euāgelij ioh̓is: nec dicit̉ iniciumtm pro libri ꝑte pͥma. ſed qꝛ dev̓bo inchoans dat iniciū oīs eē ⁊doctrine. ſic̄ ⁊ moyſes in pn̓cipiov̓borū ſuorū verbū mniciū eſſe ⁊ doctrine poſuit a pricipio ⁊ ī hͦ finisſcpͥture̓ redit ad principiū. qꝛ iohes hoc euāgeliū ſenex vltīo ſcpͥſit. vt ī ſeq̄ntibꝫ patebit ⁊ ſic vei̓ficat̉ illud Apoc̄. vltīo Ego fū aſpha ⁊ o pn̓cipiū ⁊ finis. Imꝑfectū em̄ eēt ſacru eloquiū: nͥ a deov̓bo īcipiēs ecia in deū v̓bū terminaret̉. Ꝙ autē queritur cui parti ph̓ie ſupponatur Dicendū ꝙ ſiphia hūanā attēditur. ſapiecianulli ſupponit̉. prima Corn. ij.qua nemo pn̓cipū huiꝰ mundicognouit. hoc ē ph̓orum vt ibidēdicit auguſtinꝰ Si aūt philoſophia ē ſapiencia d̓ina. tunc theologye ſupponit̉ ꝙͣtum ad illamptem qͥ eſt de verbo dei cū ſuis ſacramētis. Ex ſuꝑius tamē dictismagis ꝓprie dicitur ſuperponi ꝙſupponi ꝓpter eminēciaꝫ ſue digtatis Sic̄ ergo patꝫ de hijs q̄ inpn̓cipio libri vidēt̉ eē inqͥrenda.Vic libro Iherommꝰ premittit ꝓlogū ad iſtiꝰ euageliſte cōmendacōnem. qui diuiditur in duas ꝑtes In quaꝝ prima on̄dit ex virtutibus autorisquā ad ſcribendū hoc euāgeliuꝫhabuit cōgruenjcia. In ſcd̓a v̓oꝑte ſcripture ſue on̄dit ordinem⁊ autoritate ⁊ neceſſitatē Primaharū parciuꝫ diuidit̉ in duas ꝑtes. in quaꝝ pͥma cōmendat virtutes ꝑ quas ad ſcribēdū habuit cōgruenciā. In ſcd̓a autē poītip̄ius cōgruencie rōem. ex ill̓ virtutibus aſſumpta. primo igiturcōmendatur autor ex v̓tutibꝫ Etcirca hͦ duo facit. Primo em̄ ſexautoris pōnit cōmendacōnes. ſecūdo autē pn̓cipalis v̓tus a quacōmiendat. duplex datur teſtīoniū. Int̓ ſex aūt a quibꝰ comendat̉. Primo cōmendat̉ a nomīecū dicit̉: hic ē ioh̓es: qꝛ ioh̓es ēdn̄i gra vel in qͦ ē gracia vel cui donatu eſt. ſiue cui a dn̄o donacō facta ē interp̄tat̉ qd̓ nomē in preſagui futurorū iohēs accepit qꝛ gcia illūinaconis ⁊ mūdicie corporis ꝑ ceteris accepit a dn̄o Et ꝙͣtu ad illuminacōem dice̓ potuitillud ſcd̓e Coꝝ. iiij. Deus qͥ dixitde tenebris lumē ſplēdeſcere. illuxit ī cordibꝰ nr̄is ad illumīacōeꝫſcīe claitatis dei ī facie xp̄i ī h̓u. demūdicia at corꝑis ītelligat̉ ꝙ ēvnꝰ de ill̓ de qͥbus dr̄ Apoc̄. iij. qͥnō inqͥnauerunt veſtimēta ſua ⁊io ambulabūt cū xp̄o in albis. h̓ē ergo cui datū eſt a xpō dn̄o munus grarū. Eph̓. iiij. dedit donahōibus. Veſter. ij. largitꝰ ē munera iuxͣ magficencia principalēſic e̓go cōmendatur a noīe Commiēdatur ſcd̓o ab officij digtateeuāgeliſta: hͦ ē doctor ⁊ p̄dicator⁊ ſcpͥtor euāgelij. ſcd̓e Cor. viij.