Sellumnon ſolū originalis. ſꝫ etiā omniū alioꝝ ⁊ tociꝰ pene. neqꝫ requirit̉ alia penitētia.¶ Utꝝ fictio impediat effectū baptiſmi. Rn̄. ẜmDe. qui fictus eſt in hoc ꝙ ſimulat ſe velle conferre vel ſuſcipere baptiſmū et nō intendit. effectū eiꝰimpedit. Sed qui ſimulat ſe diſpoſitum interius.cū non ſit. vel qꝛ nō credit. vel qꝛ cū ꝓpoſito peccandi accedit aut contēnit ſacr̄m. nō ſuſcipit rē ſacr̄i .i.grām. ſꝫ bene caracterē ſuſcipit. Et vt dicit Augꝰ.conualeſcere incipit qn̄ fictio veraci ꝯfeſſione recedit. Et baptiſmꝰ quideꝫ pctā ante cōmiſſa delet.ad culpā et penā. ſꝫ cōmiſſa poſt baptiſmū delet qͦad culpā. Et hoc ꝑ accidens. qꝛ magis delent̉ virtute penitentie.¶ Utrū effectus baptiſmi equalis ſit in omnibꝰ.Rn̄. ẜm pe. ꝙͣtū ad caracteris imp̄ſſionē ⁊ pctōrū⁊ pene dimiſſionē: eqͣlis effectus ē. Sed ꝙͣtū ad dep̄ſſionē fomitis ⁊ infuſionē gr̄e eſt ineqͣlis. qꝛ ineqͣlis pōt eſſe diſpoſitio voluntatis. In ꝑuulis tn̄ qꝛeqͣlis eſt diſpoſitio: ⁊ effectus eqͣlis erit.An autē baptiſmꝰ tollat irregularitatē bigamīevel homicidij. Uide. jͣ. Bigamīa.Utrū capto in bello ſubijElllII. ciant̉ reſtōni. Rn̄dit mocapti ⁊ Fellonal. ꝙ nō tenent̉ pͥncipes. nec milites ſibellū eſt iuſtū. di. j. Ius gentiū. Itē ẜmeū nō tenent̉ reſtituere qn̄ bellant ꝓ rebꝰ repeten̄.vſqꝫ quo ſatiſfactū fuerit eis de omni damno ⁊ intereſſe. qd̓ iniuſte ab hoſtibꝰ illatuꝫ eſt eis. ar. xxiij.aS j. ſtā Sellū. xAd̓q. j. c. j. et. q. iij. c. fortitudo.Que aūt reqͥrant̉ ad hoc vt bellum iuſtū dicat̉.Rn̄deo. qͥnqꝫ ſunt .ſ. ꝑſona. res. cauſa. animus. etauctoritas. Primo ꝑſona .ſ. vt ſit perſona cui liceatbellare .ſ. vt ſit ſecularis ⁊ non eccleſiaſtica. xxiij. q.viij. clerici. niſi in neceſſitate ineuitabili. Res. vtſcꝫ fiat ꝓ rebꝰ repetēdis vſqꝫ qͦ ſit ei ſatiſfactū. Cauſa .ſ. neceſſaria vel licita. vt ꝓ defenſione. de reſti.ſpō. olim cām. Animꝰ .ſ. nō ex odio. vltione vel cupiditate: ſed ad correctionē vel ꝓpter iuſticiam velobedientiā. xxiij. q. j. qͥd culpat̉. Auctoritas .ſ. ſuperioris. d. c. qͥd culpat̉. Dicit em̄ imꝑator. nulli prorſus nobis inſcijs atqꝫ incōſultis: quorūlibet armorum moliendoꝝ. copia tribuat̉. C. vt ar. vſus inſcio pͥn. int̓. ſit. l. j. li. xj. Idē dicit Hoſtiē. in ſum. etaddit ꝙ fieri etiā pōt aucͣte eccleſie. p̄cipue ſi pugͣtͣ̉ꝓ fide. Idē dici poſſet etiā in dn̄is tꝑalibꝰ inferioribus a pͥncipe ⁊ ciuitatibꝰ qͥ p̄ſcripſerunt iura imperij. vt in. c. ſuꝑ qͥbuſdaꝫ. de ver. ſi. Et ſi aliqd̓ dictoꝝ. v. defuerit: bellū dicet̉ iniuſtū.¶ Primo q̄rit̉. qͥd ſi aliqd̓ p̄dictoꝝ defuerit. nūqͥdtenebit̉ qͥs reſtituere quicqͥd adeptꝰ eſt in bello illoRn̄dit monal. ꝙ qͣꝫuis belln̄ ſit nō iuſtū ex cauſa.aīo. ꝑſona ⁊ ex auctoritate. Si tn̄ res ſubſit .