fuit ſpoliatꝰ. vel in via fuit infirmitate oppreſſus.nunquid poſſit huiuſmodi damna vel expenſasfactas imputare dn̄o. Et concludit ẜm doc. ibi ꝙnon. ꝑ. d. §. non oīa. Scd̓o qꝛ hec ſunt extrinſeca amandato. ⁊ potius ſunt imputanda caſui fortuitoSecus eſt in duobꝰ ſocijs. qꝛ vnus imputat alteridamna: que paſſus eſt occaſione ſocietatis. vt in. l.cum duobus. §. quidaꝫ. ff. pro ſo. vide de hoc. jͣ. c.ſocietas.¶ Quero. an non vocati ad bellū. ſed ꝓprio motuaccedentes: obligent ſibi illū in cuiꝰ ſeruiciū vadūtRn̄dit Archi. flo. Si animo donandi hoc faciūt.vtputa. pietatis. humanitatis. vel parentele. talesnon agent. xxiij. q. iij. nō inferenda. Si aūt animoobligandi illū cuiꝰ negociuꝫ gerunt. tunc agent vinegocioꝝ geſtoꝝ. ⁊ ſufficit vtiliter ceptū negociuꝫẜm Io. de ligna.Quero de accedentibꝰ ꝓprio motu. contradicētibus tn̄ illis: in quoꝝ ſubſidiū vadunt. nunqͥd tales obligent illū in cuiꝰ ſeruiciū vadunt. vtiliter incipiendo. ⁊ etiā feliciter implendo. Rn̄. ꝙ nō. naꝫgerens negociū alterius eo inuito nō poteſt petere aliquid. niſi ꝓ bene geſtis ante ꝓhibitioneꝫ. C.de ne. ge. l. fi.¶ Quero. quid de cōmodantibꝰ vel locantibꝰ arma et equos euntibꝰ ad bellū. ſi amittant̉ vel auferantur. Rn̄dit archi̓. flo. idē eſſe ius omnino. ſicutde cōmodato. locato ⁊ conducto.Quero. qͥd ſi ſubditus hꝫ guerrā contra dn̄m:vel econuerſo. Rn̄. ẜm v̓ v̓. cū vaſallus comitis hꝫaliquid contra comitē. reqͥrenda eſt primo auctoritas regis. Si autē comes hꝫ aliquid ꝯͣ regem. ⁊ rexhumiliter reqͥſitus ꝑ pares curie nolet ei ius exhibere. credo ꝙ ſi ius ſuū defendat armis cū moderamine. non peccat. Impugnare v̓o regē ꝓpria auctoritate non licet. ſꝫ denunciare hꝫ pape. q̄ poteritexcōicare. Et creſcente cōtumacia. debꝫ ei dare auctoritatē mouēdi contra eū arma. vel conq̄rat̉ corāimꝑatore ſi rex illi ſubſit. Et illius auctoritate ſi approbat mouebit bellū. Quādo autē rex cām habetcōtra imꝑatorē. ⁊ imꝑator ꝯͣ regē: qui nō ſubeſt illinon erit alius corā quo q̄rimonia ponatur. niſi papa. vt dictū eſt. tn̄ iniuriā paſſus peccaret mouendo bellū. ſi alter offerret ſatiſfactionē. Cū autē comes hꝫ aliqͥd contra ſubditū ſuū. nō ꝓpter hoc dꝫſibi ius dicere. ſꝫ vel auctoritate iudicis ſuperiorisgladiū ſumat. vel ad dyoceſanuꝫ vaſalli recurrat.Cui ſi vaſallus obedire recuſauerit excōicabit rōepeccati. de iudi. nouit. Et ſi ꝑ ānū ſic ꝑſtiterit. dyoceſanus ip̄m ⁊ res eius capiēdas exponat. ar. xj. q.iij. rurſus. ⁊. c. quiſquis.¶ Quero. quid de vaſallo duoꝝ dominoꝝ. qd̓ eſſepoteſt rōne diuerſoꝝ feudoꝝ. ſi vtriqꝫ dominoruꝫſimul reqͥrunt eū. vt eos iuuet in bello. quid debetfacere. Quidā dicunt locū eſſe gratificationi. exemplo ſerui duoꝝ dn̄oꝝ. qͥ ſi viderit vtrūqꝫ dominuꝫinterfici. Iuuare poterit quē voluerit. vt. l. ſi quisin graui. §. ſꝫ cū oēs. ff. ad ſill̓. Alij dicunt ꝙ iuuabit priorē. ⁊ cui primo iurauit. nā priorē fidelitateꝫſeruare tenetur. Tutius tn̄ eſt. ꝙ pͥmo in propriaperſona ſeruiat. Secundo v̓o per ſubſtitutum. ſiSellumhoc patiatur natura feudi. Idem Iohannes deligna.