¶ Sed hic querit̉ de. q. quotidiana. An iſtis denunciatoribꝰ ſinodalibꝰ plene credat̉: Rn̄. glo. in§. aliqn̄. iiij. q. iiij. ꝙ ſic. ſi denunciant notoria. Siv̓o aliud crimen: nō credit̉ eis niſi ꝓbent. ſꝫ Bar.in. l. diuus. ff. de cu. re. diſtinguit quedam eſſe maleficia grauia. ⁊ in iſtis nō credit̉ eis. ⁊ ſic loquit̉. d.l. diuus. quedam ſunt maleficia nō grauia. ⁊ tuncqn̄qꝫ ꝯſtituit̉ denūciator ad denūciandum qd̓ reipſa inuenit. Exemplum. Mittit̉ aliqͥs ꝑ ciuitatēad accuſandum ludentes ⁊ portantes arma ⁊ ſimilia leuia. ⁊ in iſtis credit̉ tali officiali referenti ſe ſicinueniſſe. Ita loquit̉ ẜm eum. l. j. §. quies. ff. d̓ of.p̄. vr. Si v̓o officialis non mittit̉ ad referendumid qd̓ videt. ſꝫ aliud qd̓ repperit ex auditu ⁊ famaalioꝝ. tunc talibꝰ officialibꝰ non creditur: ſed prodeſt vt perueniatur ad inquiſitionem. hec Bart.Et predicta vident̉ ſatis equa. ꝓ quibꝰ facit conſuetudo generalis totius mundi. licet Panormi.in. c. preterea. d̓ teſti. co. deuiet a ſecūdo dicto.Quid autem dicendum de ſtatutis. ſeu conſuetudinibꝰ quarundam terrarum: que conſtituunthmōi denunciatores. ſeu cāparios ad denunciandum quoſcunqꝫ inuenerint in vineis vel hmōi: ſine damnum fecerint: ſiue non. etiam ſi nil omnino comederent vel auferent. immo qd̓ plus eſt tenent̉ denunciare ſi inuenerint canes intrantes dictas vineas etiam ſi nil mali facerēt. qd̓ prima frōte videt̉ iniquitas. Sed dicendum ꝙ exquo dicteꝯmunitates ꝯſenſerūt dictis ſtatutis. tales denūciatores poterunt damnificantes denūciare. ⁊ merito eis dici poteſt. Patere legem quam ipſe tuleris.Quid autem de ſentētijs ep̄oꝝ que fiunt quotidie. puta. quis amiſit anulum. Epiſcopus ad inſtantiam illius fecit edictum. ꝙ ſiquis inuenit dictum anulum: teneat̉ ſibi pn̄tare ſub pena excommūicatōis ⁊cͣ. Ticiꝰ inuenit dictū anulū. ſꝫ qꝛ tantūdē dēbat hr̄e ab illo qͥ amiſit dictū anulū nō notificat. Querit̉ an poſſit ſalua ꝯſciētia retinere dictum anulum in recōpenſatōem illius qd̓ hr̄e dꝫ.An v̓o teneat̉: hoc non obſtante: manifeſtare p̄lato. Et dicendum ꝙ inſpiciēdus eſt tenor lr̄aꝝ ep̄i.ſeu iudicum. Sunt em̄ q̄dam lr̄e comminatorie q̄ſunt valde generales. vt puta. ꝙ petrus amiſit talem rem. ⁊ ꝙ ei furata ſit ꝯͣ deum ⁊ ꝯſcīam ⁊ maloanimo ⁊ hmōi. Et in hoc caſu: ille qui habuit talērem ⁊ retinet in ꝯpenſatōeꝫ: non eſt obligatus reſtituere: nec etiam manifeſtare: exquo talis nonhabuit talem rem malo animo: nec ꝯͣ ꝯſcientiam.Uſte ⁊ nandtSunt etiam q̄dam lr̄e que loquunt̉ magis ſpālitetiam facientes mentionem: ꝙ in caſu recompenſationis vel hmōi teneant̉ manifeſtare. Et in hoccaſu dicendum ꝙ tenēt̉: vel reſtituere vel ſaltemindicare prelato: exqͦ ꝯſtat de eius voluntate.Erle. Feriaꝝ quedam dicunt̉ temporanee. quedam repentine. quedaꝫ ſolēnes. Temꝑanee ſunt que dant̉ ꝓ fructibꝰ colligendis: ⁊ ſunt duoꝝ menſium. gr̄a meſſium ⁊ vindemiaꝝ .