nos. de his que fi. a pre. īmo quod non eſt geſtuꝫnomine meo poſſum ꝑ nouum conſenſum ratificare. pro hoc glo. in. c. cum ad ſedem. de reſti. ſpo.Et ad materiam ratihabitiōis vide Panor. in. c.j. de cōuer. infi. vbi dicit ꝙ ratihabitio retrotrahitur ex fictione iuris. Sed ad hoc vt fictio ꝓcedatrequirit̉ ꝙ ambo duo extrema ſint habilia ad illūactum perpetrādum. ſcꝫ tempus in quo actꝰ fuitgeſtus ⁊ tempus ratihabitionis. Si enim deficitalterum iſtorū non ꝓcedit fictio: quia non cauſat̉ſuꝑ impoſſibili. Pone exemplū. Quidam interfecit hominē nomine infantis: demū infans maiorfactus habet ratum. Certe hec ratihabitio nō trahitur retro: quia impoſſibile erat illum infantemtunc temporis mandare delictum. ergo nō poteſtretrotrahi: cum nō debeat plus poſſe fictio ꝙͣ veritas. Et iſtud appellatur extremū ad quod. Pone exemplū in extremo a quo. Hebebam terminum ad certum quid agēdum: amicus mens nomine meo illud egit: ego poſt terminū habui ratūnūquid ſufficiat? Dic ꝙ non: cum poſt terminuꝫnō potuiſſem ego vere facere. ergo nec ficte. Ideoad hoc vt poſſim ratum habere quod eſt geſtumnomine meo. requirit̉ ꝙ illo tempore ego potuiſſem facere vere: quo fuit geſtum. Ad hoc vide qd̓notat Ge. in. c. cum quis. de ſen. excō. li. vj. ꝙ nonſufficit ad hoc vt quis cenſeatur cōmiſiſſe maleficium habeat ratum quod eſt geſtum nomine ſuoquādo lex requirit maleficiū ⁊ ꝑ prius tractatum.Pro hoc allegat glo. ⁊ ibi per Io. an. in dicto. c. j.Pone exemplum. Quis nomine mulieris machinatus eſt in mortē viri ſui: ⁊ mulier ratum habuit. nūquid poterit cōtrahere matrimoniū cumillo qui machinatus eſt. Glo. ibi videtur dicere q̄ſic. Idem panor. qꝛ lex nō ſolū requirit maleficiū:ſed etiā ꝑ prius tractatum. Ideo qͣꝫuis ſit geſtumnomine mulieris: tamē habēdo ratum nocenſet̉cōmiſiſſe homicidiū quo ad impediendū matrimoniū. Secus qn̄ lex requirit ſolum factum. Ettunc ratihabitio faceret incurrere penam ipſumratificantem.Xcommunicatio j.FCōmuniter quid ſit? Rn̄. ẜm Panor.extra eo. ſuꝑ ℟ica. ꝙ excōicatio eſt cenſura a canone vel a iudice eccleſiaſtico ꝓlata: priuans cōmunione ſacr̄oꝝ et qn̄qꝫ hominuꝫ. Et ſicẜm materiā noſtrā due ſunt ſpecies excōicatiōisſcꝫ maior: ⁊ illa priuat ꝑticipatiōe ſacr̄oꝝ ⁊ cōmunione hoīm. Quedā eſt minor. ⁊ illa priuat ꝑticipatione ſacr̄oꝝ. nō aūt ꝯmuniōe fideliuꝫ. vt in. c.fi. de cle. ex. mi. Item minor excōicatio fert̉ qn̄qꝫ aiure. qn̄qꝫ poteſt ferri ab homīe. licꝫ nūc nō ſit invſu. Itē excōicationū. Alia eſt iurꝭ .ſ. quā quis incurrit ip̄o iure delicto cōmiſſo: vt ſi quis inijciatmanus violētas in clericū. xvij. q. iiij. ſi qͥs. Alia ēiudicis .ſ. que irrogat̉ a iudice: poteſtatē habēte ꝑꝓc eſſum iudiciariū. extra eo. nuꝑ.In quibus caſibus incidit quis excōmunicationē maiorem ip̄o facto? Rn̄. in multis caſibus.Multos habes sͣ. Abſolutio pͥmo et ſcd̓o. SuntExcōmunicatio. j.