ſ. qꝛ ꝓrebꝰ repetēdis factū eſt: nō tenet̉. qͥ mouit bellū. reſtituere qd̓ ibi accepit. niſi ceperit vel dānificaueritaduerſariuꝫ ſuū vltra ꝙͣ habuit ille de ſuo iniuſte.aut dānificauerit eū. Et hoc eſt dicēdū ẜm iudiciūfori pnīalis. vbi hꝫ locū cōpenſatio etiaꝫ non liqͥdiad liquidū q̄ non hꝫ locū in foro contentioſo. Un̄ſi qͥs in foro pnīali confiteat̉ ſe ꝑ furtū habuiſſe. x.de rebꝰ illius q̇ manifeſte abſtulerat ei. xj. facere cōſueuit ⁊ bene iudex pnīarius cōpenſationē. nec iniunget ei reſtitutōnē illoꝝ. x. niſi aduerſarius eiuspoſtmodū reſtituat ei. xj. ablata. Iniunget tamē eipnīam de furto cōmiſſo. Idem Ho. qui etiā dicitꝙ is qui iuſte pugnat non tenet̉ ad reſtitutionemprede. ſꝫ fit capientis. xxiij. q. vij. ſi de rebus. qd̓ eſtvalde ſingulare. Et hoc intelligas ſiue capiatur derebus iniuſte pugnātis ſiue vaſalloꝝ ſiue hominūſuoꝝ. quouſqꝫ iuſte pugnanti. de debito vel iniuria vel offenſione illata vel dāno dato ſibi vel ſuisde intereſſe ſuo iuxta ꝓpriā et ſanā conſcīam ſit plenarie ſatiſfactū. vel donec hoſtis ꝑatus ſit ſatiſfacere. vel iuri ꝑituꝝ ſe offerat. Illos autē intelligasſuos. qui plus hominē qͣꝫ deū timētes ſequunt̉ dominū ſuum in bello illicito. Alios autē qui ei nonp̄ſtant auxiliū conſiliū vel fauorē. non credimꝰ puniendos. de hoc tamē vltimo. dic vt. jͣ. Rep̄ſalie.Quod autē dictū eſt illos teneri qͥ dominū in bello iniuſto ſequunt̉. intelligas qn̄ de hoc certi ſunt.vel ꝓbabiliter credunt iniuſtū eſſe bellū. maximevbi ep̄s ꝓhibebat. Si v̓o certi eſſent vel ꝓbabilit̓credebant iuſtum eſſe. in nullo tenerent̉ niſi forteꝓpter corruptā intentionem cupiditatis. Sed hocreputo periculoſum. quia ſola conſcientia non facit iuſtum bellum. immo auctoritas iuris vel iudicis. eſt ꝙͣtum ad hoc pertinet requirenda. HecHoſti.¶ Scd̓o quero. quid ſi ꝓbabiliter dubitat̉. Utrūiuſtū ſit vel iniuſtū. Rn̄dit idē mo. ꝙ adhuc ꝓpterbonuꝫ obedientie excuſat̉. d. c. quid culpatur. ẜmRay. hoc veꝝ eſt ſi inqͥſiuit qͣntū potuit. ⁊ peritiores conſuluit et dubius ſemꝑ remāſit. alioquin affectator ignorantie ſicut expers ſcientie punireturde clam. deſpon. cū inhibitio. Nec excuſat̉ ꝓptertimorē amittendi feudū vel incurrendi damnumxxxij. q. v. Ita ne. Licet metus culpā attenuet. extra qd̓ metus cauſa. ſacris. Sed auctoritas iuris.vel iudicis requirit̉. Idem Hoſti. Concor. Ri. iniiij. di. xv. dicens. ꝙ q̄ in guerris ſcienter inferuntdamna innocentibꝰ. tenent̉ illis ad reſtitutionemIlli autem in guerris innocētes non ſunt. qui habenti iniuſtū bellum fauent directe vel indirectede ꝑſonis vel rebus.Tercio. nunqͥd hi qͥ ſequunt̉ teneant̉ inſolidū.Rn̄. ẜm Hoſti. diſtinguendū eſt. Utꝝ ſcirēt p̄dācōmitti debere. vel ignorarēt. tn̄ a preda non abſtinuerunt. īmo alios adiuuerunt. Et tales ⁊ hi quiconſilio. auxilio vel adulatione. vel detractōne. ſeualia cauſa ſimili induxerūt tyrannū ad p̄dā faciendam vel guerrā mouendā iniuſte. tenent̉ inſolidūſi ꝓpter hoc ſciunt vel credunt ꝙ tyrānus ad hocſit inductus. al̓s nō facturus. vel non tātū facturꝰquo ad id qd̓ plus feciſſe credit̉ ex tali inſtigationear. de homī. ſicut dignū. Si v̓o ſciunt vel creduntꝙ ꝓpter hoc ad hoc non fuit motus. nec ꝓpter tales plus vel minus fecit. tunc non tenent̉. niſi inquantū ad eos ꝑuenit. vel de his que expenderūtet inquantū damnū dederūt ꝑ ſe vel familia ſuamdirecte vel occaſionaliter.Quarto quid ſi neuter raptorū dominus erat.nec vnus magis animauit aliū ꝙͣ alter ipſum. ſed