ſ. vnꝰ ꝓ meſſibꝰ ⁊ alius ꝓvin.demijs. Et in omni terra dande ſunt ferie ꝓ meſFo. CIIII.Ferieſibus. etiam ſi non creſcat ibi annona. quia homines communiter grano indigent ⁊ habent neceſſe ſibi aliquo temꝑe ꝓuidere. Sed ꝓ vindemijsnon dabuntur niſi vbi ſunt vinee. vel ſaltem vbieſt communis vſus vini. Et in his non poteſt fieri ꝓceſſus iudicialis: niſi de conſenſu partium. exͣeo. conqueſtus. Repentine v̓o ferie ſunt quas imperator indicit. vel ꝓpter victoriam quam fecit. vl̓quia vxorem duxit. vel quia filius ei natus eſt: ethmōi. Et dicuntur repentine: quia repente ſiueſubito indicunt̉. Et nullus preter principem easin dicere poteſt. C. de ferijs. l. a nullo. Et has ferias populus tenet̉ obſeruare. ſaltem in publico. exquo princeps poteſt eas indicere. Ferie v̓o ſolennes: ſiue feſtiue. ſunt quedaꝫ ſolennitates que hadentur in dicto. c. conqueſtus. ⁊ in. c. ꝓnunciandum. de conſe. diſtī. iij.ſ. Natalis domini. ſanctiItephani. Ibhannis euangeliſte. Innocentiuꝫ.ſan. Silueſtri. Circūciſionis. Epyphanie. Septēdies dominice paſſionis. ⁊ Reſurrectionis cumſeptem diebus ſequentibus. Aſcenſio. Penthec̄.cum duobus diebus qui ſequunt̉. NatiuitatisIohannis baptiſte. Annunciationis dominice.⁊ aſſumptionis virginis. ⁊ natiuitatis ⁊ purificationis eiuſdem. Duodecim apoſtoloꝝ. beati Laurentij. Omnium ſanctoꝝ. ſancti Martini: ac diebus dominicis. Dedicatio ſan. Michaelis. Itemdedicatio cuiuſcunqꝫ oratorij. Item rogationes.tribus diebus ante aſcenſio. domini. Et ille feſtiuitates quas ſinguli epiſcopi in ſuis epiſcopijs cūpopulo ⁊ clero duxerint venerandas. Item ſtatuit Euſebius. ꝙ feſtum inuentionis ſancte Crucisv. nonas Mayſolenniter celebret̉. de conſe. diſt.iij. Crucꝭ. Item feſtum corporis Chriſti. vt in cle.ſi dominum. de reli. ⁊ venera. ſanctorum. Et notaꝙ inter predictos dies ſunt quidam qui de factonon feſtantur: ꝙͣtum ad ceſſationem ab operibꝰ:ſed videntur abrogati per contrariam conſuetudinem que in eis habet locum: cum non ita ſint d̓precepto: ſicut eſt dominica ⁊ maiores illa. Iſti autem dies ſunt tres dies rogationum. Quidaꝫ etiam non ſeruant omnes ſepcem dies paſſionis.nec etiam totam octauam paſce. etiam quo ad ceſſationem ab operibus. quia quaſi vbiqꝫ conſuetudo eſt in contrarium. Nota tamen ꝙ conſuetudo non excuſaret qͣꝫtum ad feſta iure diuini. De feſto autem dedicationis cuiuſcunqꝫ oratorij ẜuanda eſt cōſuetudo terre vl̓ parochie. licet de iure aliud ſit. Idem dicendum de feſtis euangeliſtarum⁊ quatuor doctorum principalium: ſeruandam .ſ.fore conſuetudinem. Et archid̓. floren. dicit in dictis feſtis: ſine dubio: ceſſante conſuetudine poſſeoperari.An autem epiſcopus cū clero ſine populo poſſit indicere feſtum? D. an. in dicto. c. conqueſtus.vt refert Panormi. ibi dicit. olim obtinuiſſe ꝙ nōper illam literam. Sed poſtea mutauit ſententiaꝫdicens. ꝙ ſolus epiſcopus cum clero ſeu capitulohoc poſſit. quia in his que tendunt in anime fauorem: quilibet eſt ſubiectus epiſcopo. de fo. compe.cum ſit. Sed Panor. ibi tenet oppoſitum. Nam