Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
36r
Einzelbild herunterladen
 

Ideo d̓r aſcendere: qꝛ ꝯtemptūſacramētorū aſcendere facit. Yſaye. xiiij. In celū conſcendā ſuperaſtra dei exaltabo ſoliū meū. Os.ſuꝑbia eorū qui te oderunt aſcendit ſemp. huiliter em̄ debꝫ homodeſcendere. vt dicit Iheroꝰ. vt increaturis ſūt mateia ſacramentorū. ſalube q̄rat qui ī guſtu creature cōtra deū ſuꝑbiens morte inuenit Sic em̄ tangit modū percipiendi ſacramentū grām ſacramenti humilitatē. Iacobi. iiij.deus ſuꝑbis reſiſtit humilibꝰ ātdat gram. q̄ficolūbam: eccetercōtangit hic bonitatis figurā. qꝛlūba nnoces auis ē: ſine felle amaritudinis et hec figura cōpetebat. qꝛ ſicut dicit̉ Gen̄. viij. colūba nūcia fuit clemēcie de aqͥs diluuij peccatores ſb̓mergētis tulit ad archam ramū virētisoliue. Ita nunc in aqͥs baptiſmifert beniuolēcie cōplemientū perſubmerſione pctōrum. Mathei.iij. Vidit ſpiritūſanctū ſicut colūbam deſcendentē. Luce. iij. deſcendit ſpūſſanctꝰ ſicut colūba in ipſū. Sed queritur ẜm queꝫ modſpūſſanctus fuit in hac columbaplus ꝙͣ in alia? Aut em̄ fuit pervnionē ad ip̄am: tunc ſpūſſanctus ẜm colūba fuit. ſicut filiꝰeſt homo. aut non fuit vnitus:ſic fuit aliter in ip̄a in aliacreatura. Adhuc aūt queriturre pocius elegit colūbe ſꝑem inapparꝫ ꝙͣ alterius aīalis vel alteius creature? Ad hec aūt ſine preiudicio dicendū eſt ꝙͣuis eciāin corꝑali ſpē attributa ſint ꝑſonis ꝓpria: nulli alij ꝑſone cōneniunt ſicut vox ſonuit ſuꝑ filiūhic ē filius meꝰ dilcūs: attribuitur patri filio vel ſpirituiſācto; ſpirituiſancto attribuiturꝓprie colūbe ſpēs pat̓ neqfilio. tamē nec pater vnitus ē voci. nec ſpūſſanctus colūbe. qꝛ qͣtūor modis apparet deus in creatura .ſ. veſtigiū ymagineꝫ ſiceſt eencialiter pn̄cialit̓ in omnicreaturā. ſcd̓o apparet ad maīfeſtacōnem alicuiꝰ opacōnis. ſicpater ē in vocē ſpūſſanctus īlūba. Apparet eciā in gͣcie alicuius oꝑacōne. ſic pater filius ſpūſſanctus ſūt in ſanctis et inalijs eciā in quibꝫ effectus graciarū gratū facienciū vel gratis datarū oꝑantur. Apparꝫ ecia vnioneꝫ. ſic ſolus filius apparuit īhūanis ideo on̄ſione manifeſtacōnis ſue ē in colūba non inalijs. Ad ſcd̓m dicēdum ꝓprietates iſtius auis bonitate oſtendunt ſpirituſſancti. qꝛ primumſignum clemēcie columba tulitaqͥs. talia autē multa notata ſūtLuce. iij. nec oportet hic repeterehoc eſt ego qd̓ dicit. Quarto dicit locū vn deſcendit dices de celoqꝛ decelo vbi ē locꝰ gr̄e glorioveniēs īdicabat ibi celoꝝ aꝑcōe