Uxorcontra matrē: nō p̄t illa ꝯͣ ꝓhibitionē mariti aliqͥdeis dare. Sed ſi hn̄t actōeꝫ ꝯͣ matrē. vt qꝛ obligataerat eos alere cū ſint impuberes: vel ambo ꝯiugespoſſidēt bona eoꝝ. vel ex alia iuſta cā. maritꝰ qͥdeꝫtenet̉ eos alere. qꝛ mr̄ cū ſuis oneribꝰ ad maritu trāſiuit ẜm aliqͦꝝ ꝯſuetudinē. ſꝫ tn̄ qꝛ maritꝰ hꝫ adminiſtratōꝫ: vxor ꝯͣ illiꝰ ꝓhibitionē nō dꝫ eos alere niſi in extrema neceſſitate. Pōt tn̄ ꝓcurare ꝙ maritꝰad hoc ꝑ iudicē ꝯpellat̉. Si āt filij nullā hn̄t actiōꝫꝯͣ matre. nō tenet̉ maritꝰ. nec illa dꝫ ꝯͣ ꝓhibitioneeius aliqͥd eis dare. Formare tn̄ p̄t ſibi indubio largam ꝯſcīam. hec ille. Et hec de rebꝰ cōibꝰ vbi eſt cōſuetudo ꝙ maritꝰ hēat illaꝝ adminiſtratōꝫ ⁊ nonvxor. vbi v̓o nō eſt talis ꝯſuetudo. poſſꝫ vxor ſicut⁊ maritꝰ. cum in re cōi qͥlibet habeat ius eqͣle. ff. ꝓſocio. ꝑ totū. de rebꝰ v̓o mariti claꝝ eſt ꝙ nō p̄t dare ꝯtra eius voluntatē niſi in neceſſitate extrema:niſi ẜm modos p̄dictos sͣ. Elemoſyna. ij.Quid ſi vxor hn̄s virū ꝓdigū celat aliqͥd de rebus cōibꝰ cuꝫ viro? Rn̄. ſi bona fide hoc faciat: vtſibi ⁊ viro loco ⁊ tꝑe ꝓuiderat qͥ eas male cōſumeret. non peccat: nec tenet̉ obedire viro ſi prohibeataut ſibi tradi petat. cum in tradēdo eū iuuaret adpeccandum.Utrū vxor teneat̉ ſequi virū qͦcunqꝫ ierit? Rn̄ẜm Guil. vir tenet̉ tunc vxorē ſequi qn̄ ex neceſſaria cā abeſt. ſꝫ vxor tenet̉ ſeqͥ virū ex qͣcunqꝫ cā recedat .ſ. domiciliū trāſferēs. niſi vellet eaꝫ trahere adpctm̄. extra de diuor. q̄ſiuit. ſecus ſi eſſet vagabundus. xxxiiij. q. ij. ſi qͥs neceſſitate. Idē Ber. ⁊ Ho.Et addit Hoſt. ꝙ ſicut in voto vltramarino vxorp̄t ſeqͥ virū vel remanere ſi voluerit. ſic ⁊ in oī itinere volūtatis cū ꝓpoſito reuertēdi. ſꝫ vbi trāſfert domiciliū p̄ciſe. tenet̉ eū ſeqͥ. Et vide glo. in. c. j. de cōiu. lepro. q̄ dicit mulierē nō teneri ad ſeq̄ndū viruꝫvagabundū. Dicit Panor. hoc ꝓcedere. niſi tꝑe ꝯͣctus mr̄imonij fuiſſet vagabūdus. qꝛ vr̄ approbaſſe tunc mores ſuos. de qͦ vide bonā glo. in. c. vna q̄qꝫ. xiij. q. ij. Qd̓ tn̄ intelligendū eſt qn̄ vagat̉ ex aliqua cā honeſta. ⁊ nō al̓s: vt ſentit glo. in. d. c. ſi qͥs.neceſſitate. qꝛ cū vagās peccaret. non eēt ei in pctōꝯſentiēdū. Addit tn̄ Ho. ꝙ ſi aliqͣ mulier hoc pacto vel ꝯditione: vel mō det̄ alicui in vxorē ꝙ ſꝑ ſil̓debeāt morari ⁊ in certo loco. forte in domo amicorū ipſiꝰ mulieris. pactū ſeruandū eſt. In traditōeem̄ rei ſue p̄t qͥlibet qd̓ vult pactū apponere. Nechoc eſt contra legē. īmo potiꝰ ẜm legē. qꝛ ſil̓ moraridebēt. d. c. ſi qͥs. Et ſic dico pactū ſeruandū. niſi aliqua neceſſitas ſuꝑueniat. qͣ impediēte. non poſſetmaritꝰ comode remanere: puta. ꝓpter inimiciciascapitales. infirmitateꝫ aeris vel hmōi: qd̓ arbitrioiudicis ꝯmittit̉. tunc em̄ vxor tenet̉ ſequi viruꝫ neadulteriū cōmittat̉. qꝛ tunc pactū contra legē inciperet eſſe. ar. d. c. vnaqueqꝫ.Utrū maritꝰ hēat in vxorē ptātem ordinariaꝫeam puniēdi: vinculādi: ⁊ verberādi? Rn̄. ẜm Panor. in. c. cū ꝯtingat. de fo. cōpe. ꝙ maritꝰ nō hꝫ invxorē ptātem ordinariā. nec hꝫ eā in ptāte ſicut pr̄filiū: vt in. l. ſi vxor. C. de ꝯdi. inſer. Pōt tn̄ eā caſtigare ⁊ verberare moderate ẜm doc. in. c. quēadmodū. de iureiur. Nec ob. l. cōſenſu. C. de repu. qꝛ dꝫFo. CCLXVII.intelligi qn̄ verberat ſine cā vel enormiter.