fratres vel ſorores poſſunt rūpere teſtamētū: ⁊ ſibi totā acqͥrere hereditatē: vt. C. de inoffi. te. l. fratres. De hac maͣ videsͣ. Hereditas. Tn̄ ſi ꝓpinqͥindigerēt illa hereditate indigētia manifeſta: tenetur eis hereditatē dimittere niſi eēt mali et hmōibonis indigni. Et dico tenent̉ .ſ. ex debito honorꝭparētalis. Si aūt nō indigerēt manifeſte: pōt libeī alios refundere. Secꝰ tn̄ eſt ī quibuſdā terris deꝯſuetudine q̄ in hmōi ſeruāda ē ſi rōnabilis ē.Nūquid teſtator poſſit ſb̓ſtituere aliū heredēqͥ debeat ſuccedere pͥmo heredi? Rn̄. ſi teſtator habeat filios impuberes pōt eis ſubſtituere quoſcūqꝫ velit qͥ ſuccedāt eis ſi nō venerint ad pubertatēvt. C. de impu. ⁊ al. ſub. l. ſi teſtamēto. ſi v̓o ꝑuenerint ad pubertatē pōt eis ſubſtitue̓: ſi moriant̉ ſineliberis. Idē etiā ẜm quoſdā ſi moriant̉ cū liberis.vt. C. de impu. ⁊ al. ſubſti. l. heres. ⁊. l. ſe. Debet tn̄ſalua eſſe legitima. Et intelligit̉ ſubſtitutio deducta legitima filioꝝ: ⁊ deducta qͣrta totiꝰ q̄ dicit̉ trebellianica: quaꝫ deducit qͥlibet inſtitutꝰ heres cuial̓s ſubſtituit̉ regularit̓ poſt pubertatē inſtituti: vl̓etiā cū accipit hereditatē ꝑ fideicōmiſſum ab inſtituto herede: qꝛ grauatꝰ ē heres alteri reſtituere hereditatē: vt in. c. Raynutius. exͣ eo.Quid autē ſi teſtamētū eſt nullū ⁊ appoſita eſtclauſula codicillaris: qͥd oꝑabit̉ clauſula illa. putaſi non valet iure teſtamēti: valeat iure codicilloꝝ:Rn̄det Panor. in dicto. c. Raynaldꝰ. poſt glo. ꝙꝑ illā clauſulā p̄ſtabunt̉ legata ꝑueniētes ab inteſtato q̄ al̓s nō valuiſſent. Idē tenet Bar. in. l. j. ff.de cōdicil. Ubi etiā querit. Quid ſi teſtator dixit:Uolo ꝙ valeat iure teſtamēti ⁊ codicilloꝝ. Et reſpōdet ꝙ licꝫ illa v̓ba videant̉ inducere repugnātiā: tamē vt res valeat debet exponi et .i. vel: ꝑ regulā q̄ ponit qn̄ copula ponit̉ inter duo incōpaſſibilia reſoluit̉ in diſiunctaꝫ: vt. l. ſi ticio fundus. devſufru. le. Et erit electio heredis ꝙ cōpetat iure directo vel fideicōmiſſi: vt. l. fi. C. e.Sed qͥd ſi dixit volo ꝙ valeat iure teſtamēti vl̓ſaltem iure codicilloꝝ: Bar. vbi sͣ. arbitrat̉ ꝙ tūcnō poſſit heres eligere. Nā illa ꝯiūctio diminutiua: ſaltē hꝫ iſtud importare: vt ſi pͥmo mō. ſcꝫ iureteſtamēti nō poſſet valere tūc deueniat̉ ad aliud.Hoc pꝫ ex regula grāmaticali. Si nō potes mihidare biſantiū: ſaltē cōmoda vnū denariū.Quid ſi reꝑit̉ ſic. Et volo valere vel iure cōdicilloꝝ: ⁊ n̄ dixit teſtamēti? Rn̄. Bar. ꝙ hec dictiovel. qn̄ apponit̉ vni or̄oni vel dictioni tm̄ ſumit̉ ꝓſaltē. Perinde eſt gͦ ac ſi diceret iure teſtamēti. velſaltē codicilloꝝ.Quero an hec clauſula. ſi non valet ⁊cͣ. habeatlocū qn̄ teſtamētū nō valet ꝓpter defectū ſolēnitatis omiſſe? Bar. dicit ꝙ ſic. per tex. in. l. codicillis.de le. ij.Quid ſi teſtamētū nō valet rōne volūtatis imꝑfecte: qm̄ anteqͣꝫ ꝯpleret̉ mortuꝰ eſt teſtator. Antūc aliqͥd oꝑet̉ iſta clauſula. Bar. dicit ꝙ nō ꝑ. l. fideicōmiſſa. de le. iij. et. l. ex ea ſcriptura. ff. de teſta.