ſua ꝓfeſſione tenet̉. et abſqꝫ ꝑiculo reddendi ſe interduꝫ oneroſum p̄lato ſuo: vel alicui ſeu aliquibꝰfratrū ſuoꝝ ꝓpter ſollicitudines et modos ſingl̓ates: q̄ interdū hr̄ent illi qͥ eſſent ad plura qͣꝫ alij obligati. Preterea tāte altitudinis ē religionis votūo⁊ 64. C. ſ.ꝙ oīa alia in ip̄m ꝯmutari pn̄t. et iō eccleſia ꝯſiderans huiꝰ voti altitudinē ⁊ hūane nature infirmitatem voluit aucͣte dei voto religionis nullū votūpoſſe ſuꝑaddi ꝓpter ꝑiculū trāſgreſſionis vitāduꝫqͥ etiā de cā iura ꝯſentire vident̉ ꝙ vota q̄ fecit hoan̄ ſui profeſſionem in religione: qͥ p̄latꝰ ip̄m recipiens igͦrauit: p̄t poſtꝙͣ ſibi notū fuerit reuocare. qd̓ꝓbat̉ ꝑ hoc: qꝛ religioſus plꝰ eſt ſub p̄lato: qͣꝫ vxorſub viro: ſꝫ vir reuocat vota vxoris. vt dcm̄ eſt sͣ. gͦ⁊cͣ. Idem tenet tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. vbi cōcludit ꝙ nullū votū religioſi eſt firmū: niſi de ꝯſenſup̄lati. Per rōnem primaꝫ sͣ. poſitam ꝯfutatam tamen a Ricar.Utrū qd̓libet votū ꝯmutari poſſit in votū relgionis? Rn̄. ẜm Ri. vbi sͣ. ꝙ volens facere profeſſionem in religione: ſi actual̓r vel habitualiter vultremanere obligatꝰ ad vota q̄ in ſeculo fecerat: nonꝯmutant̉ in votū religionis: tn̄ poſtꝙͣ hoc deueītad noticiam p̄lati: poterit ip̄m ab illis votis abſoluere: maxīe ſi igͦrabat ip̄m ligatū eſſe illis tꝑe ꝓfeſſionis. Si aūt actual̓r: vel habitualiter intēdit amplius illis votis nō teneri: ſꝫ ſoli voto religiōis ſueab illis abſoluit̉ ꝑ religionis votū: ꝓpter voti religionis altitudine ⁊ ꝑfectiōeꝫ. extra de voto. c. ſcripture. ⁊ de pe. di. j. menſurā. §. his aucͣtibꝰ. vbi dr̄nō eſt neceſſaria certa ſatiſfactio pctī: cuiꝰ totū vite tp̄s obedientie impendit̉ ſuo ꝯditori. hec Ri.Utrū clericus poſſit vouere? Rn̄. ẜm Inno. etPanor. in. d. c. ſcripture. ꝙ clericus nō p̄t vouerevotū ꝑegrinatōis ſine ꝯſenſu ep̄i: ſꝫ votū ꝯtinētievel abſtinentie ſic. ad hoc. c. duo ſunt. xix. q. ij. Dotū tn̄ vltramarinuꝫ ſine lnīa p̄lati emittē p̄t. extraeo. ex multa. §. pe. ⁊ fi. ⁊. c. fi.Quid aūt de abbate? Dic ꝙ ſine ꝯſenſu ep̄i velſuꝑioris votū ꝑegrinatōis diuturne emitte nō p̄txviij. q. ij. abbas.An aūt p̄lati regulares poſſint emittē votuꝫ ꝓſuccurſu terre ſancte ſine lnīa ſui ſuꝑioris. Panor.in. c. fi. extra. e. dic̄. ꝙ qn̄ ſit paſſagiū gnāͣle ex diſpoſitōe pōtificꝭ: ꝙ tūc dari vr̄ lnīa p̄latis eūdi ꝓ ſuccurſu terre ſct̄e. ſꝫ hoc ceſſāte nō putat ꝙ p̄latꝰ maxime regl̓aris poſſit ſe ad hoc obligare ſine ꝯſenſuſuꝑioris: qꝛ ep̄us hoc face̓ nō p̄t: vt ꝓbat̉ in. c. magne. extra. e. In religioſis v̓o ſimplicibꝰ putat etiāhoc nō licē ſine lnīa ſuꝑioris: qꝛ nullā volūtatē habent. et ī papā nō p̄t religioſus ꝓmoueri ſine lnīaabbatꝭ. vt no. glo. ī. c. ꝙͣ ſit. xviij. q. ij. Et dic̄ ibi gl.ꝙ ſi monachꝰ factꝰ ē papa inuito abbate. ⁊ ip̄emetꝯpellet ſe redire: qꝛ cū teneat̉ de alijs iuſticiā faceremulto fortiꝰ de ſeip̄o. hec gl. Quidā tn̄ hoc nō approbāt: qꝛ electio ⁊ ꝯfirmatio in papā abſoluit monachū a iugo monaſtice ꝓfeſſionis. xviij. q. j. ca. j.Cum gͦ electꝰ in papā: in ip̄a electōe ꝯfirmatōeꝫ recipiat: pꝫ ꝙ redire non dꝫ. Ex p̄dictis tn̄ habes: ꝙnō eodeꝫ vinculo ſtringit̉ abbas ſuo ſuꝑiori: ſicutmonachus ſuo abbati. Infert etiā panor. ꝙ ociuꝫ5.Uotum. iij.monachale nō eſt anteferēdū vtilitatibꝰ eccleſiaſticis. ꝓ hoc. c. lꝫ. d̓ regula. vbi pꝫ ꝙ ſollicitudo: labor⁊ doctrina p̄ferunt̉ ſilētio: ꝯtēplatōi. ⁊ quieti. qꝛ vtilitas publica p̄ferēda eſt priuate. Et hoc veruꝫ ẜmHo. qn̄ priuata includit̉ ſub publica. al̓s ſecus. ethoc intelligit̉ qn̄ ꝑſona priuata habuit electionē. ſꝫſuꝑior debet p̄ferre publicā. lꝫ priuata nō includat̉ſub publica: vt in. c. bone. el. j. de po. p̄la.¶ De voto cōiugū. AnO tum. lij. vxor poſſit vouere. dictum eſt sͣ. in p̄cedēti. c.Utꝝ alter ꝯiugū poſſit vouere ꝙ nōpetet deb̓itū? Rn̄. cōiter ẜm doc. ꝙ ſic. de hoc videsͣ. Impedimentū. xj. Si tn̄ quis voueret ꝙ nunꝙͣredderet debitū ſi vxorē eū ꝯtingeret ducere: nō tenet̉ illud votū ẜuare ẜm glo. in. c. de viduis .xxvij.q. j. De hoc vide sͣ. Impedimentū. iiij.Utrū ꝯiunx ſi det licentiā ꝯiugi vt voueat caſtitatē poſſit dictā ln̄iam reuocare? Rn̄. ẜm Tho. iniiij. ꝙ ſi exp̄ſſe ꝯſenſit ⁊ dedit ln̄iam: nō pōt votū aꝯiuge emiſſum reuocare. xxxiij. q. v. §. fi. He. tn̄ addit ꝙ aut dedit in facie eccl̓ie ⁊ qͣi in iudicio. ⁊ tuncnon pōt reuocare. Aut in priuato. ⁊ tunc an̄ vſumln̄ie reuocare pōt. ſꝫ non poſtea. Si aūt diſſimulatad tp̄s vxoris votū. ⁊ poſtea habita deliberatōe reuocat. mulier nō tenet̉ implere. Addit eti ā Inno.ꝙ ꝯiunx qͥ dat ln̄iam vouēdi. ſi ipſe nō voueat: nōimpedit̉ exigere debitū. ar. extra de ꝯuer. ꝯiug. c. j.Idē Ber. ⁊ Ho. Alia v̓o vxoris vota in quibꝰ requirit̉ ꝯſenſus viri: vir etiā poſtꝙͣ ꝯſenſit reuocarepōt: ſꝫ tn̄ peccat reuocādo qd̓ cōſenſit. xxxiij. q. v. c.manifeſtum. Hoc intellige ſi ſine cā reuocat. Nectn̄ adhuc credendum eſt illum peccare mortaliteretiam ſi ſine cā reuocaret. vxor tn̄ viro qualitercunqꝫ obedire dꝫ. Et de hoc Banor. in. c. chariſſimus.de conuer. cōiu. facit regulā. ꝙ nullū votum abſtinentie pōt vxor emittere ſine conſenſu mariti. ⁊ ꝙmaritus pōt reuocare. licet prius cōſenſerit. Nonſic aūt econtra. Et de hoc videt̉ tex. in. d. c. manifeſtum. ⁊. c. noluit. xxxiij. q. v. Et plus dicit Panor.ibi. ꝙ nō obſtante ꝙ maritus ꝯſenſerit voto continētie vxoris: tn̄ adhuc poterit illud reuocare. quiacum iura diuina ⁊ humana dent marito plenā facultatem in voto abſtinentie. ⁊ continere eſt votūabſtinentie: vt in. c. ſi tu abſtines .xxvij. q. ij. ab̓ſqꝫdubio videt̉ ꝙ votum continentie etiam poſſit reuocare. tn̄ maritus peccat reuocādo id in quod ſemel cōſenſit. hec Panor. Communiter tn̄ teneturoppoſitum. ⁊ hoc tutius. Opinio tn̄ Panor. poſſꝫtolerari anteqͣꝫ vxor emiſiſſet votum continentie.ꝙ tunc licet vir ei licentiā dederit vouendi continētiam. ſiue publice: ſiue in priuato: vir poterit reuocare. ſecus ſi iam emiſiſſet votum ⁊cͣ.Quid aūt ſi duo aſtricti voto ſimplici cōtrahūtmatrimonium: an teneat. Dic ꝙ ſic. licꝫ neuter eorum exigere vl̓ reddere debeat. ⁊ hoc ſiue hmōi vota emiſſa fuerint ante contractum matrimoniumvel poſt. ⁊ plus dicit Inno. vt recitat Panor. in. d.c. chariſſimus. ꝙ ſi iſti coniuges poſt mutuū votūcontinentie ſe carnaliter cōmiſceant: ꝓles inde genita nō eſt legitima. qꝛ nō ẜm legem ſunt cōiuncti.