Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CCXLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Fortune. His aūt ſenio deficiūt etiā ſine actuali infirmitate dat̉: pueris: qꝛ hn̄t infirmitatēſpūalē ꝯtractā ex pctō actuali: nec diſpōneꝫ deuotionis hr̄e poſſunt ad hoc ſacr̄m.Utrū extrema vnctio debeat dari freneticis etdemētibꝰ.. ſi in ſana mēte ꝯſtituti petierint: dꝫ dari. ſi v̓o petierīt dari dꝫ. tn̄ aduertendūeſt ẜm Tho. illis furioſis amētibꝰ p̄cipue dari dꝫ veriſil̓r ſacr̄o pn̄t facere irreuerentiā aliquā īmūdiciā niſi ipſi hr̄ent lucida interualla inbus ſacr̄m recogͦſcerēt.Que ꝑtes corꝑis inungi debeāt? Rn̄. inungūt̉inſtr̄a. v. ſenſuum. tanꝙͣ. v. radices peccādi. puta.oculi. aures. nares. labia. manꝰ ꝓpter tactū maxime viget in pulpis digitoruꝫ. pedes v̓o ꝓpter vimmotiuā. Renes v̓o ꝓpt̓ vim appetitiuā a qͥbuſdāinungunt̉. Item in mutilatis: aut cecis debent inungi loca magis ꝓpinqua.Utrū vnctio extrema poſſit iterari.. ẜm tho.iterari pōt ſine aliqͣ iniuria ſacr̄i: qꝛ hꝫ effectumꝑpetuū: eo ſanitas corꝑis mētis ſunt effectꝰeiꝰ amitti p̄n̄t. In eadeꝫ qͣꝫ egrititudine iterari p̄t:ſi prīo quidē ſit in ꝑiculo mortꝭ euadat: ac etiā poſtea recidiuū patiat̉: qꝛ erit quaſi alia infirmitas.ſil̓iter ſi ſit egritudo dinturna. vt ydropiſis: qꝛ tūcdꝫ fieri qn̄ videt̉ ꝑducere ad ꝑiculū mortis. et ſi illum articulū euadat eadē infirmitate durāte: poſtea ad ſil̓em ſtatū reducat̉: iterū pōt inungi: quiaiam eſt alius infirmitatis ſtatus ꝙͣuis ſit eadē infirmitas.Quid aūt ſi oleū bn̄dictū addat̉ oleo bn̄dicto. An totū fiat benedictū. Rn̄. Bon̄. in. iiij. diſ.xij. dicit ſi oleū ꝯſecratū addit̉ ꝯſecrato: totūſit ꝯſecratū bn̄dictum. exͣ de ꝯſe. ec. qd̓ in dubijsIdeꝫ dicūt Tho. Pe Ideꝫ dic de aqͣ benedicta: ſi addat̉ aq̄ bn̄dicte qꝛ tota fit bn̄dicta. Et rationē r̄ddit ideꝫ Tho. in. iiij. diſ. xij. dicēs virtꝰacqͥſita eſt aq̄ ex benedictōe ꝑuenit ad aquā additam. ſic ex iſta rōne videt̉ poſſe ꝯcludi hoc verum ſiue aqͣ addita ſit maioris quātitatis ſiue minoris: hoc videt̉ innuere. d. ca. qd̓ in dubijs. qd̓loquit̉ indiſtincte. Et ex illo text. infert Panor. ibi ꝯpoſitū ex diuerſis aſſumit naturam ſimplicisdignioris: et quotidie allegatur ille tex. magꝭ dignuꝫ trahit ad ſe minus dignū. Ideꝫ tenet Aſtē.li. iiij. ti. j.cōiter quid ſit. Reſpō.Vtum. j. Potuꝫ eſt alicuiꝰ bonicuꝫ deliberatōne deo facta ꝓmiſſio. Siem̄ fit de re mala: vel etiam de bona ſinedeliberatōne .ſ. impetu qͦdam ſurreptioneꝫ obligat. extra eo. c. ij.. c. lr̄aturā. Or̄ deo. Naꝫlꝫ aliqd̓ votū fiat ſanctis: tn̄ ꝓpter deū fit eis.Que requirunt̉ ad votuꝫ. Rn̄. ẜm tho. ſcd̓a ſecūde. q. lxxxviij. tria ex neceſſitate requirunt̉. Primo. quidē deliberatio. Scd̓o. ꝓpoſitū voluntatis.Tercio. ꝓmiſſio in ꝑficit̉ voti. Et capit̉ deliberatio cogitatōe. ꝓpoſituꝫ deliberatione.Exp̄ſſio aūt verboꝝ ad deū eſt neceſſaria. ſecus ad homīeꝫ iudicatꝭ de his foris ſunt. Etdicit panor. in. d. c. lr̄aturā. hec eſt ſiugl̓is theoUotum. j.rica. multas theoricas canoniſtaꝝ infringit. queſibi multū