teria incendiariorum ⁊ effractorum. vide sͣ. Abſolutio primo.Adulgentia. Quid eſt:. Dicꝙ eſt pene relaxatio quā quis iuſte proculpis ꝓprijs facere debuiſſet: de theſauro eccleſie ad diuinaꝫ iuſticiam perſoluendā: ſumpta. Dicitur in predicta diffinitione. relaxatio pene. ad differentiā relaxationis culpe: que fit ꝑ gratiam dei in contritione. Et ſic gratia formaliter lauat in contritiōe. Deus aūt effectiue dimittit culpam. d̓ pe. diſt. j. c. verbū. Ex quo infertur ꝙ nulia indulgentia directe poteſt eſſe a pena et culpa.ſicꝫ vulgus hoc affirmet. Nam culpa directe dimittit̉ in ꝯtritione et ꝯfeſſione. Et propter hoc dicūt qͥdam ꝙ eccleſia nunqͣꝫ vtitur tali forma. vt .ſ.dicatur indulgētiā daria pena ⁊ a culpa: quoniāſi tali vteretur forma: videret̉ euacuari ſacramentū cōfeſſionis. quod eſſe non poteſt. ſcꝫ de neceſſitate ſalutis: qꝛ eſſet ꝯtra omnē theologicā diſciplinā. ⁊ ꝯtra. c. oīs. de pe. ⁊ remiſ.¶Quis poteſt concedere indulgētias? Rn̄. ẜmdocto. in. c. qd̓ autē. et. c. cum ex eo. de pe. et remiſ.Primo papa qui habet plenariam poteſtatem: etcui theſaurus eccleſie ex meritis chriſti ⁊ martyrū⁊ aliorum ſanctorū aggregatus: eſt cōmiſſus. poteſt indulgentias facere cui vult ⁊ quando. cauſatamen exiſtente legitima. Archiepiſcopus quoqꝫlicꝫ non ſit iudex ordinarius omniū de ſua ꝓuincia: vt dictum ē ſupra. Archiepiſcopus. poteſt nōſolum in dioceſi ſua: ſed etiam in tota ſua prouincia indulgentias concedere: dummodo non excedat ſtatutum concilij generalis. extra de pe. et remiſ. noſtro.¶ Quātam auteꝫ induigentiam concedere poſſint prelati eccleſiarum citra papam. Rn̄. Panor.in dicto. c. cum ex eo. ex illo tex. concludit. ꝙ in dedicatōnibus eccleſiarū dūtaxat poſſunt concedere annum. Sed pro alijs quibuſcūqꝫ cauſis nonpoſſunt concedere vltra. xl. dies. Et hoc teneas:quicqͥd dicant alij. Et ſic omnes prelati cuiuſcūqꝫdignitatis ſint: non poſſunt concedere indulgentias: niſi vt dictum eſt. Et licꝫ littera loquatur generaliter de prelatis. non tamē intelligas de inferioribus epiſcopis: quia inferiores prelati nō poſſunt concedere indulgētias: qꝛ hoc eſt dignitatisepiſcopalis. vt eſt tex. ſingularis in. c. accedētibusde ex. pre.¶ An auteꝫ electus et cōfirmatus in epiſcopumnon cōſecratus poſſit cōcedere indulgentias: maxime ſi non ſit ſacerdos? ⁊ ſepe iſta queſtio acciditin legato apoſtolico nō p̄ſbytero. Hoſti. in dictoc. accedentibus. tenet ꝙ ſi eſt p̄ſbyter poteſt concedere. al̓s ſecus. Io. autē Cal. poſt Tho. tenet ꝙetiam ſi non ſit ſacerdos: hoc poſſit. Et hoc idemin legato. Idem Panor. quia cōcedere has indulgentias procedit ex diſpenſatiōe bonorū eccleſie: ⁊ſic ex iuriſditione. ergo iſti poſſunt: cum habeantiuriſditionem licꝫ non ſint cōſecrati in epiſconosvel ſacerdotes: vt in. c. ex traſmiſſa. de elec. Et perpeccatum nō tollitur predictis poteſtas iſta ꝙͣdiuIndulgentiatamen ab eccleſia tolerantur ẜm Ray. ⁊ Hoſtiē.Inferiores tamē prelati poſſunt cōcedere participationē bonorum cōgregatiōis ſibi cōmiſſe. namhec ꝑticipatio fit ꝑ mutuā charitatē.Quid ſi epiſcopus vel archiepiſcopus exceditindulgentiā vltra predictā taxam. nūquid ſaltemvalebit pro numero dierum quam poſſunt dare?Rn̄. Ge. in. c. fi. de pe. ⁊ remiſ. li. vj. ẜm Io. mo. dicit. ꝙ talis indulgentia eſt oīno nulla per tex. quidicit. Ita tamē ꝙ ſtatutum generalis concilij nonexcedas. ergo videt̉ poteſtas eorū limitata intātūꝙ ſi excederent: poteſtatē nō haberent. Et ſic totūvideret̉ factum ab illo qui poteſtatem nō habet.ergo nō valet. Ideꝫ Hu. Io. autē an dicit. ꝙ valet vſqꝫ ad ſummā. quia hec eſt quedam liberalitas. Et in his ⁊ donationibꝰ dicimus ꝙ valent ꝓparte vſqꝫ ad legitimū modum: et in reſiduo nonHanc opinione videtur approbare Panor. in fimili de qͥnquageſima ep̄i. Aut centeſima. de quovidesͣ. Donatio primo.Pone ꝙ epiſcopus dedit. xl. dies indulgentieSucceſſor eius iterū dat. xl. dies. An vtraqꝫ valeat? Rn̄. Ge. vbi ſupra ex mente Io. an. in additionibꝰ Spe. dicit ꝙ non: quia per talem multiplicationē poſſet veniri contra conciliū cum ex eo. sͣ.allegatum.¶ An autē tales indulgentie cōceſſe per legatos⁊ alios prelatos ſint perpetue. Rn̄. glo. ſingularisin. c. fi. de offi. le. dicit. ꝙ indulgentie quas ſepe legati cōcedunt: ſubueniētibus ad reꝑationē pontiū: vel loci religioſi: durant poſt finitā legationeꝫquēadmodū ⁊ eorum ſtatuta: etiam ſi in eis contineat̉ pena excōicatōnis. Idem dic de indulgētijsaliorum prelatorū. Et hoc eſt contra multos: credentes indulgentias reuocari per mortem concedentis.¶ Quid aūt de reuocatione indulgentie: an noceat ante certificationē. Exemplū olim per papaꝫCalixtum cōceſſa fuit indulgētia plenaria omnibus qͥ dabāt ſubſidiū ⁊cͣ. Poſtea ꝑ ſucceſſorē fuitreuocata. nūquid illi qui exburſauerūt pecuniasſuas illo intermedio tꝑe. puta a die reuocatiōis etnoticie. An habuerint dictā indulgentiā. Dic ẜmdocto. in. c. j. de cōceſ. p̄. li. vj. ꝙ ſic. Et Ge. ibi dicitꝙ talis indulgentia valet quouſqꝫ certificati fuerint illi: quibꝰ cōceſſa eſt: niſi in dicta reuocationeeſſet clauſula decreti: vel qͥd ſimile. per qd̓ expreſſeappareret de volūtate pape contraria. Ita ꝙ vellet ꝙ a die bullatōnis nō ampliꝰ valeret. qd̓ tamēcōmuniter non fit.¶ Quid aūt dicendū ecōtra. An pͥuilegiū ſumatvires ſuas ſtatim cū papa ꝯceſſit illud. puta papacōceſſit alicui pͥuilegium vt nō poſſit excōicari velhuiuſmodi. An cenſeat̉ adempta poteſtas ordinario ꝑ tale pͥuilegiū. Ge. vbi sͣ. refert quoſdā dicentes ꝙ ſtatim bullato pͥuilegio. Et hoc quidamintelligūt: qn̄ qͥs ꝑ ſe vel ꝓcuratorē ad hoc datumimpetrat taleꝫ indulgentiā ꝙ excōmunicari nonpoſſit. Nā exquo cōcurrit volūtas ꝯcedentis indulgētiā et impetrātis ſtatim habet efficaciā: etiāſi tales ius habentes in priuilegio: hoc ignorent.