tiaꝫ. Et ſic vtroqꝫ modo deſinit ibi eſſe ſpecies vini. ⁊ ꝑ ꝯſequens ſanguinis xp̄i. Si v̓o ſit minorisvirtutis. tranſmutat in naturā ſpeciei vini. verūtamē ſub ꝑtibus illis ad quas liquor additus penetrat: cum nō ſint ibi accidentia ſine ſubiecto: deſinit eſſe ſanguis. ꝙ ſi liquor additus ſit eiuſdē nature ⁊ maior: tūc ad om̄es diuiſiones ſpeciei ꝑueīt⁊ eius ꝯtinuitatē totaliter ſoluit: ⁊ ſic incipit eē alius liquor: ⁊ ſanguis xp̄i ibi eſſe deſinit. Et idem ſiequalis ſit. Si v̓o ſit minor: tūc nō ꝑuenit ad omnes diuiſiones ſpeciei. Sub partibus ergo illis adquas vinū additū ꝑuenit deſinit eſſe ſanguis: cuꝫiam accidentia ſint ſine ſubiecto. ⁊ ꝯtinuitas ſpeciei que erat ſine ſubiecto ſoluta ſit. Sub partibꝰ v̓oillis ad quas nō venit: manet xp̄i ſanguis.Ochariſtia. ilij. guo ad miniſtrum ⁊ eius miſſam.Et queritur primo vtrū ſacerdos cōſecrans ſemꝑ debeat ſumere? Dic ꝙ ſic: hūc caſuꝫvidesͣ. c. Cōmunicare. ⁊ ſolus ſacerdos hoc ſacramentū ꝯficere poteſt.Utrum plures ſacerdotes poſſint ſimul eandēhoſtiam ꝯſecrare? Rn̄. Innoc. de officio miſſe dicens. ꝙ ꝯſueuerūt p̄ſbyteri cardinales circūſtarepontificem ⁊ cum eo pariter celebrare. Cunqꝫ cōſummatū eſt ſacramentū: de manu eius ꝯmunionem accipere ſignificantes apoſtolos: qui cum domino pariter diſcumbentes: de manu eius euchariſtiam acceperūt. Ri. autem in. iiij. diſt. xiij. dicitꝙ de lege cōmuni non debet ſuꝑ eandem hoſtiaꝫforma conſecratōis niſi ab vno ſacerdote proferriet ſemel tm̄. Ex cauſa tamen ſpeciali licitum eſt qͣndoqꝫ eam a pluribus ſacerdotibus ꝓferri. nec tamen a quolibet: niſi ſemel tm̄. ẜm em̄ morem quarundam eccleſiarum ſacerdotes cum ordinanturepiſcopo celebranti celebrant. Alij v̓o dicūt vt recitat Ri. ꝙ epiſcopo concelebrante: illa verba nōdebent dicere intentione conſecrandi: ſed tm̄ illaverba materialiter recitare ad repreſentanduꝫ. ꝙquando diſcipuli a chriſto poteſtatem conſecrandi acceperunt hanc formam conſecrādi dedit eis.Ri. autem nullam iſtarum opi. reprobat. Et tales ſacerdotes concelebrantes ẜm Innocen̄. intētionem ſuam debent referri ad illud inſtans in qͦepiſcopus verba profert conſecratōnis. Siue prius: ſiue poſterius verba proferāt. et ſic eſt vna tm̄conſecratio.Utrum vno ſacerdote deficiente miſſa debeatper alium ſuppleri. Reſpō. ẜm Tho. in tercia parte. q. lxxxiij. Si ſacerdos morte: aut īfirmitate graui occupetur: ante conſecratōnem corporis chriſtinon oportet vt per alium ſuppleatur. Si v̓o conſecrato corpore: ante conſecrationem ſanguinis:vel etiam conſecrato vtroqꝫ: debet miſſe celebritasper alium expleri.Quid ſi ſacerdos poſt conſecratōnem corporisſed ante conſecrationem ſanguinis percipiat vinum: aut aquam non eſſe in calice? Reſpon. ẜmThomam vbi sͣ. debet ſtatim apponere et conſecrare. Si v̓o poſt ipſam conſecrationem percipitEuchariſtia. iij.ꝙ vinum non fuit appoſitum. ſi quidem hoc percipiat ante ſumptionem corporis debet depoſitaaqua ſi ibi fuerit: ponere vinū cum aqua. ⁊ reaſſumere a verbis ꝯſecratōnis ſanguinis. Si v̓o hocꝑcipit poſt ſumptōeꝫ corꝑis: debet apponere aliāhoſtiā: iterū ſimul cū ſanguine ꝯſecrandaꝫ ⁊ in fine ſumere hoſtiā iterū ꝯſecrataꝫ ⁊ ſanguineꝫ. Nōobſtante etiā ſi prius ſumpſit aquam que erat ī calice: qꝛ p̄ceptum de ꝑfectiōe ſacramenti: maiorꝭ eſtponderis: ꝙͣ p̄ceptuꝫ ꝙ hoc ſacr̄m a ieiunis ſumatur. Sco. aut in. iiij. dicit ꝙ hoc vltimo cāu ſufficitincipere ab illo loco. Sil̓i modo poſtqͣꝫ ⁊cͣ. Et ſufficit ꝯſecrare ſanguinē. de hoc dictū eſt sͣ. CōicareAlex. aūt de ales. in. vj. li. ꝯpendij theologie dicit.ꝙ vbi ſacerdos cognoſcit ante ſumptōneꝫ: ſolamaquam fuiſſe miniſtratā: ⁊ nō ſumpſerit: dꝫ vinuꝫreponere: remouendo aquam primam de calice: ⁊verba ꝯſecratōnis .ſ. Sil̓i modo ⁊cͣ. ſupͣ vinuꝫ appoſitum dicere. Si v̓o aquam ſumpſerit: de negligentia debet dolere ⁊ penitere. ⁊ qꝛ ieiunus nō eſtꝓpter aquā ſumptam: non debet vinū ponere necillud ſumere.Quid ſi ſacerdos nō recolit ſe dixiſſe ea q̄ in cōſecratione dicunt̉. Rn̄. ẜm Tho. vbi sͣ. nō debetex hoc turbari. Non enim qui multa dicit: recolitomnium que dixit. Si tamen ſacerdoti ꝯſtet probabiliter: ſe aliqua omiſiſſe. Si quideꝫ nō ſunt deneceſſitate ſacramenti: nō debet reaſſumere: ſꝫ debet vlterius ꝓcedere. Si v̓o certificetur ſe omiſiſſealiquid eorum que ſunt de neceſſitate ſacramenti.ſcꝫ formam ꝯſecratōnis: debet reaſſumi ipſa for̄a.Et ẜm Ri. in tali caſu dicat huiuſmodi verba cōſecratōnis. Non abſolute: ſed cum ꝯditiōe .ſ. ſi nōeſt ante facta ꝯſecratio. Et hoc modo nulla fit iniuria ſacramento.Quid ſi ꝓpter frigus vel ex negligentia hoſtiadilabat̉ in calicem. Rn̄. ẜm Tho. vbi sͣ. ꝙ ſola minima ꝑs mittatur in calicem: hoc reſpicit corpuschriſti myſticum. Et ideo hmōi pretermiſſio nonfacit imꝑfectioneꝫ ſacramenti. vt ꝑ hoc ſit neceſſealiquid iterari.Quid ſi ſacerdos infra miſſam aduertit hoſtiātriticeam non eſſe: vel corruptaꝫ. Reſpō. ẜm Pe.Si an̄ conſecratōnem aduertit: remota illa aliamponat et a canone reincipiat. Si v̓o poſt conſecrationem. Idem faciat: ponendo aliam hoſtiam eteā ſumēdo. Sꝫ et nihilominus poſtea illā primaꝫhoſtiam ſumat: aut alijs ſumendā tradat: aut reuerenter ꝯſeruet. Si v̓o aduertit poſtꝙͣ ſumpſit.In hoc caſu variant doct. Aliqͥ dicūt. ꝙ hoc caſuſacerdos nō celebret iterū qꝛ nō eſt ieiunus. Tho.dicit ꝙ dꝫ ponere aliā hoſtiā: ⁊ ꝯſecrare: ⁊ ſumere:qꝛ p̄ceptuꝫ de ꝑfectōne ſacr̄i ⁊cͣ. De hoc dic: vt dictum eſt sͣ. qn̄ quis ſumpſit aquā.¶ Quid ſi muſca vel aranea in calicem ceciderit:vel venenum immixtū fuerit. Rn̄. ẜm Tho. vbisͣ. Si ſacerdos hoc ante conſecrationem deprehēderit: debet calix ablui ⁊ aliud vinum apponi. Siv̓o aliquid hoꝝ poſt ꝯſecratōem acciderit: dꝫ animal caute capi ⁊ diligenter lauari ⁊ ꝯburi: ⁊ ablutio in ſacrariū mitti. ꝙ ſi venenū ibi eſſe deprehē-