⁊ alij caſus. Primus cum quis incidit in hereſimiam damnatā. xxiiij. q. j. c. j. et. ij. Et glo. ibi ī ſummario dicit: ſiue veterē: ſiue nouam ſequat̉ hereſim eſt excōicatus. Item credens: receptator velfautor hereticoꝝ. extra de here. excōicamus. Et h̓caſus hodie eſt papalis per ꝓceſſum curie. Et intellige predicta ẜm glo. ſingularē in cle. j. de here.etiā ſi ſit oīno occultus. Et facit regulā ꝙ eccleſialigat crimen oīno occultum quo ad penas excōicationis ⁊ ſuſpenſiōis. Et nota illud verbū oīnoquod denotat ſolum actum interiorem ⁊ non aliquod ſignum exterius. De hoc vide diffuſe ſupraAbſolutio primo.Qui aūt dicant̉ credētes hereticoꝝ: Rn̄. do.An. ꝙ quidā ſunt credentes hereticos eē bonos⁊ iſtis nō imponit̉ pena hereticoꝝ. Quidam ſuntcredentes hereticoꝝ erroribꝰ. ⁊ tales ſunt hereticiPe. autē de anch. in. c. quicūqꝫ. de here. li. vj. dicitꝙ credentes dicūtur qui ſe dicunt credere eorumerroribus. de pe. di. j. poteſt. Item qui in orationibus ſequūtur eorum ritum: ⁊ cōmunionē ab hereticis recipiūt: vel ſimilia que ad eorū ritum ꝑtinent. Et ideo tales dicūtur credentes: quia p̄ſumitur affectus ad eos eſſe quoꝝ opera ſequūtur.Defenſores autē ſunt qui ꝑſonam defendunt: vtaduocati p̄ſtando patrociniū. vel tabelliones faciendo inſtrumēta: vl̓ iuuando in cauſa. Qui aūtnon ꝑſonam ſed hereſim defendit: hereſiarcha ē.Receptatores v̓o ſunt: qui in domo vel in terraſua eos recipiūt. ſemel vel pluries: publice vel priuate. Fautores ſunt qui aliqn̄ fauent facto: mittēdo alimoniā vel huiuſmodi. Aliqn̄ verbo vt dicendo. Iſti ſunt boni homīes: ⁊ iniuſte agit̉ ꝯtraeos. Item omiſſione. qn̄ quis poteſtate fungiturin capiēdo. ⁊ al̓s non fauet inquiſitoribꝰ ſicut debent. omnes iſti ſunt excōicati ip̄o facto. Iteꝫ quiin poteſtate exiſtens omittit facere qd̓ debet. licꝫnihil exterius agat excōmunicationē incurrit: qͥaad idem iudiciū ꝑtinet habitꝰ ⁊ pͥuatio.Secūdus caſus. Quicūqꝫ hereticos: credentes: receptatores: vel fautores eorum ſcienter preſumpſerit eccleſiaſtice tradere ſepulture: vſqꝫ adſatiſfactionē idoneam. excōicationis ſententie ſenouerit ſubiacere. nec abſolutiōis bn̄ficiū mereat̄niſi ꝓprijs manibus extumulet publice ⁊ proijciathuiuſmodi corpora damnatoꝝ: ⁊ locus ille perpetua careat ſepultura. extra de here. ca. Quicunqꝫ.libro. vj.Tercius rectores impediētes vel non iuuantes epiſcopos ⁊ inquiſitores in inquiſitione hereticorū ⁊ credentiū eis ⁊ fautorū ⁊ receptatoꝝ: ſūtexcōicati. extra eo. vt inquiſitionis. li. vj. Et quiapape nō reſeruat̉ abſolutio: ordinariꝰ poterit abſoluere. Nota ẜm Pe. de an. ſuper cle. de vſu. exgraui. ꝙ actus fenerādi non ſapit hereſim: nec ꝑtinet ad inquiſitorem. ⁊ tamen ꝑtinaciter aſſererehoc non eſſe peccatū: eſt hereticum. Rōnem collige ex glo. ibi. Ex quo collige deciſionē huius. q.Quidam in publicis p̄dicationibus predicando⁊ concitando turbam et ſeditionem contra cleruaſſeruit ꝙ laici non tenebantur ſoluere decimas: