facile eſſet conſeruatorum officium deludere. vn̄ ſivideat̉ cōſeruatori ꝓbabilis negatio non ꝓcedet.al̓s puniat ſicut notorium.Quero an conſeruator nedum offenſam iam factam poſſit punire. ſed etiā inferendam? Rn̄. glo.ꝙ ſic.Quero: qꝛ in. c. fi. de off. dele. li. vj. dr̄. ꝙ ſciēter ſenō intromittāt: niſi de manifeſtis iniurijs. quid gͦſi ꝑ ignorantiam iuris hoc faciunt: vel ꝑ ignorantiam craſſam: vel affectatā? Rn̄. glo. ꝙ in excōicationem incidunt. de re. iur. ignorantia. li. vj.¶ Quero: qꝛ hic dr̄ ꝙ ſi iſti conſeruatores ſe intromittant p̄terqͣꝫ de manifeſtis iniurijs ſunt ſuſpenſi ab officio ꝑ annum. Nunquid etiam a bn̄ficio?Rn̄. glo. ꝙ ſic: qꝛ eſt eius ſequela. xxxij. diſt. c. p̄ter.lxxxj. di. c. ſi qui.Quero: vtrū alius ꝙͣ papa poſſit dare iſtos conſeruatores. Io. an. videt̉ concludere tales cōſeruatores ꝑ ſolos romanos pontifices dari poſſe. Qd̓ꝓbat dictum. c. j. dum dicit concedimus. ⁊. d. c. fi.vbi a ſede apl̓ica concedit̉. EEt ſic legatus hoc nonpoteſt.Uiceſimuſnonus cōtra ꝓcurantes abſolutōeꝫa cenſuris eccleſiaſticis ꝑ vim vel ꝑ metū extorquētes. extra qd̓ me. cā. abſolutōis. li. vj.Quid ſi iniuſta erat excōicatio? Rn̄. glo. ꝙ etiāeſt excōicatus. quia humiliter debet petere abſolutionem.Quero de qua ſuſpēſione hic loquit̉? Rn̄. glo.indiſtincte: ſi quis compellat: vel extorqueat abſolutionem vel reuocationē ſuſpenſionis. ſiue ab officio: ſiue a beneficio: ſiue ab ingreſſu eccleſie. eſt excōicatus.Quid ſi excōicatio eſt ꝑ metuꝫ extorta .i. ꝙ quiscompulerit iudicem vt aliquem excōicaret? Rn̄.glo. ꝙ valet excōicatio: pōt tn̄ ꝑ exceptionem elidi:vt ibi notat̉.Quid ſi quis intulit metum. tn̄ iudex ꝓpter hocabſoluere noluit? Rn̄. glo. ꝙ talis inferens nō eſtexcōicatus.Quid ſi non excōicatus intulit metū ſed alius?Rn̄. glo. ꝙ inferens erit excōicatus.Sed nunquid in p̄dicto caſu ipſe excōicatus: ſuſpēſus: vel interdictus incurrit hanc penam ſi alius ꝓ eo: vel eius nomine metum intulit? Rn̄. gloſa. ꝙ ſic. ſi mandauit: vel eius nomine factum ratum habuit. de elec. ſciant. lib̓. vj. ⁊ de ſent. ex. cumquis. eo. li.Quid ſi abſolutor qui ꝑ metum abſoluerat. poſtea ratum habuit id qd̓ ꝑ mētū fecerat? Rn̄. glo.ꝙ nihilominus ſunt excōicati mētū inferentes. qꝛſtatim ab initio ligati fuerūt. Sed quid ſi quis nōinferat metum in corꝑe. ſed ꝑ penā amiſſionis rerum cōpellit abſolui? Rn̄. glo. ꝙ eſt excōicatus.Sed quid ſi cōpulit ꝑ vanū mētū. de quo timere nō debuit. nunquid locū habet hec pena? Rn̄.glo. ꝙ nō. qꝛ talis metus nō inducit reſciſſionem:nec ꝓprie appellat̉ metus. ff. qd̓ me. cā. l. metum. Ille ergo metus qui putat̉ iuſtus ad reuocandum eaque ꝓpter illum fiunt: facit incurrere excōicationēalius v̓o non.Excōicatio. jͣ. Fo. LXXXVIII.ōo¶ Quis aūt dicat̉ iuſtus metus? Rn̄. Pe. de an.ꝙ metus mortis: vel cruciatus corꝑis: vl̓ talis quipoſſet cadere in conſtantē virum. qd̓ arbitrio iudicis relinquit̉.¶ Quero quō cognoſcet̉ vtrum metu publice poteſtatis aliquid gerat̉: Dic hoc relinqui iudicis arbitrio.Quero an metus cōminate excōicationis ſit cēſendus iuſtus? Dic ꝑ noͣ. ꝑ doct. in. c. cū dilectꝰ. qd̓me. cā. ꝙ aut excōicatio eſt iuſta ⁊ nō excuſat. imputandum em̄ eſt illi qui ſe talem reddidit: vt poſſetexcōicari. Aut eſt iniuſta. ⁊ tunc excuſat. qꝛ eſt maxima pena.An aūt hec conſtitutio habeat locum in excōicatione minori? Dic ꝙ nō. de qͦ videsͣ. Abſolutio. j.Item nota ẜm Pe. ꝙ ſicut requirit̉ metus qui poſſit cadere in conſtātem virum ad reſciſſionē actusIta requirit̉ dolus qui poſſit cadere in prudentiſſimum. Si quis ergo inducit̉ fatuitate ad actumgerendū. ex hoc nō pōt p̄tēdere ſe deceptum doloQuia fatuitas que eſt ſil̓is late culpe. cum dolo alterius compenſat̉.¶ Quid auteꝫ ſit vis: ⁊ quid metus. Dic ꝙ vis eſtp. 6maioris rei impetus: cui reſiſti nō poteſt. ſcꝫ como-dum. ff. eo. l. j. Metus aūt eſt inſtantis: vel futuripericuli cā iuſta mentis trepidatio. Et exigit̉ ꝙ p̄ſens ſit metus. licet futurum periculuꝫ. Et diciturmetus. quaſi mentem tenēs. Uis tamen plus eſtꝙͣ metus.Que aūt ſit differentia inter abſolutionem ⁊ reabſo l. Sꝫuocationem. Glo. dicit ꝙ pōt dici abſolutio ſolennis que fit iuxta formam eccleſie. reuocatio verbaυμμοεaτςlis ſine ſolennitate: vel vbi tenuit excōicatio locuꝫhabet abſolutio. vbi nō tenuit reuocatio. vel refert̉reuocatio ad abſolutionē ad cautelā.¶ Triceſimus contra fingentes fraudulenter caſum ꝑ quē iudex ad aliquā muliereꝫ ꝓ teſtimoniomittat vel vadat: extra de iudi. c. mulieres. lib̓. vj.Et ab hac excōicatione ordinarius abſoluere pōt.¶ Querit Ioh̓. an. vtrum hec pena locum habeatin iudice laico. Rn̄. ꝙ ſic. Item nota ẜm eum ꝙ ſiquis ꝓcurator: vel pars noīat aliquā mulierem inteſtem: vel fingit caſum aliquē. dicendo talem eſſeſuum debitorem in centum: de qua re teſtis eſt talis mulier. Et hoc facit ad hunc finem. vt iudex vadat vel mittat ad eam pro teſtimonio excōmunicatus eſt.¶ Quero an eo ipſo ꝙ quis fingit contra iſtam cōſtitutionem. ſit excōicatus. Rn̄. Io. an. ꝙ nō. Immo expedit ꝙ iudex ꝓduxerit eam ad effectū eundo vel mittendo ad eam. qꝛ verba ⁊cͣ.¶ Triceſimuſprimus cōtra illos qui cōpellunt p̄latos ſeu capitula ad ſubmittendū laicis vl̓ alienādum bona immobilia eccleſiaruꝫ ſeu iura. extra dere. ec. nō ali. c. hoc cōſultiſſimo. in. vj. No. ẜm Io.mo. ⁊ Pe. de an̄. ꝙ ꝓhibe̓t̉ h̓ qͥdā modi alienatōisvel donatōnis in rebꝰ īmobilibꝰ. Nā an̄ iſtā cōſtitutōꝫ p̄lati opp̄ſſi ꝯͣ opprimētes īuocabāt nobilesad ſuā defēſionē ⁊ potētes: faciēdo eos aduocatosvl̓ defenſores locoꝝ. Et ꝓpt̓ hoc illi vendicabāt ſibiquoddā ius dn̄ij vel aduocatōnis in eccleſijs ſiuep iij