Quare aūt reqͥrat̉ hmōi citatio. Rn̄. panor. indi. c. albricus. ꝙ hoc eſt: qꝛ in hac innouatōne ſubeſt magnum ꝑiculū: ⁊ nō minꝰ ꝙͣ qn̄ teſtes examinant̉. īmo maius cū inſtr̄m vel puilegiū poſſet eēfalſum latent̓. ⁊ iudex ⁊ notariꝰ defacili nō ꝑpenderent: cū nō ſint de materia informati. Iō dꝫ vocari is cuiꝰ int̓eſt: vt ſe opponat ſi velit. al̓s exemplūnō valebit. Hoc tenent doct. cōiter in. d. c. albricꝰ⁊ legiſte maxime. Bar. in aut̓. ſi qͥs. C. de edendo⁊ Spe. in ti. de inſtru. edic. Et doct. de rota. Et inhoc multi errant. facientes ſolum exemplari ꝑ notarium aucͣte iudicis. Et plus dicit Inno. in. d. c.albricus. ꝙ etiam ſi ſit inſtr̄m qd̓ alium ſpālit̓ nontangat: vt pͥuilegiū vel indulgentia ⁊ ſic nō eſt ſpālis aduerſariꝰ. dn̄t tn̄ ꝑ edictum ſolēniter citari qͦrum int̓eſſe poſſit. Al̓s nō valebit exemplatio. niſi fieret ꝑ illum qͥ ip̄m ꝯceſſit.Sꝫ q̄ro. nunqͥd facta publicatione p̄ſumat̉ ꝙos fuerit citata. vel ꝙ edictum emanauerit: cū tractu tꝑis obijciat̉ ꝙ nō fuerīt vocati quoꝝ int̓erat.Quidam dicūt ꝙ dn̄t p̄ſumi omnia ſolēnit̓ facta.l. j. ⁊. l. optimam. C. de ꝯͣhen. ſtip. Alij dicūt ꝙ ſi inpublicatione ꝯtineat̉ eos vocatos p̄ſumit̉. Al̓s ſecus. Hoſt. ponit terciā opinionem diſtinguētemint̓ tp̄us ⁊ tꝑa. Nam ſi publicatio fuit facta ita derecenti ꝙ vtens ea pōt defacili ſolēnitatem ꝓbareſibi incūbit onus ꝓbandi: niſi exprimat̉ in publicatōne. ꝙ ſolēnitas fuit ẜuata. Si aūt factū eſt itaantiquū vt impoſſibilis reddat̉ ꝓbatio. tūc oīa p̄ſumunt̉ ſolēnit acta. ſꝫ Panor. dic̄ ſe putare ꝙ nulius hoꝝ bene dicat. Primo em̄ dic̄. ꝙ ꝙͣtumcūqꝫin publicatione dicat̉. ꝙ ꝑs fuit citata. nō ſtat̉ hisv̓bis enunciatiuis: qꝛ qn̄ aliqͥd enunciat̉ in inſtr̄oqd̓ non pōt int̓uenire tꝑe ꝯfecti inſtr̄i: v̓ba enūciatiua nō faciūt fidem. vt in. d. aut̓. ſi qͥs. Item ſolēnitas extrinſeca nō p̄ſumit̉. etiam ſi longiſſimumtp̄s ſit p̄teritū: niſi alia p̄ſumptio adſit. l. quecūqꝫ.ff. de publicia. Potuit em̄ clam qͥs facere publicari inſtr̄m falſum. ⁊ ſꝑ illud tenuiſſe in archa. Noneſt em̄ qͥd ꝑti imputet̉ ſi non ꝯͣdixit. Non ob. d. l.optimam. qꝛ loquit̉ qn̄ aliqͥd enunciat̉ inter ꝑtes.tunc em̄ in p̄tudicium ꝑtium illud enūciatum ꝓbat: exquo eſt de ſubſtātia actus qͥ agit̉. ſꝫ in caſunr̄o alteram ꝑtem nō apꝑet fuiſſe pn̄tem. Secusſi in publicatione diceret̉ ꝙ ꝑs fuerit pn̄s. qꝛ tunctractu tꝑis p̄ſumeret̉ citatio: ex qͦ fuit pn̄s publicationi ⁊ nō ꝯͣdixit. Non ob. rō Ho. qꝛ debuit dereqͥſitione facere ꝯfici inſtr̄m. vt in. c. ſignificauit.de teſti. ⁊ tenere illud ſicut exemplare. vidi tamē inhmōi exemplatione ſolum fieri mentōeꝫ de hmōicitatione ſeu edicto. ⁊ hoc videt̉ ſufficere. licet tutius eſſet vltra hoc etiam fieri de hmōi citatione publicum inſtrumentum.Sꝫ querit̉ qͥs poſſit p̄ſtare hanc aucͣtem ad exemplandum hmōi pͥuilegia. Panor. in. c. ſi inſtr̄ade fi. inſtru. ẜm Io. an. dicit. ꝙ vicarius generalisepiſcopi hoc poterit. exquo hꝫ ordinariam iuriſditionem. vt in. c. tua. de off. vica. Multo ergo fortius ep̄us.An aūt officialis foraneꝰ qͥ hꝫ delegatā. vt no.in cle. ij. de reſcriptis tn̄ hꝫ eam ad