Emphiteoſis¶ Digeſimoſecundo pone. plures ſunt coheredes ⁊ omnes penſionem ſoluūt preter vnum nūquid p̄iudicetur ſoluentibꝰ. Rn̄. glo. in. d. c. fi. dicit ꝙ nō preiudicatur ſoluentibꝰ: dūmodo ſoluāttotam penſionem. ⁊ poſtea agent contra non ſoluentem.Digeſimotercio. Quid i ſemphiteota probet ꝑduos ꝓximos annos in eccl̓iaſticis: vel per tres īſecularibꝰ penſionem ſoluiſſe. lꝫ antea ꝑ. x. annosnō ſoluerit. An poſſit expelli. Rn̄. Ho. dic̄ ꝙ nō.Digeſimoquarto quero. an ēphiteota ſine voluntate dn̄i poſſit donare. Rn̄. glo. in. l. fi. C. e. dicit ꝙ ſic. vt. C. de fun. pr̄io. l. j. li. xj. ⁊. inſti. loca. §.adeo. Itē pōt ⁊ pignori dare. Idē tenet glo. ī. c. fi.de loca. Idē Ho. Idē Inno. quare aūt ephiteota poſſit rem emphiteoticariā donare ſine volūtate dn̄i ⁊ nō vendere. Io. an̄. mouet̉ hac rōne. Nāvenditor habet ſolum affectōem ad precium. vn̄ſatis eſt ſibi ꝙ precium conſequat̉ a dn̄o. Et ideocum nullum intereſſe poſſit p̄tendere: voluit ius:vt potius vendat dn̄o qͣꝫ extraneo. Sed in donatione donator habet reſpectū ad ꝑſonā. Nā fortevult donare vni ꝓpter merita ſua: vel vt illum obliget: que rō ceſſat in dn̄o: quia nō habet illam affectōem ad dominū. Sed Bar. in. d. l. fi. tenet cōtrariū. Dicit em̄ ꝙ lꝫ emphiteota fiſci ſeu reipublice poſſit donare: non tn̄ emphiteota priuati. Rōeſt. qꝛ fiſcus ius ſuum petere poteſt a quacunqꝫ ꝑſona. Sed priuata perſona nō pōt petere penſionem a donatario: cum non cōtraxerit cum eo: ſedhabet neceſſe agere rei vendicatōe. Et panor. ī. d.t. fi. dicit ꝙ tenedo hāc opinionē. Bar. poſſꝫ diciꝙ emphiteota eccl̓ie poſſet alij donare: qꝛ eccleſiaequiꝑatur fiſco in priuilegijs ſuis. Iuxta no. in. c.j. de in integ. reſti. ⁊ in. l. fi. C. d̓ ſacroſan. eccle. Sꝫpoſſet attentari generaliter ꝙ alia opinio ſit verior: ſaltē qn̄ donatio fit ſaluo iure dn̄i. nā res trāſitcum onere ſuo. ad hoc. c. ex lr̄is. de pigno. Et emphiteota alienādo rem eccl̓ie: pōt alienare ſine iuris ſolēnitate ẜm Io. an̄. quia hoc caſu nō alienat̉irumce ſecſaius eccl̓ie: ſed ius competens emphiteote.Uigeſimoquinto. Quid ſi res ex toto perierit.an emphiteota teneatur ad penſioneꝫ. Rn̄. Panor. vbi ſupra dicit. ꝙ ꝓpter damnū rei emphiteoticarie nō liberatur emphiteota a penſione niſiltota res perierit. ar. in. l. j. C. e. Et hec opinio eſt cōmunior. licet aliqui teneant oppoſituꝫ. ⁊ rō eſt: qꝛemphiteota ſoluit penſionē in recognitōeꝫ dominij directi: quod remāſit penes dn̄m. Ideo qͣꝫdiudurat ſubſtantia rei. ſemꝑ ſubeſt cauſa ſoluēdi pēſioneꝫ. lꝫ Bar. in. d. l. j. dicat ſe hoc intelligere: qn̄emphiteota potuit tantū colligere ꝙ pōt penſionem ſoluere. Sed hoc dictum nullo iure ꝓbaturẜm Panor. Nec putat verum. nam ẜm hoc noneſſet differētia inter emphiteotam ⁊ colonū. Iteꝫpropter ſterilitatem cōtingēteꝫ in fructibus quātumcūqꝫ maximam nō fit remiſſio emphiteote ꝓparte damni. licet aliud ſit ī colono. Ratio diuerſitatis: quia colonus videtur cōduxiſſe ſub quadam tacita cōductiōe fructuum futurorū. Et id̓oillis deficientibus fit remiſſio pro rata. Sed emFo. LXXIII.phiteota ſoluit in recognitiōem dominij. ⁊ ꝓpterhec pericula emphiteota ſolet longeminus ſoluere ꝙ colonus. x. q. ij. hoc ius. Et de hoc ſolent dari verſus. Si res perit tota: liberabitur emphiteota. Sed ſi pro parte: nulla liberabitur arte. Et hecfaciunt ad queſtiōem notabilem ⁊ quotidianam.Fundus datus in emphiteoſim nō poteſt coli ꝓpter guerram. nūquid teneatur emphiteota hoctempore ſoluere penſionem. Cōmunis opi. legiſtarum ⁊ Bar. in dicta. l. j. eſt ꝙ non. qui equiparant fundum inundatum eſſe: vel captum ab hoſtibus. vt. l. cum vnus. §. fi. ff. de bo. au. iudi. poſ.Sed ſi fundus eſt inūdatus: eſt deperditus. l. iij.§. labeo. ff. de acqui. poſ. ergo ⁊ captus ab hoſtibꝰContrarium in facto conſuluit. d. Car. padue. Etidem poſtea totum collegium paduanum: vt refert Panor. in dicto. c. fi. Moti prīcipaliter per. l.j. in fi. C. e. que requirit ꝙ ſubſtantia ip̄ius rei penitus ledatur: quod nō cōtingit quādo nō poteſtcoli propter timorem hoſtium: nam reperiret eotempore emptorem. ⁊ ſic in recognitōem dominijdebet ſoluere canonem: maxime cum guerre ſinttemporales. Et hanc opinionē putat Panor. veriorem. niſi eſſet totus fundus captus ab hoſtibꝰ⁊ nō eēt ſpes de recuꝑatōe: quo caſu poſſet ꝓcedere opinio cōtraria.Digeſimoſexto quero ecōtrario. quid ſi res em̄phiteoticaria augeatur. an augebitur pēſio. Rn̄.Bar. in. l. j. C. e. concludit ꝙ nō. immo putat ꝙindiſtincte omne augmentū pertineat ad ip̄m em̄phiteotam vt qd̓ iuris eſt de diminutōe. Ideꝫ deaugmento.Uigeſimoſeptimo. nunquid deſtructa re emphiteotica. puta: domo ex igne fortuito: ſi poſteareꝑaretur: teneatur emphittota adhuc ſoluere canonem. Rn̄. Quidam dicunt ꝙ nō: quia illud dicitur nouum. Quod videtur intelligendum ſi illadomus ex toto deſtructa ſit. al̓s ſecus. vt dictū eſtsͣ. q. xxv.Uigeſimooctauo. Pone emphiteota nō ſoluitcanonem perbiēnium: dominꝰ dicit illum cecidiſſe a iure ſuo. Ille allegat ꝙ dominus tenebatur ſibi in tāta vel maiori quātitate. nūquid incidat inpenā. Dic ẜm panor. in. c. bonafides. de depo. ꝙnō: nam ille qui cōpēſat dicit̉ ſoluere. vt in. l. amplius. ff. rem ra. ha.Uigeſimonono. Quid ſi ipſe emphiteota nonſoluit. ſed alius. an cadat a iure ſuo. Lu. ro. dic̄ ꝙnō. per. l. forma. §. ſi cum ego. ff. de cēſi. Et plus dicit ꝙ tercio ſoluēte nō ſolum nomine emphiteoteſed etiam ſimpliciter vel nomine ſuo. emphiteotanō priuatur iure ſuo. d. l. forma. ad hoc facit quodnotat Bar. in. l. cum ſeruus. de ver. obli. vbi dicitꝙ ſi teſtator picturam certo loco fieri mādauit. reperitur pictura facta neſcitur ꝑ quem. dicit ꝙ ſufficit qͣꝫtum ad pene euitatōem. vt in aut̓. hoc amplius. C. de fideicōmiſ. ⁊ ad penam excōmunicationis que conſueuit apponi ex conſtitutione epiſcopi contra non implentes voluntates defunctorum.¶ Trigeſimo. qͥd ſi dn̄s fac̄ pactū: vt n̄ liceat ēphi