Clericus. iiij.notat Io. de ſan. ꝙ laici nō peccāt audiēdo diuinaab hmōi clericis fornicarijs etiā notorijs. qꝛ licꝫ ignorātia iuris naturalis. ſiue diuini. ſit laicis ꝑiculoſa. nō tn̄ ignorātia iuris poſitiui. cū non teneant̉ illud ſcire. vn̄ nō eſt tutū ꝙ cōfeſſor dicat eis ius. qꝛꝑ hoc magis implicant̉ ꝙ releuent̉. Nota etiā ẜmAr. flo. ꝙ nō ſolū ſacerdos. ſꝫ etiā clericus in minoribꝰ ex notoria fornicatōe eſt ſuſpēſus ab oībꝰ actibus ordinū ipſo iure. ẜm Inno. qd̓ notat Ar. diſt.xxxij. §. ad hec. Et tamdiu ſtat ſuſpēſus qͣꝫdiu ꝑſeuerat in vicio. ⁊ interim ſi exequit̉ officia ſua etiaꝫſemel. efficit̉ irregularis. ⁊ indiget diſpenſatōe pape ẜm Inno. ⁊ Hoſti. vn̄ etiā ſi ceſſaret a vicio. etan̄ diſpēſationē vtit̉ officio ſuo. ſemꝑ peccabit mortaliter. ꝙͣuis nouā irregularitateꝫ nō cōtrahat. Siaūt cum eſſet ſuſpēſus. nō eſt executus officia ſua.indiget nihilominus diſpenſatōe. quā poterit facere ep̄s ẜm Inno. Sed ſuꝑ his ⁊ ſil̓ibꝰ facta eſt magna inuocatio ꝑ cōcilium cōſtancien̄. de quo videjͣ. Excōicatio ſexto. De hac etiā materia vide. jͣ. ir.regularitas. ⁊. c. ſuſpenſus.Utrum aūt omne pctm̄ notoriū inducat p̄ciſionē ſeu ſuſpēſionē a canone? Rº. d. An. in. d. c. vr̄a.dicit ꝙ ſic. qꝛ vbi peccatū eſt notoriū: nō eſt licitumab eis ꝑcipere diuina: vel eccleſiaſtica ſacr̄a. qꝛ om̄epeccatū notoriū interdicit officiū ſine diſpenſatōe.c. fi. de tem. or. Sed Panor. dicit contrariū. ⁊ diciteſſe tex. in. c. fi. de coha. cle. nam tex. ibi ſe reſtringitad peccatū fornicatōis notoriū. Et idē dicit tex. ind. c. nullus. nam opinio. d. An. eſſet vera ſi dixiſſetcanon: nullus audiat illius miſſam. quē ſcit indubitāter eſſe in peccato. ⁊ nō poſuiſſet ſpāle in fornicatione. Non ob. d. c. fi. de tem. or. qꝛ bn̄ fateor. ꝙipſe peccat grauiter celebrando. nō aūt alij miſſamaudiēdo. ⁊ hec opinio eſt tenenda. qꝛ cum materiaſit penalis. nō debemus eam extēdere. vltra terminos ꝓprios vt dictū eſt clariſſime sͣ. c. arguere. Etꝑ hoc ſoluit̉ alia qō. vtrū clericus teneat̉ reſtituerefructus qͦs ꝑcepit de bn̄ficio exn̄s in mortali? Quidam tenentes opinionē p̄dictā. d. An. dicunt ꝙ ſipeccatū eſt notoriū tenet̉ reſtituere qꝛ cum ſit ſuſpēſus. ꝑinde eſt ac ſi nō reſideret. qꝛ nullum ⁊ inutileidē eſt. Sed tenēdo opinionē Panor. p̄dicta nonhabent locū in alijs notorijs a fornicario. ⁊ forteꝙetiā in eo nō habēt locū. ar. eius ꝙ notat glo. in. c.paſtoralis: de ap .ſ. ꝙ excōicato nō ſubtrahunt̉ redditꝰ: niſi hoc ſit exp̄ſſū in ſnīa. gͦ idē dic in caſu nr̄o¶ Quis autē dicat̉ toleratus ab eccleſia? Panor.in. c. vr̄a. de coha. cle. ex illo text. dicit ꝙ quis dr̄ tolerari qn̄ nō fuit ꝑ ſnīam priuatus: nec confeſſus:nec habet oꝑis enidentiā. qd̓ etiā notandū. Et ſiceconuerſo habes quis dicat̉ nō toleratus. Et concludit ibi Panor. ꝙ iſti nō tolerati etiā ꝑ euidentiam facti indubitatā. ſunt irregulares ⁊ ſuſpēſi directe a canone. ꝑ. d. c. p̄ter.