Miſereat̉ tui ⁊cͣ. Indulgentiam ⁊cͣ. Poſtea dicatDn̄s nr̄ ieſus xp̄s abſoluat te. Et ego aucͣtate ſuaqua fungor inꝙͣtuꝫ poſſum ⁊ debeo abſoluo te aboī vinculo excōicatōis mīoris ſi teneris. ⁊ reſtituote ſanctis ſacr̄is eccleſie ſi indiges. Iteruꝫ abſoluote ab oībꝰ peccatis tuis ꝯfeſſis ⁊ oblitis mortalibꝰet venialibꝰ ⁊ circūſtantijs eoꝝ quōcunqꝫ ⁊ qualitercūqꝫ offenderis deū creatorē tuū. aīam tuā. ⁊ ꝓximū tuū. Et oīa bona q̄ feciſti ⁊ facies ⁊ aduerſa qͣſuſtinuiſti ⁊ ſuſtinebis ſint tibi in pnīam ⁊ remiſſionē peccatorū tuoꝝ ⁊ in augmentū gr̄e diuine. Inno. p. ⁊cͣ. Et no. ꝙ impoſitio manus ſuꝑ caput ipſius ꝯfitentis nō eſt de neceſſitate. ſꝫ de cōgruitateItē nota ꝙ ſupradicta forma abſoluēdi ab excōicatione maiori nō eſt de neceſſitate obſeruāda. niſi inexcōicatōe notoria. ſecꝰ ſi eſſet occulta. Immo etiāſi eſſet notoria ⁊ abſoluēs nō ſeruaret dictā formā:licet peccaret. tn̄ abſolutio teneret.Forma aūt abſolutōis plenarie hec eſt. Miſereatur ⁊cͣ. Indulgētiā ⁊cͣ. Dn̄s nr̄. i. x. te abſoluat. Etego aucͣtate ipſiꝰ ⁊ beatorū Petri ⁊ Pauli apl̓oruꝫeius. in hac ꝑte tibi ꝯceſſa ⁊ mihi cōmiſſa abſoluote ab oī ſnīa excōicatōis maioris. ⁊ minors: ſuſpenſionis ⁊ interdicti ſi teneris. ⁊ reſtituo te vnitati fideliū ⁊ ſacr̄is eccleſie. Itē eadē aucͣtate ego te abſoluo ab oībꝰ peccatis tuis ꝯfeſſis: cōtritis. ⁊ oblitis ⁊circūſtantijs eoꝝ. Et aucͣtate dei oīpotentis. ⁊ be.Pe. ⁊ Pau. ⁊ aucͣtate ſummi pon. N. pape in hacꝑte tibi ꝯceſſa ⁊ mihi cōmiſſa. inqͣꝫtu claues ſanctero. eccleſie ſe extēdunt. ⁊ inqͣtū debeo: ego te abſolnō ab oībꝰ penis tibi in purgatorio debitis ꝓpterculpas ⁊ offenſas qͣs ꝯͣ deū ⁊ ꝓximū tuum ⁊ aīamtuā ꝯmiſiſti. Et inqͣꝫtū mihi ꝑmittit̉: ego reſtituote illi innocētie in qͣ eras qn̄ baptizatus fuiſti. ⁊ pleniſſimā tibi confero abſolutionē ⁊ remiſſionē oīmpctōꝝ tuorū. In noīe pr̄is ⁊cͣ. De abſolutōne ab iiregularitate ⁊ ſuſpēſione videsͣ. Abſolutio. vj.Sus et vſuſfructus.I¶ Que dr̄ia ſit inter eos? Dic ꝙ ſi vſus viridarij ē tibi relictus. roſas ⁊ fructꝰ viridarij poteris ſumere ad vſū tuū. ſꝫ alij nō poterisvēdere nec dare. ſꝫ ſi vſuffructꝰ ſit tibi relictꝰ. tuncpotes vēdere ⁊ dare: ⁊ ad vſū tuū hr̄e poteris.Quid aūt ſit vſuſfructꝰ? Dic ẜm Dir. li. ij. ꝙ eſtius alienis rebꝰ vtēdi ⁊ fruēdi: ſalua reꝝ ſb̓a: qꝛ eſtius in corꝑe: qͥ ſublato. ⁊ ip̄m tolli neceſſe eſt. ff. e. l.ij. ⁊ inſti. e. in prin. vbi p̄dicta habent̉. Dicit̉ fruēdiad dr̄iam nudi vſus. qꝛ minꝰ ē in vſu qͣꝫ in vſufructu. Nā is qͥ fundi nudū vſū hꝫ. nihil vlteriꝰ hr̄e intelligit̉ ꝙͣ vt oleribꝰ: pomis: floribꝰ: feno: lignis ethmōī ad vſum quotidianū vtat̉. In eo qͦꝫ fundocatenꝰ ei morari liceat vt tn̄ dn̄o fundi moleſtꝰ nōſit neqꝫ his ꝑ qͦs oꝑa ruſtica fiūt īpedimēto ſit. necvlli alij ius qd̓ hꝫ: aut vēdere aut locare: aut gratisꝯcedere p̄t. cū is qͥ vſūfructū hꝫ poſſit hec oīa facē̓.Inſti. de vſu ⁊ ha. ⁊ ibi etiā dr̄ ſi qͥs ediū vſū hꝫ hactenꝰ ius hr̄e intelligit̉. vt ipſe tm̄ hītet. nec hoc iusad aliū traſferre p̄t ⁊ vix receptū vr̄ vt hoſpites eireciꝑe liceat ⁊ hītare cū vxore ſua liberiſqꝫ ſuis. Itēq libertis: nec nō alijs liberis ꝑſonis. quibꝰ nō miUſus ⁊ ꝑſuſfructus Fo. CCLXVI.nus qͣꝫ ſeruis vtit̉ hītandi ius hēat. Itē is ad quiſerui vſus ꝑtinet. Ipſe tm̄ oꝑa ⁊ mīſterio eiꝰ vti p̄tAd aliū v̓o nullo mō ius ſuū trāſferre ei ꝯceſſuꝫ ē.Idē iuris ē in iumēto. ſꝫ ſi pecoris vel ouiū vſus legatꝰ fuerit: nec lacte: nec agnis. nec lana vtet̉ vſuarius. qꝛ ea in fructu ſūt. Plane ad ſtercorādū agrūſuū pecoribꝰ vti p̄t. Sꝫ ſi cui hītatio legata fuerit ſiue aliqͦ mō ꝯſtituta ſit. nec vſus vr̄ nec vſuſfructꝰꝯceſſus. ſꝫ qͣſi ꝓpriū aliqd̓ ius. qͣꝫ hītatōꝫ hn̄tibꝰ ꝑtreꝝ vtilitatē ẜm Marcelli ſnīam. nr̄a deciſione ꝓmulgata ꝑmiſimꝰ. n̄ ſolū ī ea degere. ſꝫ et̄ alij locareQuid ſi teſtator dixit. Relinq̄ vxorē meā dn̄amet vſufructuariā? Bar. in. l. ticia. §. ticia. de le. ij. dicit ꝙ illa v̓ba vident̉ ꝯtinere repugnātiā. qꝛ nō p̄tqͥs eſſe dn̄s ⁊ fructuariꝰ vt. l. vtifrui. ff. ſi vſuffr. pe.Tn̄ dicit ꝙ illud v̓bū. dn̄a. poſitū in hac diſpōe: nōīportat ꝙ videat̉ reliqͥ dn̄iū bonoꝝ. ſꝫ p̄eminētia q̄dā in domo. ſic̄ erat p̄eminēs an̄ mortē viri: vt. l. j.ff. re. amo. ⁊. l. j. §. ſi vir. ff. ad ſil̓. Et hoc tꝫ Spec. inti. qͥ fi. ſint le. Et hoc colligit̉ ex cōi vſu loquēdi. qꝛhoīes appellāt vxores dn̄as domꝰ: vt. ff. de an. le. l.ticia. Et ēt lex eas appellat dn̄as: vt. d. l. j. ⁊. d. §. ſivir. Hoc etiā pꝫ: qꝛ teſtator aliū heredē fecit. vn̄ ūeſt veriſil̓e ꝙ voluerit vxorē hr̄e dn̄ium reꝝ. ⁊ aliūfecerit heredē inuacuū. Et iſta interp̄tatio ē cōis ⁊bona. ſiue ſint inſtituti filij. ſiue exͣnei. Scd̓o notatBar. ꝙ in hac diſpōe ponit̉ v̓bū. ⁊ vſufructuariaEt iſtud fauore filioꝝ interp̄tatū ē cōſuetudine: ꝙad ſola alimēta porrigat̉. vt no. glo. in. l. j. C. ſi ſcd̓onup. mulier. al̓s in exͣneo de iure dꝫ hr̄e vſūfructuꝫoīm bonoꝝ deducta falcidia: vt. l. vxori mee. ff. devſufr. le. ⁊. ff. de vſufru. l. oīm. Et eodē mō puto dicta v̓ba debere intelligi. ſi ſimpl̓r ꝓferant̉: vt relinqͦ vxorē meā dn̄am. vel relinquo vxorē meā vſufructuariā bonoꝝ meoꝝ. Sꝫ ſi relinquat̉ vſufructuaria vnius fundi: tunc ceſſat dicta ꝯſuetudo ⁊ debꝫhr̄e vſumfructū. Et ita ſentit Odo.Quero ponamus ꝙ teſtator inſtituit extraneuꝫet filiū. ⁊ vxorē reliqͥt dn̄am ⁊ vſufructuariā. Bar.in. d. §. ticia. dicit ꝙ qͣꝫtū ad filiū v̓ba illa importātalimēta tm̄. ſꝫ ꝓ ꝑte extranei hēbit vſumfructū ſueꝑtis. Cum em̄ fauore filioꝝ ſit introductū ꝙ hēatalimēta tm̄. nō extendet̉ ad extraneū.ſubſtitutꝰ. ⁊ vxorē reliqͥt dn̄am ⁊ vſufructuariā. etQuero. Pone ꝙ filiꝰ eſt inſtitutꝰ: ⁊ exͣneus ſibihereditas deuenit ad ſubſtitutū. qͥd dꝫ hr̄e mulierRn̄. Bar. vbi sͣ. ꝙ ſi loqͥmur ī ſubſtōe vulgari. dicꝙ dꝫ hr̄e vſūfructū. Cū a ſubſtituto ceꝑit hr̄e viresvt. l. qͥ fundū. §. qͥ filiū. ff. ad. l. fal. Et in ꝑſona ſubſtituti qͥ eſt extraneꝰ ceſſat interp̄tatio ꝯſuetudīs.Et vr̄ caſus in. l. ⁊ ſi ꝯͣ. ff. de vul. ⁊ pu. Sꝫ in ſubſtituto pupillariter ad quē hereditas deuenit qͥd dꝫhr̄e iſta vxor? Pōt dubitari. tn̄ vr̄ ꝙ debeat hr̄e alimenta. qꝛ filius fuit heres pr̄is. ⁊ ſic iam legatuꝫ exꝑſona filij cepit vires hr̄e. ergo ſubſtitutus nō pōtteneri in plus ꝙͣ pupillus. d. §. qui filiū. Idē videt̉tenere Imola in. d. l. ⁊. ſi contra.Sed quero an poſſit inueniri modus vt etiamextantibꝰ filijs maritus poſſit relinquere vxori. nōtm̄ alimenta. ſed etiā vſumfructum oīm bonoruꝫſuorū? Dic ꝙ ſic. ſi maritꝰ in teſtamēto diceret. Et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten