco diſcipulorum ſic ſeriatimfuit cōuicta (Rabbi vbi hītas?)Cauſa autē ꝙ habitaconem qͣrebant fuit vt habitacione ſcita ſepevenirent auſu familiari ⁊ diſcerent ab eo viam ſalutis: Sed qͦmodo querunt habitaconem eiꝰcuꝫ ip̄e dicat ath̓. viij. Vulpesfoueas habent. volucres celi indos. filius aūt hominis ⁊cͣ. Ihe̓.xiiij. Quare qͣſi colonꝰ futurꝰ esin terra ⁊ quaſi viator declināsad manendum ?Ad hoc dicend̓ꝙ ꝓpriam domun non habuit īterra. ſed ſicut peregrinꝰ ab alijs