¶ An aūt poſſit eā ex cā vinculare vel eā recludere? vide text. cū glo. in. c. placuit. xxxiij. q. ij. q̄ dicitꝙ laicꝰ nō p̄t vxorē ſuā ligare. qꝛ nō inuenit̉ exp̄ſſūSecꝰ de vxore clerici ꝑ text. ibi. vbi dr̄ placuit. vt ſiqͦꝝ clericoꝝ vxores peccauerūt: ne forte ln̄iam peccandi plus hēant. accipiāt mariti eaꝝ hāc ptātemp̄ter necē: cuſtodiēdi: ⁊ ligādi in domo ſua. ad ieiunia ſalutaria nō mortifera eas cogētes ⁊cͣ. Idē dicde pr̄e reſpectu filij. nō em̄ hꝫ in eū iuriſditōꝫ ordinariā. Pōt tn̄ leuiter corrigere eꝰ delicta. ⁊ etiā ip̄mtradere iudici: vt eū iuſte puniat vt ē tex. notabilisin. l. iij. C. de pa. po. Idē dic de dn̄o reſpectu ſuorūmercenarioꝝ: vt rōne ſeruicij nō hēat in eos iuriſditionē ordinariā. Hōt tn̄ eos leuit̓ caſtigare. videglo. notabilē. in. c. ſicut alteriꝰ. vij. q. j. Idem dic indn̄o reſpectu ſerui. lꝫ em̄ eū poſſit caſtigare ⁊ vincūlare: non p̄t tn̄ in eū ſeuire. nec iudicialiter cognoſcere. C. de emē. ſer. l. vnica.An aūt vxor teneat̉ ad oīa obſeqͥa mariti? Ioh̓.an. dicit ꝙ ſic: puta. cuſtodiēdo res mariti. lauarepedes ⁊ caput. comeſtionē p̄parare ⁊ his ſil̓ia. SꝫPanor. in. c. lr̄as. de reſti. ſpo. dicit ꝙ quo ad oꝑasmarito dr̄ ſubdita. qꝛ cedūt lucro mariti: vt in. l. ſic̄pr̄onus. ff. de oꝑ. li. Non eſt tn̄ ſubdita marito. ſic̄filius pr̄i. īmo mulier maritata niſi fuerit a pr̄e emācipata remanet ſub pr̄is ptāte qͦ ad alia. Itē inqͣꝫtūdicit Io. an̄. ꝙ dꝫ lauare ⁊cͣ. Dico hoc ꝓcedere inſpecta ꝯditione mulieris. Quid em̄ ſi ē ita nobilisvt nō deceat hec vilia facere? Certe nō erit ad hocaſtricta. tenet̉ em̄ ad oꝑandū ẜm cōditionē ſue ꝑſone. An aūt poſſit p̄ciſe ꝯpelli ad oꝑandū? Dic ꝙnō. Aut q̄rit̉ nunqͥd poſſit ꝯpelli cauſatiue: puta.ſubtrahēdo ſibi alimēta ſi nō vult. Et tunc aut portauit dotē. Aut nō. hoc vltīo caſu p̄t ꝯpelli. Namhoc etiā ꝓcedit in filio qͥ eſt pr̄i magis aſtrictus qͣꝫvxor. Si v̓o portauit dotē. ⁊ eſt ſufficiēs ad alimētandū eā. maritū. ⁊ cōes liberos: ſaltē vbi maritusnō hꝫ alia bona. ⁊ nō p̄t cōpelli. qꝛ dꝫ ali ex dote. l.ſi cū dotē. §. ſin aūt. ff. ſo. ma. Si v̓o nō ſufficit pōtcōpelli mō p̄dicto. Et nota ẜm Panor. ibi ꝙ caſuqͦ mulier recederet a viro. p̄t cogi redire ad domuꝫmariti ꝑ cenſurā eccleſiaſticā. ⁊ p̄t realiter capi ⁊ duci ad domū viri: vbi ſubeſt cā reſiōnis. Itē qꝛ executio ſnīe fit inuocato brachio ſeculari.In qͦ vtiEſus .i. ſaluator. ppōſo ſanActe matris eccleſie fixa ſint corda. oꝑationeſqꝫ nr̄e. Cuius quidē ſpōſe ſancte matri eccleſie opus hoc ſubmitto corrigendū. ſi quidin eo minus imꝑite incauteue ꝑ me dictū exiſtat.Quod quidē opus ad laudē ipſius Ieſu: totiuſqꝫtrinitatis: ac virginis glorioſe: ⁊ oīm ſanctorum fauēte p̄ſidio. ⁊ p̄cipue beatorū Tiburcij ⁊ valerianimartyꝝ: qͦꝝ ſolēnitas hodie agit̉ a xp̄icolis: necnōet ſimpliciū confeſſorū vtilitatē vt ꝓlogo p̄mittit̉:expletū eſt in Nuremberg imꝑiali ciuitate partisgermanie: ꝑ Anthoniū Roberger inibi cōciuem.Anno currente. M.cccclxxxviij.Sit laus deo. .
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten