onera matrimonij. ſi tn̄ ſuſtinuerit onus mr̄imonij. al̓s ſecus. ff. e. dotis fructus. ⁊. d. l. plerūqꝫ. §. ſiſerui. vbi etiā dicit̉ ꝙ fetus pecoꝝ dotaliū ꝑtinentad virū. qꝛ cōputant̉ in fructibꝰ. ſic tn̄ vt ſuppleatpͥus capita p̄mortua ex fetibꝰ iaꝫ natis. Unde ibifallit hec regula. Cuiꝰ eſt emolumentū: eius debeteſſe piculum. Et hoc eſt veꝝ: niſi res dotalis conſiſtat in numero: pondere ⁊ mēſura. qꝛ ꝑiculum talium ſpectat ad viꝝ. Fetus tn̄ ancillaꝝ dotaliū: nōcedunt viro. qꝛ dignitas cōditionis humane facitvt ptūs ancillaꝝ nō debeant fructuū noīe cenſeri.d. §. ſi ſerui. Itē nec lapifodine. vbi lapis nō renaſcitur. Secꝰ vbi tales lapides renaſcant̉. cuiuſmodi ſunt in anglia ⁊ aſia. qꝛ tunc fructus eoꝝ ꝑtinētad viꝝ. Idē eſt de fundis argentifodinis ⁊ ſil̓ibꝰ:⁊ de arboribꝰ nō cedendis. Secus ergo in arboribus cedendis. vt qꝛ infra breue tp̄s renaſcunt̉. nātunc poſſunt dici fructꝰ. Hoc idē tenet Bar. in. l.aulltadiuortio. §. ſi fundū. ⁊. §. ſi vir in fundo. ff. ſo. ma.vbi facit ex illis duas concluſiones. Prima eſt. ꝙqoē̓arbores cedue cōputant̉ in fructibꝰ vt ſunt ſalices⁊ hmōi. Secus in arboribꝰ fructiferis. Scd̓a concluſio. ꝙ lapis qui non renaſcit̉: non eſt in fructu.Secus ſi renaſcit̉. Idē in cretifodinis ⁊ argentifodinis. Et p̄dicta inducit ad. q. quotidianā. Ponemaritus qui fuerat notarius: legauit vxori vſumfructum oīm bonoꝝ ſuorū. An illud qd̓ ꝑcipit̉ exexēplatione ꝓtocolloꝝ ꝑtineat ad muliere. Et dicit ꝙ nō. Illud em̄ ꝙ ſemel tm̄ ꝑcipit̉: ⁊ nō renaſcitur. nō dicit̉ eſſe in vſufructu. vt in dictis duobus§. ſꝫ redditus ꝓto colloꝝ eſt hmōi. qꝛ exquo ſemeleſt redditū. nunꝙͣ amplius ꝑcipiet̉ aliquid. cū nōſit veriſimile ꝙ ꝑcipiens ꝑdat illud.Pactū patri factū a filia: dū nuptui traderet̉ ꝙdote cōtenta nullū ad bona pr̄na regreſſum habex jxret. improbat lex ciuilis. Si tn̄ iuramento: nō vi:nec dolo p̄ſtito firmatū fuerit. ſeruari dꝫ. extra depac. ꝙͣuis. li. vj.Dos et donatio ꝓpter nuptias alienari nō pn̄t:xippe vetiā ꝯſentiente vxore. nec valet alienatio. niſi vxoriurauerit nō ꝯͣuenire. Et hoc ſi nō vi: nec dolo p̄ſtiroſis fidem d̓itum fuit tale iuramentū. extra de iureiur. cū cōtingat. Quidā tn̄ circarē dotalē immobileꝫ. puta domum vel agrū. diſtinguūt. vt notat Aſten̄. li. viij.ti. xl. ꝙ aūt talis res eſt extimata: aut non. Si ſic.vir eā alienare pōt. quia eſt empticia niſi extimatōfieret. vt ſciret̉ qͣntū res valeret. vt ſic ſoluto matrimonio: appareat an res ſit deteriorata vel hmōi.C. de iure do. ſi int̓. Si autē non ſit extimata. tuncnō pōt alienare. niſi in his caſibꝰ. Primo ſi ꝓuocetur ad diuiſionē fundi dotalis a ſocio. qͥ cōmunēhꝫ illū fundū cū ipſo. Ipſe tn̄ ad diuiſionē ꝓuocatud vt ſire non pōt ſociū. C. de fun. do. l. fi. Scd̓o ſi alienetcū vniuerſitate. vt ibidē. l. j. Tercio ſi alienet ex neceſſitate vt ibi. Quarto ſi cōuertat̉ in vtilitatē vxoris vt ibi. l. vltima. Quinto ſi vxor alienationi conſentiat ſcd̓o poſt bienniū. d. c. cum ꝯtingat. in glo.dūmodo ſint alie res viro. ex