ſecus ſi volūtas eſſet imꝑfecta rōne alicuiꝰ ſolēnitatis. Et ſic intellige. l. fi. C. e.Quid ſi teſtator dixit. Si nō valet ⁊cͣ. An hecTeſtamentū. iij.verba referant̉ ad tp̄us ꝯditi teſtamēti. An ad futurū ſi ꝯtigerit nō valere? Et ꝯcludit ꝙ dicta verba ꝯp̄hendunt tp̄us futurū: vt res potius valeat⁊cͣ. maxīe in teſtamētis.Quid ſi teſtamētū rumpat̉: qꝛ hereditas nō eſtadita. vtrū tūc oꝑet̉ illa clauſula. Bar. credit ꝙ ſicꝑ. l. eā quā. C. de fideicō. Dū tn̄ dicat ſi nō valebitvel ſil̓ia verba q̄ trahant̉ ad futurū.Quid ſi nō valet teſtamētū ꝓpter defectū heredis ſcripti non capacis? Bar. dicit ꝙ illa clauſulaoꝑat̉: vt. d. l. eā quā. ẜm vnā lec.Quid ſi teſtamētū nō valet ꝓpt̓ defectū teſtātRn̄. Bar. ꝙ tūc nihil oꝑat̉: qꝛ qͥ nō poteſt teſtarinec codicillari. vt. l. diuꝰ. ff. e.Quid ſi teſtator legat aliqͥd tabellioni ꝯficientiteſtamētū nūcupatiuū qd̓ fieri pōt: vt. C. de teſta.dictātibꝰ. Nūquid ip̄e tabellio pōt ſibi illud aſcrihere. Rn̄. Spe. in ti. de inſtru. edic. ꝙ ſic: nec incidet in penā legis cor. de fal. Nec ob. l. ij. C. de hisqͥ ſibi in te. ſcri. Illud eiū habet locū in eo qͥ dictatvel ſcribit teſtamētū qd̓ eſt in ſcriptis: cuius viresoēs dependēt ex ſcriptura illa. ſecus ī nūcupatiuoqd̓ fit hodie: qꝛ ibi ſit ſcriptura ſolum ad memoriānō vt vires teſtamēti dependeāt ex illa. Idē tenetOdo. qꝛ tale teſtamētū recitat̉ corā teſtibꝰ: id̓o nulla eſt ſuſpitio falſitatis. Idem tenet Bar. in. l. j. ff.ad. l. cor. de fal. dicens ꝙ opinio Spe. cōſuetudineapprobatur.Eſtamentū. iij. quātū(.ad executionem.¶ Utrū teſtator poſſit heredibꝰ ſuis ꝑteſtamētū penā imponere ſi nō paruerīt volūtatiſue? Rn̄. ſic. vt inſti. dele. §. pene. Dū tn̄ qd̓ teſtator p̄cipit nō ſit turpe vel inhoneſtū. vt. ff. de ꝯdi.inſti. quidā. vide de hoc sͣ. Legitima.Per quē cogent̉ heredes defūcti teſtm̄ ſiue volūtatē eius adimplere? Rn̄. heredes. jͣ. annū cogēdi ſunt ꝑ ep̄m adimplere. ⁊ ſi neglexerint: tunc ip̄eep̄us exequat̉. vt in. c. nos. ⁊. c. ſi heredes. exͣ eo. etin. d. c. nos. habet̉ ꝙ ſi. jͣ. annū a die monitiōis nōſit executio teſtam̄ti ꝑ debentē exeqͥ: deuoluit̉ executio ad ep̄m: ⁊ nō a tꝑe mortis teſtatoris. ſꝫ hodiecōiter ep̄i hn̄t ſtatuta vt tp̄us currat a die mortis.Hoc tn̄ limitat panor. in. d. c. nos. vt tp̄s illd̓ currat a die mortis ⁊ adite hereditatis ⁊ ſcie. vide etiāBar. ad p̄dicta ī. l. cū qͥdā. de le. ij. vbi format hācq. Quidā reliqͥt. C. pauꝑibꝰ declarādis ꝑ ſemproniū: lapſo anno declaratiōe nō facta: ep̄us vigoreſtatuti vult pauꝑes eligere. Querit̉ an poſſit. Edecidit ꝙ nō: qꝛ ſtatutū loquit̉ de executore: ſꝫ habēs declarare nō eſt executor ſicut dicimꝰ differētiā eſſe inter iudicē qͥ declarat: ⁊ executoreꝫ. Et ſicex hoc hēs optimā cautelā ad impediēdū ne ep̄usintromittat ſo de hmōi relictis etiā poſt annū.An autēn epiſcopus ſuppleat negligentiamexecutoris: vel teſtatoris in relictis ad non piascauſas. Multi tenuerunt ꝙ ſic: quia omnis volūtas teſtatoris largo modo dicitur pia cū nō poteſtamplius velle: vt. l. j. C. de ſa. ſan. ec. Adde predictis qd̓ notat ſingularit̓ Panor. in. c. qꝛ diuerſitatē