¶ Quero. quid ſi baro vniꝰ regis. puta Hiſpaniemouet guerrā alteri baroni. ⁊ rex hiſpanie mouetbellū regi granate. Baro mādat hominibꝰ vt iuuent ip̄m. Rex etiā mādat hoībus ꝙ iuuēt ip̄m. ⁊concurrūt duo mādata. quē primo iuuare tenent̉Et videt̉ ꝙ pͥmo baroneꝫ. nā ſunt ſubiecti baronireſpectu fidelitatis. ⁊ rōne iuriſditionis. Regi aūtſunt ſubiecti rōe iuriſditionis generalis tm̄. Et ſicdue rōnes vincunt vnā. In contrariū videt̉. namvocatila rege: ſunt vocati ad maius tribunal. et ſicp̄ferendus. di. xviij. Si ep̄s. ⁊ etiā qꝛ rex vocat procōmuni bono et defenſione vniuerſali. Et ſic iuregentiū obediendū. xxiij. q. iij. fortitudo. nam ꝓ defenſione patrie licitū eſt patrē interficere. ff. de re. etſump. fu. l. minime. Et hec vera ẜm Io. de ligna.¶ Quero. nunqͥd vaſallus teneat̉ iuuare dominūcōtra patrē. vel pater ꝯͣ filiū. Rn̄dit glo. xxij. q. v.de forma. ꝙ ſic. nā filius ſolo vinculo nature obligatus eſt patri. ſꝫ vaſallus dn̄o: vinculo iuramēti.Sed glo. in. c. qm̄ multos. xj. q. iij. aliqͣliter ſentitcontrariū. Putarē hic ponderandā qͣlitatē imponendi ſubſidiū. Io. de lig.¶ Quero. an ciuis duaꝝ ciuitatū teneatur iuuarevnā ꝯtra aliā. Rn̄dit archi. flo. ꝙ dicēdū eſt ſicutdictū eſt de vaſallo duoꝝ dominoꝝ.¶ Quero. quid de damnis ⁊ vaſtationibꝰ q̄ fiuntin bellis. vt ꝑ incendia: vel effracturas. aut ꝑ arborum et vineaꝝ inciſiones: ⁊ conſimiliū. quis et cuiteneat̉. Rn̄. ẜm v̓ v̓. ꝙ qui habet iuſtū bellum. nōtenetur de illis damnis. que ipſe vel ſui bona fideimpugnando intulerunt. aut a quibꝰ comode abſtinere non potuerunt. Si autē graſſandi animointuliſſet malicioſe. cum al̓s poſſet ſibi conſulere. tenebitur. et compenſabunt̉ illa damna. cū damnispropter que bellum eſt motū. facta diligenti computatione hincinde. Suis v̓o hominibus iſte quiiuſte bellat non tenetur de damnis. que paſſi ſuntab aduerſarijs. quia ſubditi ſe et ſua tenent̉ exponere ꝓ domino ſuo. Et dico ꝙ dominus nō tenetur. niſi forte ipſe fuerit in culpa negligenter defendendo eos. Qui v̓o habet iniuſtum bellum tenet̉primo aduerſarijs de omnibus damnis illatis. tenetur et ſuis proprijs hominibꝰ de damnis que receperunt ab aduerſarijs qui iuſte pugnabāt. ſi ipſiproprij homines iuuerunt ipſum bona fide. aut ſiinducti fuerunt ex eius conſilio. timore. aut coaction. et de ſe non erant facturi. Secus ſi mala fideiuuerunt. in quo caſu nullam habent actionē contra eum. nam in re turpi nulla contrahitur obligatio. inſti. man. §. illud.¶ Quero. nunqͥd domini qui bellauerūt poſſintcomponere adinuicē ſuper damnis. que eoꝝ ſubditi paſſi fuerunt. Rn̄. ẜm v̓ v̓. Si compoſitio fiatde conſenſu damnificatoꝝ. ſtanduꝫ eſt illi. hoc intellige ſi iſte conſenſus ſit liber. al̓s qui iniuſte mouet bellum. non poteſt per ſuam compoſitionemp̄iudicare ſuis boībꝰ. quin ipſe teneat̉ eis de ꝓprioſatiſfacere. niſi ipſi in culpa fuerint parit̓ cū eo. vtdictū ē. Qui aūt habuit bellū iuſtū: n̄ dꝫ ꝯponē cū