qͥbꝰ ei cōſulere poſſitC. ad vel̓. autētica ſiue a me. Sexto ſi tm̄ ſemel cōſentiat: ⁊ cū hoc iuret. de hoc dictū ē sͣ. Et ẜm Io.an. hoc intelligit̉. ſiue mulier iuret ꝑ ſe: ſiue ꝑ ꝓcuDosFo. LXIII.ratorem: cui dedit ad hoc ſpeciale mandatū. extrade ꝓcu. c. fi. li. vj.Pone mulier primo iurauit dotem vel donationem propter nuptias non alienare: nec alienationi cōſentire: niſi ex cauſa rationabili ⁊ auctoritateiudicis.Quid ſi poſtea cōſenſerit: nō auctoritate iudicꝭ⁊ iurauit nō ꝯͣuenire? Rn̄. ẜm Ho. ſuꝑ. d. c. cumꝯtingat. pͥmū iuramētū ſeruabit̉. ar. exͣ de iureiur.ea te. ⁊. c. intellecto.Quid ſi mulier iuret rē dotalē alienatā nō repetere: nunqͥd tale iuramētū erit ſeruādū? Uidet̉ ꝙſic. qꝛ ſeruari pōt ſine interitu ſalutꝭ eterne. Et mulieri tm̄ obeſt illud iuramētū. nec habebit auctoreꝫꝑiurij papā. vt. d. c. cū cōtingat. Et idē eſt de adulto: rem ſuā alienante ⁊ iuramento cōfirmante. vtC. ſi aduer. ven. l. j. Hoſtiē. autē intelligit illud. c.cum contingat. hoc modo ſcꝫ cum ibi dicit̉: ſeruare debent. ſubaudi mulieres. que propria temeritate non debent venire cōtra. ſꝫ papa reſtituet easꝓprio motū. ſi interuenerit iuramentū vi vel dolopreſtitum.Sed quō conſtabit de metu vel dolo? Rn̄. conſtabit ẜm Ho. ex ꝑſpicuis inſidijs: cōſiderata ꝑſonarum qͣlitate. Aut em̄ mulier eſt quedā virago ⁊ſic non p̄ſumit̉ coacta. aut eſt nature debilis. ⁊ virdure ceruicis et faciei ferocis. ⁊ tunc iudex attendet: an exigente neceſſitate vera: res dotalis ſit alienata. Et tunc bene eſt. Aut vicio ꝓdigalitatꝭ viri.Et tunc alienatio eſt ſuſpecta. Item mulier probabit minas viri. et forte verbera. His omnibusconcurrentibus mulier abſolutionem poterit impetrare.¶ Quid ſi vir ſuaui eloquio muliereꝫ inducat adcōſentiendū? Rn̄. ẜm Ho. ꝯſenſus valet.Quid ſi mulier inducat̉ ad iuramentuꝫ coramiudice. ⁊ veniat ad aurē iudicis. ⁊ dicat ſibi ꝙ inuita cōſentit ⁊ iurat. Rn̄. ẜm Ho. Iudex nō debethoc ſuſtinere. ſꝫ ſi ſuſtinuerit p̄ſumit̉ pro mulierear. extra de his q̄ vi metus. c. j.Quid in dubio? Rn̄. videt̉ tenendū iuramentum. quia in dubijs via tutior eſt eligenda. extrade ſpon. iuuenis. vel relinquetur arbitrio pape. qꝛqd̓ ipſe voluerit tutius erit. nec aliter agere poteritniſi per eū abſoluta fuerit. vt dictū eſt. Conſiliumautē generale gratia mulieꝝ ⁊ parentū eaꝝ. videt̉hoc eſſe. ſcꝫ ꝙ qn̄ mulier nubit faciant eā iurare ꝙnunqͣꝫ cōſentiet alicui alienationi rei dotalis. niſicoram iudice cauſa cognita ⁊ ꝓbata .ſ. neceſſitatisnature inſtantis. tunc em̄ ſi aliter cōſentiat etiamſi iuramentū faciat. cum ſit contrariū pͥmo licito ⁊honeſto. non tenebit extra de iureiur. ea te. ⁊ poteſt addere ꝙ ſi vnꝙͣ contrauenerit. non valebit.hec Hoſtien̄.Quid ſi vir alienet res mobiles. Rn̄. hoc facerepōt. quia nō eſt ꝓhibitū. hec Ho.Utrū vir alienare poſſit ꝑafrenalia? Rn̄. ꝙ ſicẜm Inno. ſi dominiū eoꝝ ſit tranſlatū in viꝝ. al̓snon. ff. de iure do. ſi ego.Utrū mulier poſſit donare dotē cōſtante matrimonio? Rn̄. ꝙ nō. vt eſt tex. in. l. conſtante. C-