placet. Naꝫ ſequit̉. Propoſui in aīofirmit̉ aliqͥd dare deo vel hoī. ad ſimobligatꝰad dandū: exqͦ illā rem ꝓmiſi deo vel hoī.votū cauſat̉ ex qͣdā pollicitatōe .i. ex qͣdā lege vniꝰꝓmiſſiōis. l. ij. ff. de polli. Et hec dicta be. Tho. ſequit̉ Archi. in. c. bona. xvij. q. j. Et ſic ad hoc vtvotū obliget reqͥrit̉ vt vouēs hēat aīm ſe obligandi ad illud. Nemo ſe obligat niſi hēat aīm ſe obligādi ad illud. vt dicit glo. in. d. c. lr̄aturā. Iuraque firmant deciſionem ſuper propoſito debent intelligi de propoſito cum animi promiſſione ſeu obligatōne. ſola promiſſio non valet niſi p̄cedat deliberatio cum ꝓpoſito etiā reſpectu religionis. lꝫ aliud ſentiat Io. an. in. c. dudū. de ꝯuer. ꝯiu. iuramētū ſeu votū calore iracūdie facta vel deliberate obligāt. vide. Iurare.. Nouicius. Et p̄dicta ſoluit̉ qͦtidiana. Quid de votismulieꝝ faciūt in ꝑtu: vel in infirmitatibꝰ vl̓ āguſtijs ſuis vl̓ ſuoꝝ. et̄ viri faciūt: moti ex aliqͣ āguſtia. vel ꝑturbatōe. Rn̄. ſi hūer̄t intentōꝫ obligādiſe deo. cogitātes. de mouebat eos ad vouen .ſ. infirmitate vel alio ꝑiculo. de fine .ſ. de euaſione ꝑiculi. ꝓpter qd̓ vitandū vouebāt. tenēda ſūtlꝫ in tribulatōe ꝑturbatōe ſint emiſſa. dūmō cuꝫdeliberatōe fuerīt facta. vouētes in ſua mēte fuerīt. ſecus ſi deliberato aīo illa vota feciſſent. etintātū votū obligat vouēteꝫ. inqͣꝫtū hūit intentōꝫſe obligādi. ei votū obligat vltra ꝯſenſū. vt dictū ē. Iurare. Et illud qd̓ dr̄ ī voto reqͥrit̉miſſio: hoc ē obligatio. ptꝫ qͥd dd̓m de votis finia ml̓tis. ſicut ab illis de tercio ordine be. Fran. quivouēt ꝓfitent̉ ml̓ta. tn̄ illoꝝ trāſgreſſio obtigat ad mortale. hoc ē. qꝛ lꝫ in vouendo talia ſitdeliberatio ꝓpoſitū. tn̄ deficit qd̓ eſt pͥncipalius .ſ.obligatio. p̄dicti intēdunt ſe obligare ꝓpt̓hmōi vota ad aliqd̓ pctm̄. nec etiaꝫ veniale. Addetn̄ p̄dictis ſingularē diſtinctōꝫ quā ponit Panor.in. c. ſicut. el. ij. de rl̓a. votū factū in hmōi anguſtijs. aliqn̄ cātur ex timore mortis aīe. Aliqn̄ ex tīore mortis corꝑis. Timor mortis aīe excuſat necdat cām retractādi actū. Secꝰ in timore mortis corporis. diuerſitatis ē. qꝛ timor mortis aīe nonnūqͣꝫ incutit̉ a deo vt qͥs ducat̉ ad ꝯuerſionē. ſictalis tīor ē appetēdus. xvj. q. j. reuertimini. Sꝫ tīormortis corꝑis fit ab hoīe. et talis tīor eſt fugiedustanqͣꝫ violetus iniuſtus. Et q̄rit̉ nūqͥd tīormortis excuſet? ſic diſtingue pꝰ doc. aut ē tīor mortis naturalis. aut accidētalis. Primo caſu excuſat. Exēpluꝫ in grauit̓ infirmo: vt in. d. c. ſic̄. Scd̓ocaſu ſubdiſtingue. aut ē mors accidētalis caſualisaut violēta. Exēplū pͥmi. vt in timēte ꝑiculū naufragij: vel incēdij: vel hoſtiū. Et iſte tīor īpeditactu. nec inualidat ꝓfeſſionē rōeꝫ. dictā. Namaliqn̄ deꝰ incutit talē timorē vt ꝯuertat̉. Scd̓ocaſu pone exēplū in eo timet mortē violentā ſibiimminētē ab iniqͦ hoīe. ſi ꝓpter talē timorē qͥsingredit̉ religionē tꝫ ingreſſus. exqͦ fecit vt euaderet mortē violentā. deꝰ reſpicit cor. vult voluntariū militē. ita loquit̉. e. j. qd̓ me.. p̄dictapoſſunt adduci general̓r ad validitatē: vel inuali-