Depoſitum¶ Qualiter aūt ꝓbetur mandatum delegatiōis?Rn̄. Panor. in. d. c. cum in iure. dicit ꝙ primo ꝓbari pōt ꝑ originale: ⁊ hoc clarum. ſcd̓o ꝑ exemplūſolenniter ſumptum ex originali. De qua ſolēnitate vide infra priuilegiū. Idem ſi partibꝰ cōſentientibus: vel p̄ſentibꝰ ⁊ nō contradicentibꝰ originalefuit exemplatum in actis ẜm Hoſti. Nam in preiudicium ipſarum partiū acta facient fidem de tenore originalis. ar. bonū in. l. j. C. de rela. ⁊ ꝑ illumtex. dicit ibi Bar. ꝙ ſi ꝑtes in iudicio pn̄tes nō cōtradicunt his q̄ p̄ntꝭ tendere in earum p̄iudiciū. vtdent̉ cōſentire. Secus vbi ſolus notarius exemplauit inſtr̄a originalia reducēda ad actorum tenorē.Nam vt dicit Inno. cum ꝓducunt̉ inſtr̄a: ſola ꝓductio eſt de actis: ⁊ nō tenor. qͣſi dicat: ꝙ ſi notarius ſcripſit in actis. ꝙ ꝑs ꝓduxit tale inſtr̄m. credit̉notario de ꝓductōe: vt in. c. qm̄ cōtra. de ꝓba. ſednon credit̉ ſuꝑ tenore inſtr̄orum: niſi ꝓbet tenororiginalia. vel alijs modis p̄dictis.¶ Quid ſi delegatus nō vult facere fidem ordinario de ſuo mandato. ſed ei parere nolentē excōicat.Dicunt doct. ꝙ excōicatio non tenet. qꝛ delegatusnō habet iuriſditionē ſupra ordinariū: niſi qn̄ eſſetſibi rebellis. Sed petendo fidē de mādato facit qd̓ſibi a iure ꝑmittit̉. ergo nō pōt dici rebellis.Quid ſi ordinarius malicioſe dicat ſe dubitarede mandato allegando maxime falſitatem reſcrip.Hoſti. dicit ꝙ quatuor remedia: hoc caſu cōpetūtdelegato. Primū vt delegatus exequat̉ ꝑ ſe qd̓ pōtvt. c. in lr̄is. eo. ti. Scd̓m vt puniat ipſum ordinari.um: ſi conſtat ꝙ malicioſe ſe opponat. Tercium qꝛpunit̉ quo ad deum. Quartū qꝛ poterit cōdemnari in xxx. lib̓. auri: ſi malicioſe opponit cauillādo reſcriptum principis: vt. l. ij. C. de leg. Ad p̄dicta facit qd̓ notat Panor. in. c. p̄terea de dila. vbi dicit ꝙſi agit̉ de grauiſſimo p̄iudicio nō eſt parendū aſſerenti ſe delegatum: ꝙuis ſit ꝑſona auctorizabilis.niſi prius conſtet de mādato pleno. nec ſufficit ſimplex copia. l. vna. C. de man. prin. nec aliter ordinarius debꝫ exequi ſnīam. ar. in. c. nobiliſſimus. xcij.di. Si aūt agit̉ de graui p̄iudicio. non grauiſſimo:ſeu grauiori. puta citatus eſt in valde remotis partibus. ſufficit mittere copiam reſcripti. nec ſufficitaſſerere ſe delegatum. Si aūt agit̉ de leuiſſimo: puta qͣꝛcitatus eſt in loco ciuitatis. vel modicum diſtat. tunc nō eſt neceſſe mittere copiam: quo ad effectum artandi citatum ad cōparendum. qꝛ ſatiseſt aſſerere ſe delegatum. qꝛ orit̉ dubium iuriſditionis. exquo ꝑſona nō eſt vilis. ⁊ ex tali dubio quistenet̉ cōparere. ar. in. l. ſi quis ex aliena. ff. de iudi.Secus ſi ſimplicer citet: nec aſſerit ſe delegatū. necal̓s eſt ordinarius.Que autem iuriſditio videat̉ in dubio demandari? Conſueuit concludi. ꝙ qn̄ committens dicitauctoritate noſtra cognoſcas. tunc videt̉ tranſlataiuriſditio ordinaria. per tex. in ꝓhemio Inſti. ibi.auctoritate noſtra. Sed qn̄ hoc non exprimit̉. tūcꝑ commiſſionem vnius negotij vel plurium nonvidet̉ committi ordinaria iuriſditio ꝑ. l. ſi certarū.ff. de mili. te. Sed ſi committat̉ vniuerſitas: ſic. ꝑ. l.j. §. cum vrbem. ff. de offi. pre. vrb. Adde p̄dictisquod notat Panor. in a. irrefragabili de offi. ordi.ꝙ iuriſditio delegata non expirat morte delegātisqn̄ fuit data ꝑ viam legis. ⁊ non ab homine: vt inc. gratum de offi. deleg. Ratio diuerſitatis. Namhomo morit̉. ⁊ eodem modo extinguit̉ eius delegatio cum eo re integra cum nō fixerit radicem inꝑſonam delegati. Sed lex nunꝙͣ morit̉. Pro hoc.c. ſi gratioſe. de reſcriptis. lib̓. vj. vbi patet ꝙ diſpoſitio facta ſub nomine dignitatis non parit ꝑ motem hominis diſponentis. Et hec faciunt ad ſtatuta per que cauſa quādoqꝫ delegatur alicui: vt permortem ſtatuentium non expiret delegatio. Ideꝫvidetur quando exiſtētes in aliquo officio aliquiddiſponunt per viam ſtatuti. vt per mortem. ſeu reuocationem illorum officialium. nō expiret illa diſpoſitio. Secus ſi nō ꝑ viam legis vel ſtatuti.¶ An aūt ep̄s poſſit delegare ⁊ cui? Uide de hocs. Confirmatio ſacr̄i.Sed nunquid ep̄s poſſit delegare his qui ſuntin alieno ep̄atu? Rn̄. delegare poteſt ea que pertinent ad iuriſditionem voluntariam. ſed non poteſt eos compellere ad ſuſcipiendum eius commiſſionem. cum eis nihil precipere poſſit. Sed nō pōteis delegare ea que ꝑtinent ad iuriſditionem contentioſam. que non habent locū vt fiant in alienoepiſcopatu.¶ Denunciatio. vide ſupra. Accuſare. et infra. Inquiſitio.Epoſitum. Quomō ⁊ qn̄ reddi debet? Rn̄. reddi debet ipſa res depoſita ad petitionem deponētis. Quod tn̄fallit in quatuor caſibus. Primus cum quis gladium depoſuit: deinde furioſus factus ipſum repetit .xxij. q. ij. ne quis. Secundus ſi deponēs fueritdeportatus. nam bona eius publicantur. ff. eo. bona fides. Tercius cum fur depoſuit. ⁊ cum dn̄o inpetitione concurrit. quia tunc potior eſt dn̄s: vt inpall̓. l. bona fides. Quartus qn̄ fur depoſuit apudillum cui ſurripuit. vel apud ꝓprietariū. vt ꝓbat̉ inl. bona fides.Depoſitori licet ꝓ voluntate ſua depoſitū reuocare: extra eo. bona fides. etiam contra pactum appoſitum. quia poteſt penitere. ff. eo. l. j. Utens autdepoſito contra voluntatem deponētis: ſeu depoſitum negans. cōmittit furtum. ⁊ cōdemnatus efficit̉ infamis. Primum ꝓbat̉ ꝑ. c. j. extra eo. Secūdum ꝓbat̉. l. qui depoſitum. C. eo. Idem eſt in prgnore.Utrum depoſitarius teneat̉ ſatiſfacere deponēti ſi res apud eum pereat? Rn̄. tenetur ſi commiſitdolum. vel latam culpaꝫ: vtputa. ſi deponis apudme ſeruum vinctum. ⁊ ego miſericordia motus ſoluo eum. ff. eo. ſi hominem. Item quādo depoſitarius res ſuas habet ſaluas. ⁊ depoſitas amiſit. preſumit̉ contra ipſum. quia ſuas clauſit in archa. depoſitas v̓o nō clauſit. Sed circa hoc iudex ex qualitate rerum ⁊ ꝑſonarum arbitrahit̉ doluꝫ affuiſſevel ne. Quid em̄ ſi res depoſite erant precioſioresſuis. ⁊ nō valens ſubuenire vtriſqꝫ. preelegit ſuas.nam ẜm ordinem charitatꝭ tenet̉ ſe magis diligere