vniuerſitatemPriuilegium Fo CXCIX.cauſaꝝ: hoc poſſit. Dicit Panor. quo ad hunc caſum hoc non poteſt.An aūt oporteat ordinarium hr̄e adminiſtratōnem. Hoſt. dicit ꝙ ſic. ſꝫ ipſe Hoſt. aliter ſentit inſumma ⁊ refert Spe. dicere publicatiōem inſtrumenti poſſe fieri coram defenſore ciuitatꝭ. vt in auten. de defen. ci. §. ſꝫ neqꝫ. coll̓. iij. ⁊ coraꝫ ordinarioetiam adminiſtratōem nō hn̄te. ⁊ coram delegatoab ordinario adminiſtratōem habente. ſꝫ Io. an.in addi. ſpe. dicit ꝙ vbi hoc fieret de ꝯcordia ꝑtiūꝓcederet illud dictum Hoſti. vt ſufficiat aucͣtasordinarij adminiſtratōem non hn̄tis. Al̓s ſecus.Cum ſit neceſſaria citatio. d. c. ſignificauit. q̄ fierinō p̄t ꝑ ordinarium admīſtratōꝫ nō hn̄tem.Quis aūt debeat hmōi pͥuilegia inſpicere ⁊ teſtificari ꝙ dictū priuilegiū omni vicio careat. Rº.ẜm panor. ꝙ iudex dꝫ diligenter inſpicere dicta pͥuilegia ⁊ ſi in nulla ꝑte vicioſa repꝑerit. dꝫ mandare ꝑ ꝑſonam publicaꝫ exemplari. Et ex hoc infertꝯͣ practicam hodiernam. Naꝫ tabellio qͥ tranſcribit atteſtat̉ ꝙ ipſe diligenter inſpexit. ⁊ nullum vicium repperit: qd̓ eſt officiuꝫ iudicis ⁊ nō tabellionis. vt colligit̉ ī. d. c. ſi inſtrumēta. Et iō debēt dicere ꝙ iudex diligenter inſpexit. ⁊ nullo vicio reperto mandauit ſibi vt exemplet. ⁊ eſt vtile ſi notarius vult. etiam atteſtari de ſuo ſenſu. ꝙ etiamſibi videbat̉ omni vicio carere. Et ita ſeruat̉ de cōſuetudine.An aūt ad hmōi exemplatōem requirant̉ plures notarij. Rn̄. ẜm panor. in. d. c. ſi inſtr̄a. ꝙ vnꝰſolus ſufficit cum aucͣte iudicis vt dictum eſt. Ethoc ꝓbat̉ ꝑ tex. in. d. c. ſi inſtr̄a. ibi ꝑ publicam ꝑſonam in ſingulari. ⁊ ꝑ illum tex. Io. an. ⁊ Spe. reprobant opinionem quorūdam q̄ tenuerūt reqͥriquatuor ſeu tres tabelliones. qd̓ eſt falſum: vt ibivides. licet hoc ſit cōmendan̄. ad maiorem cautelam. maxime qn̄ fit in abn̄tia ꝑtis. Et p̄dicta noqꝛ pulcra. Dicit tn̄ panor. in. d. c. albricꝰ. ꝙ p̄dictaintelligunt̉ qn̄ alius notariꝰ .ſ. qͥ nō ſcripſit pͥuilegium vel inſtr̄m. vult exemplare. nam tūc reqͥrit̉p̄dicta ſolēnitas. Secꝰ ſi ille notarius qͥ fuit rogatus de inſtr̄o vult exemplare. nam tunc nō reqͥrit̉alia ſolēnitas: qꝛ vnū vr̄ inſtr̄m. licet multa ſint exempla. vt no. doc. in. d. c. ſi inſtr̄a.Qualiter aūt ꝯp̄hendat̉ falſitas ipſius pͥuilegijſeu bulle apoſtolice. Dic multis modis. Primoſi bulla falſis lr̄is apponat̉. Scd̓o ſi filum ex verabulla exͣhat̉ ex toto. ⁊ ꝑ aliud filum immiſſum falſis lr̄is inſerat̉. Nam foramen vere bulle ſubleuat̉ſuꝑius ⁊ inferius cum ſubtili inſtr̄o: ⁊ ſic exͣhit̉ filum de vera bulla ⁊ immittit̉ filum falſis lr̄is ⁊ vtnihil apꝑeat falſitatis: foramina ſubleuata cū paruo malleo leuit̓ ꝑtūdunt̉. Tercio ſcindit̉ filum ſb̓plicatura vere bulle. ⁊ ſic extrahit̉ filum de vera litera. quo facto ipſum filum ſcarpit̉ ⁊ poſtea immittit̉ filum falſis literis ad modum primaꝝ replicatis. ⁊ filo ſimilis canapis reſtaurat̉ ſciſſura. Quarto. quaſi ſimile ſecundo ſubleuatur foramen verebulle ex ſuperiori parte tm̄. ſed vt inferiori non tāgit̉. ſubleuato v̓o foramine ſuperiori bulle. ſcinditur altera pars fili pendens quaſi in medio bulle.