Ꝙͣͣtuꝫ ad bonaLericus. llij. tꝑalia. Utrū clecrici poſſint facere teſtm̄: vl̓ donare interviuos? Rn̄. Panor. in. c. cuꝫ in officijs.de teſta. dicit ꝙ quedā ſunt bona acquiſita intuituꝑſone. puta ex ſucceſſione cognatorū ſeu donatiōeamicorū: ſeu ex induſtria clericorū. Et d̓ his bonispn̄t clerici libere teſtari: vt in. c. qꝛ de teſta. Ex qͦ collige ꝙ clericus etiā hn̄s eccleſiā. ſibi ⁊ nō eccleſie lucrat̉. qd̓ acquirit ex induſtria. Quedā ſūt bona acqͥſita intuitu eccl̓ie. vl̓ de facultatibꝰ eccl̓ie. ⁊ de hisnō pn̄tꝭ clerici teſtari: vt in. d. c. cū in officijs. nec aliter de ipſis bonis ī alios diſponere regulal̓r. vt ibiFallit tn̄ in quibuſdā caſibꝰ. Primo ſi rector ſeu p̄latus eccl̓ie tantūdē cōtulerit de ſuo eccl̓ie quantūvult relinq̄re ex eccl̓ie facultatibꝰ. xij. q. ij. ſi quis. ij.q. v. ſi ep̄s. Scd̓o fallit ẜm quoſdā. ſi hoc hꝫ ꝯſuetudo. Ex quo nota ꝙ valeat conſuetudo. vt clericuspoſſit teſtari de bonis per eccleſiam acquiſitis. qd̓tamen Panor. indiſtincte non admittit. ſꝫ reſtringit ad bona mobilia ⁊ modica. Sicut eī valet ꝯſuetudo vt modica poſſit donare: vt in. c. ceterū. de dona. Ita dicendū eſt reſpectu facultatis teſtādi. naꝫſi cōſuetudo hr̄et de rebꝰ magnis. illa eſſet oneroſaeccīe. ⁊ ꝑ ꝯn̄s n̄ valeret: vt ī. c. j. de ꝯſue. Reſpectuaūt bonoꝝ īmobiliū. puto nō ſufficere ꝯſuetudinēqꝛ nō pn̄t illa alienari ſine ſolēnitate. de qͣ. xij. q. ij.ſine exceptōe. Ualeret tn̄ ꝯſuetudo. vt canonicuspoſſet teſtari de redditibꝰ ꝑcipiēdis anno ſequentipoſt mortē ſuā. qꝛ potius piudicat canonico ſucceſſori ꝙͣ eccl̓ie. Tercio fallit in donatōe intuitu eccīequā clericus facere p̄t etiā in egritudine ꝯſtitutusvt in. c. ad hec. de teſta. vbi Uin. ponit notabile v̓bū ꝙ ꝯſuetudo nō excuſat clericos qͥ oīa bona mobilia acqͥſita intuitu eccl̓ie dimittūt in morte eoruꝫꝯſanguineis. Quarto fallit cū clericus vult remunerare ſeruitia recepta: tam a ꝯſanguineis ꝙͣ ab extraneis. p̄t em̄ aliqͣ de bonis mobilibꝰ eccl̓ie ī aliosꝯferre: vt in. c. relatū. el. ij. de teſta. vbi Panor. dicitꝙ ꝯſanguineo diuiti qͥ nō ſeruiuit eccl̓ie nec p̄lato.nō pōt p̄latus aliqͥd ꝯferre etiā de mobilibꝰ eccl̓ie.Et pondera verbū ibi. aliqua. qd̓ denotat moderationē quandā. nō em̄ dꝫ oīa bona mobilia eccleſiediſpenſare in egritudine. Itē nota ibidē. ꝙ pauperibꝰ ⁊ religioſis locis ſufficit ad erogatione faciendam ſola charitas. In alijs aūt qui nō ſunt pauperes. vel nō ſunt loca religioſa. requirit̉. ꝙ p̄ceſſeritaliqd̓ ſeruitium.Quid autem de clericis nō habentibꝰ adminiſtrationem ſꝫ ſimpl̓r bn̄ficiatis. an poſſint teſtari?Rn̄. Ge. in. c. pn̄ti. de offi. or. li. vj. dicit ꝓ euidentia iſtius. q. tria. eſſe vidēda? Primo nūquid rectores ⁊ p̄lati eccleſiarū faciāt fructus ſuos? Scd̓o qͥdicunt̉ hr̄e bn̄ficium cum adminiſtratiōe? Terciode quibꝰ fructibꝰ clerici teſtari poſſint: Ad primū.Archi. tractat hoc de reſcriptis ſtatutum. li. vj. ⁊ tenet ꝙ clerici non faciant fructus ſuos qui ſuꝑſuntdeductis expenſis: allegat. c. j. xij. q. iij. ⁊ ita intellexit Barto. bri. illum canonem. Et ſic patet ꝙ resacquiſite de bonis eccleſie nō ſunt clericorum. naꝫclerici debēt illa que ſuꝑſunt neceſſarijs deductis.pauperibus erogare. aīs inique agūt. Et ꝙ acquiſita ſint in prouiſione eccleſie patet. xij. q. j. ep̄i. derebus. ergo ⁊ ſolus vſus competit eis. Fatetur tamen ꝙ clerici ſunt domini fructuū ꝑceptorum. ethabent ipſorū ꝓprietatē ꝙͣtum ad fidem ⁊ debitaꝫdiſpenſationē ſibi ⁊ ſuis faciendā. ⁊ iſtam partem