Simonia. jͣ.vel cōſuetudine debet̉ aliqͥd ꝓ ordine vel alijs ſpiritualibꝰ poſt receptionē eoꝝ: valet vt in ꝯſuetudine venetoꝝ vbi qͣrta oīm mobiliū moriētis daturep̄o. In britania v̓o dat̉ tercia ꝑs. Et pn̄t ad hoccogi. Ideo autē veneti dant hoc. qꝛ nihil ſoluuntꝓ decima. De hmōi ꝯſuetudinibꝰ vide sͣ. Sepultura .j. in pͥncipio. Itē nota ꝙ ille qͥ dat p̄bendamvel aliud beneficiū pͥncipalit̓ rōne ꝯſanguinitatisvel ꝓpter affectionē alicuiꝰ amicicie tꝑalis ſi quidēattendit ſolū bonū tꝑale illius cui dat̉ ⁊ nō alteriꝰqͣꝫuis grauit̓ peccet: nō tn̄ ſymoniā cōmittit. qꝛ nōvendit cū nil accipiat̉. Et ſi intēdit in hoc aliquodbonū in ſeip̄m redūdans: ſicut ꝙ magnificet̉ perhoc. ⁊ nobilitet̉ domus ſua vel ꝙ ipſe in ꝯſanguineis ſit fortior vel ſi hoc pacto vel intētione beneficium cōcedit vt beneficiatꝰ faciat aliquā recōpenſationē tꝑalem ſibi vel ſuis conſanguineis. ſymonia eſt ẜm Tho.De pecunia ſymoniace recepta ſiue ꝓ ordine dato ſiue beneficio ſiue ſepultura vel ꝓ ingreſſu monaſterij vel ꝓ pn̄tatione: qͦ ad pr̄onos eccleſiaꝝ velꝓ mediatione vel ad hoc vt ꝓcuret qͥs ſpūalia alteri ⁊ hmōi qͥd fieri debeat. Dic ẜm doc. ꝙ talis pecunia retineri nō pōt: nec etiā reddi dꝫ illi qͥ deditqꝛ turpiter dedit. ſꝫ dꝫ dari illi eccleſie in cuiꝰ cōtumeliā data eſt. exͣ eo. de hoc. vnde ſi qͥs ordinatꝰ eſtnō hn̄s beneficiū: pecunia ab eo recepta ſymoniace: dꝫ dari eccleſie cathedrali. Si aūt ordinatꝰ ē adtitulū alicuiꝰ eccleſie vel bn̄ficij: illi eccleſie vel bn̄ficio applicabit̉. ẜm Guil. ⁊ Dl. Si accepta ē pecunia vl̓ alia res ꝓ eccl̓ia vel bn̄ficio illi eccl̓ie vel bn̄ficio applicabit̉. niſi eccl̓ia eſſꝫ in culpā qꝛ illd̓ tūc dabit̉ pauperibꝰ. ne eccl̓ia de malo reportet lucꝝ. Ethoc ſi totū collegium ꝯſenſiſſet ſymonie. Et ſi talistrāſiret ad religionē: ex miſcd̓ia poſſet ei reddi veletiā ſi eſſet talis pauꝑ. vt nō ſufficerēt ſua vel etiāſi dediſſet ex ignorātia ẜm Ho. Idē videt̉ dicēdūde pecunia ſymoniace recepta ꝓ alijs ſpūalibꝰ. vtſcꝫ det̉ illi eccleſie in qͣ cōmiſſa ē. ita tn̄ ꝙ nō reportet cōmodū qͥ dedit. Si v̓o ꝓ ingreſſu monaſterijpecunia ſit ſymoniace recepta. ⁊ capitulū fuit ꝑticeps ſymonie. trāſibit ſic ingreſſus ad aliud monaſteriū ſimpl̓r cū illa pecunia ſibi reſtituta. Si ſolus p̄latus vel aliqͥ ⁊ nō capl̓m. tūc trāſeundo adaliud monaſteriū: ſi eſt ꝓfeſſus illud ſcd̓m monaſteriū ad qd̓ trāſibit hēbit vſūfructū illoꝝ bonoꝝip̄o viuente: mortuo autē libere reuertent̉ ad primū monaſteriū. qd̓ videt̉ hr̄e locū in his q̄ nō conſumunt̉ vel diſtrahunt̉ vt ſunt poſſeſſiones. Siv̓o diſpenſet̉ cum tali ꝙ remaneat in illo eodē monaſterio. puto etiā ꝙ poſſit diſpenſari ꝙ illa pecunia ſymoniaca remaneat monaſterio. Ita tamē ſipoſſibile eſt ꝙ illi qͥ fuerūt in vicio nō habeāt vtilitatē vel etiā qn̄ nō pōt pecunia ſymoniace receptacōmode applicari loco vbi vel in cuiꝰ cōtumeliamdata eſt. puta. qꝛ in remotis ꝑtibus vel cū videret̉incōueniēs illā ſibi dari vel cū eccleſia haberet̉ qͣſiꝓ derelicta. pauperibꝰ pōt erogari.Utꝝ ep̄s cū ꝯſecrat vel viſitat poſſit reciꝑe ꝓcurationē. Rn̄dit Dir. ꝙ moderatam pōt reciꝑe. exͣeo. cū ſit. vbi dicunt Ber. Inno. ⁊ Hoſti. ꝙ ep̄shanc ꝓcurationeꝫ nō recipit ꝓ aliquo ſacr̄o. quiaillud eſſet ſymoniacū: nec rōne laboris. qꝛ eccleſiapoſſet eſſe in ciuitate. ⁊ tn̄ recipit licet nō laboret.extra de cenſi. venerabili. Sed qꝛ iſta ꝓcuratio ꝑmiſſa eſt a iure ſicut ⁊ alie ꝓcuratōes. qͥ fiunt rōneviſitatōis. vn̄ nulla ſymonia cōmittit̉. Et ſi eccl̓iaꝓpt̓ pauꝑtatē ꝓcurare nō poſſꝫ ep̄m: ip̄e ſuis ſumꝑtibus eccleſiā ꝯſecrabit. x. q. iij. cauendū.Utꝝ tꝑalia poſſint dari ꝓ vita eterna vel proremiſſione peccatoꝝ. Rn̄dit Dir. ꝙ ſic. Dan̄. iiij.Peccata tua elemoſynis redime.Utrū tꝑalia poſſint dari ꝓ redimēda vexatione in ſpūalibus. Rn̄dit panor. in. c. dilectus filiꝰ.extra eo. comp̄hendēdo totā materiā. ꝙ aūt querimus in tꝑalibꝰ aut in ſpūalibꝰ. Primo caſu liciteredimit̉ vexatio tā pro iure q̄ſito ꝙͣ pro iure q̄rēdoſꝫ recipiens pecuniā ſic indebite tenet̉ ad reſtōneꝫl. j. ⁊. l. ⁊ general̓. ff. de calū. In ſpūalibꝰ v̓o ꝓ iureq̄rendo nō eſt licitū aliquid dare. etiā vt ceſſet impedimentuꝫ facti. qꝛ ille videt̉ ambitioſus dandopecuniā. vt facilius illud acqͥrat. Et ſic ꝓprie loquitur. c. matheus. extra eo. Nec tunc ꝓprie redimit̉vexatio. ſed datur vt facilius acquirat̉ ius ſpūale.Pro iure autē q̄ſito aūt eſt in poſſeſſione illiꝰ iuris⁊ ſi moleſtet̉ de facto. licitū eſt aliqͥd dare. vt in. d.c. dilectus. licet recipiens teneat̉ ad reſtōnē. Si v̓oiuſte vexat̉. vt quia ep̄s vult eū iuſte deponere velalius iuſte accuſare vel forte p̄tendit ius in beneficio. ⁊ tunc vexato nō licet aliqͥd dare. qꝛ non redimitur tunc vexatio facti. vt extra eo. nemo. Autnō eſt in poſſeſſione illius iuris iā queſiti. ⁊ tūc vthabeat poſſeſſionē etiā illicite detentā. nō licet aliquid dare. vt notat Inno. in. c. ad aures. extra eo.⁊ tenet glo. xvj. q. vij. decimas. Nam poſſeſſio eſtqͥd ſpūale. Hinc eſt ꝙ nō cadit in laicū de p̄ſcrip.cām. vel ſaltē eſt cōnexa ſpūalibꝰ ꝓpter adminiſtrationē: que inde ſequit̉ .j. q. iij. ſi quis obiecerit. Puto tn̄ ſi ꝓpter p̄otentiā aduerſarij vel impotentiaꝫſuā nō poſſet illā defacili cōſequi apud ſuperioreꝫ.quia tunc vt euiter magnū p̄iudiciuꝫ licite poſſetdare pecuniā. Sicut in ſil̓i de abſolutōe ab excōicatione obtinēda. de quo infra.Que ſymonia ſit grauior. Rn̄. ẜm Ul. ꝙ in munere a manu. quia munꝰ a manu magis ꝓprie eſtp̄cium ꝙͣ ꝙ ab alijs duabꝰ. licet in omnibꝰ cōmittatur ſymonia.Utrū liceat vendere ſacra vaſa. veſtes. aquambenedictā ⁊ hmōi. Rn̄. ẜm Vl. omnia ſacr̄alia ordinata ad aliquē effectū ſpūalem vendi non pn̄t.vt aquā benedicta ⁊ hmoī ꝑ quā venialia dimittunt̉. Sicut nec etiā rōe materie pōt vendi ſacr̄m.j. q. j. placuit. Sed illa q̄ ꝑticipatiue ſunt ſpūalia.vt calix ⁊ hmōi. ante cōſecrationem ſimpl̓r vendipoſſunt. Poſt v̓o cōſecrationē alteri eccleſie etiamvendi pn̄t in eadeꝫ forma. dūmō intentio referat̉ſolum ad tꝑale ⁊ nō ad ſpūale. Al̓s ſymonia eſſetẜm ipſum Ul. Sed laico calix vendi non pōt niſiꝯflatus. Idē ẜm Pe. de pal̓. nec ꝓ ſacramētalibꝰlicitum eſt aliquid recipere. vt ꝓ benedictione abbatum vel abbatiſſarū vl̓ velatione virginum ethuiuſmodi.