Donatio. ij.ſumptus factos occaſione illius donationis. ⁊ diſtingue vtrū donator fuerit in dolo vel nō. Nampͥmo caſu tenet̉. ſcd̓o nō: vt in. l. Ariſto. ff. de dona.Ad dotale v̓o intereſſe rei donate agere nō pōt. vtl. ij. C. de euic.¶ Quid autē ſi donator dicat. dono tibi villā meā⁊ oīa iura q̄ habeo in ea. an̄ veniāt iura ſpūalia: vtputa. ius patronatꝰ: decime ⁊ hmōi. Dic ẜm Panor. in. c. ſedes. de reſcriptꝭ ꝑ notabile dictū Inno.in. c. ex lr̄is. de iu. patro. ꝙ nō veniunt iura ſpūaliaꝑ talē donationē. qꝛ hoc ſignum oīs. nō extendit ſead ea q̄ ſunt alterius iurꝭ ⁊ nature ꝙͣ ea q̄ principaliter tranſferunt̉. optime facit. d. c. ſedes. vbi dicit̉ꝙ ꝑ clauſulā generalē. quidā alij ⁊ res alie. multitudo effrenata non includit̉. nec ꝑſone nec res maiores exp̄ſſis. ſꝫ pares vel minores. Ex quo infert panor. ꝙ genꝰ ſequēs enumerationē ſpecieꝝ. reſtringitur ad ſpēs pares exp̄ſſis. Sic gͦ illa generalitasſcꝫ ⁊ oīa iura. debet reſtringi ad tꝑalia. ꝓpter ſpeciētꝑalitatis p̄cedentē. Secus autē qn̄ datur aliquidqd̓ hꝫ ſimul tꝑalia ⁊ ſpūalia iura: cū omnibꝰ ꝑtinētijs ſuis. ſicut eſt p̄benda q̄ hꝫ poſſeſſiones ⁊ decimas. tūc oīa ſimul tranſferunt̉. hoc idē tenet Ho.in. d. c. ex litteris.Onatio. ij. ſcꝫ cā mortis eſt. vt cū rē quā dono malo me habere ꝙͣ eū cui dono. ſꝫ magꝭ ip̄m qͣꝫ heredēmeū. ff. e. l. j. Uel magiſtraliter diffiniēdo. eſt q̄daꝫex mortis vel alterius inſtantis vel futuri ꝑiculi coſideratione vel metu diſpēſatio volūtatis. ff. e. l. ij.Et addit Ho. liberaliter facta. qꝛ ſi qͥs cauſa mortꝭſibi cōminate. rē ſuā cōferret. nō valeret. licet ꝑiculum īmineret. ff. qd̓ me. cā. metū. Et hoc intelligit̉qn̄ metus id̓o mihi infert̉ vt aliqͥd donē. al̓s ſecusff. e. l. iij.¶ Quis pōt donare. Rn̄. ꝙ hmōi donationes facere pōt. oīs qui teſtari pōt. qͥ autē teſtari nō poteſteā facere nō pōt. Hoc fallit in filiofa. qꝛ licet patrecōſentiente. teſtari nō poſſit. excepto caſtrenſi peculio vel qͣſi. donatione tn̄ cauſa mortis facere pōtparente in cuiꝰ ptāte eſt cōſentiēte. ff. e. tā is.Cui donari poteſt. Rn̄deo. ꝙ omnibꝰ donatiofieri pōt. quibꝰ legatū de iure relinqui poteſt. ff. e. l.omnibꝰ. In quo quidē tp̄s nō donationis. ſꝫ mortis inſpicit̉. ff. e. mortꝭ. Nota tn̄ ẜm Bar. in. l. qͥdāff. de pe. ꝙ licꝫ dānatis in metallū nō poſſit legari.fallit tn̄ in cā alimētoꝝ. Et hoc facit ad. q. An frēsminores vel alij qͥ nihil pn̄t habere ſaltē poſſint petere ex cauſa alimentoꝝ.¶ Quero qͥd pōt donari cauſa mortis. Rn̄. qͥcqͥdinter viuos dari pōt.Quot ſunt ſpēs huiꝰ donatōnis. Rn̄. tres. vnaque ſit ab hoīe ſano. eo ꝙ cogitat ſe qn̄qꝫ moriturūAlie v̓o due fiūt ab hoīe qͥ occaſione languoris velalterius cauſe timet ſibi mortē vel aliud ꝑiculuꝫ deAximo īminere. quaꝝ vna fit ita. vt res donata ſtatim fiat accipientis. Altera vt tūc fiat accipientis:cū donans deceſſerit. ff. eo. l. ij.¶ Qualiter autē fiat. Dic ꝙ triplicit̓ .ſ. traditione.pollicitatione. ⁊ ſtipulatione. ff. e. ſenatus. Sub qͣFo. LXII.cunqꝫ autē ſpecie fiat. debet inſeri in ea. ꝙ fiat cauſa mortis vel alterius ꝑiculi talis. quia al̓s eſſet donatio ſimplex inter viuos. qͣntūcunqꝫ fieret in articulo mortis. quia nō eo ipſo. ꝙ quis moriens donat: donare mortis cauſa videtur. d. l. ſenatus ẜmAzo. Scd̓m autē Ho. hoc extimandū erit ex verborum affectione. ⁊ qͣlitate ꝑſonaꝝ et ſtatus. Et ſinihil apparet. p̄ſumit̉ inter viuos donatū. Et debent in ea quinqꝫ teſtes adhiberi. C. eo. l. fi. Debetetiā eſſe p̄ſens ꝑſona cui fit. vel alia q̄ vice eius recipiat eā. vnde ſi vult donare cā mortis pauperibusvel eccleſie. donet notario ſtipulanti ⁊ recipiēti nomine paupeꝝ vel eccleſie. ff. eo. inter.¶ Ex quibꝰ autē cauſis reuocet̉ hec donatio. Dicꝙ cuiuſcunqꝫ ſpeciei vel modi ſit. Ipſo iure tripliciter reuocat̉. vel ſi donans ſuꝑuixerit ſeu de ꝑiculo in quo erat conualuerit vel eū penituerit vel donatarius pͥus deceſſerit. Inſti. e. in pͥncipio. Si tn̄donans irreuocabilē eaꝫ dixerit eſſe. irreuocabiliserit. vt ſi dicat donationē hanc. qͣntūcunqꝫ donatarium: aut me ſuꝑuiuere vel penitere cōtingat. tn̄irreuocabilē eſſe paciſcor ⁊ iubeo. Uolens eā: nullarōne vel cauſa irritari poſſe. d. l. ſenatus. §. mortiscauſa. Et ſic habebit effectū ſimplicis donationis.licet dicat̉ fieri cauſa mortis.¶ In quibꝰ autē hmōi donationes ſint ſimiles veldiſſimiles legatis. Dic ꝙ hec donatio differt a legato. Primo quia legatū ſemꝑ dat̉ ab herede. ſꝫ donatio cauſa mortis vel ab eo vel a defuncto. Scd̓o qꝛfiliuſfa. patre ꝑmittente: hanc donationē facere poteſt. nō autē pōt legare vel teſtari. qꝛ hoc ex alienoarbitrio pendere nō debet. ff. e. tam is. nec etiā pōtcodicillari. vt. l. ij. de leg. j. vbi habet̉. ꝙ qui nō pōtteſtari. nō poteſt codicillari. ⁊ ibi Bar. reddit ronēqͣre aliud ſit in donatione cauſa mortis. ⁊ aliud inlegato. dicens. ꝙ licet donatio cauſa mortis ſit vltima voluntas. ſapit tn̄ naturā contractuū inter viuos. Et ideo pōt fieri a filiofa. volente patre. Tercio. quia ſi teſtamentū accuſo. legatū ꝑdo. nō autēdonationē. ff. de his qui. vt indi. l. poſt legatum. etinſti. de do. §. j. in glo. in v̓. fere. vbi etiā plures alieponunt̉ differentie. Rō autē differentie. quare ind. caſu ꝑdatur legatū. ⁊ non donatio cauſa mortisdat̉ ꝑ glo. in. d. l. poſt legatū. in. §. qͥ mortis cauſa.quia donatio mortis cauſa nō ꝑ teſtamentū cōfirmatur. Et vide etiā Bar. in. d. l. circa principium.vbi dicit ꝙ ille qui dicit teſtamentū falſum directeimpugnat iudiciū vel voluntatē defuncti. ⁊ ꝑ conſequens debet ꝑdere legatū. Conuenit autē cū legato. quia in morte confirmat̉. ⁊ ex ea falcidia detrahit̉. C. ad. l. fal. l. fi. Et intantū ē ſimilis ei. vt cūipſo fere ꝑ om̄ia cōnumeret̉. d. inſti. §. j. in tex. ⁊ inglo. Sed dices tu. nōne legatū poteſt dari a teſtatore ſicut et donatū cauſa mortis. certe ſic. ſed tuncamittit nomen legati. ⁊ tranſit in donationeꝫ ſimplicem ⁊ in ſpeciem donationis inter viuos. Et dehoc eſt glo. ſingularꝭ de qua Di. facit magnū feſtūī. l. legatu. de le. ij. ⁊ di. dicit ꝙ ex hoc ſunt duo effectus. Primo quia teſtator nō poterit amodo reuocare. Scd̓o. quia de hoc amplius falcidia nō detrahitur. vt. l. vbi. ff. de do. cauſa mortis. qd̓ tene mēti