Baptiſmus. iiij.¶ An baptiſmus tradi poſſit a malis miniſtris.Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. v. ꝙ ab hoīe malo: verꝰ pōttradi baptiſmꝰ. ita ꝙ ꝙͣtuꝫ ad ea q̄ ſunt eſſentialiaſacr̄o. nō plus ꝓficit datus haptiſmꝰ a bono miniſtro: ꝙͣ a malo. qꝛ baptiſmus nō hꝫ ſuaꝫ efficaciā aminiſtro: ſꝫ a deo. vn̄ de ꝯſe. di. iiij. baptiſmꝰ dicit̉.Non timeo adulterū. ebrioſum. homicidā. qꝛ columbā attendo ꝑ quā mihi dr̄. hic eſt qͥ baptizat.Ideo bonitas miniſtri nō eſt de neceſſitate ſed decongruentia.Sed qͥd ſi ſacerdos nolit baptizare niſi dato ſibi aliqͦ p̄cio? Dic vt. jͣ. Symonia pͥmo.Utrū malus miniſter peccet mortalit̓ baptizando. Dic ẜm Ri. vbi sͣ. Aut baptizat cū ſolennitateet vt miniſter eccleſie. ⁊ tūc peccat mortalit̓ ſi pctm̄recolit nec penitet. Aut baptizat in articulo neceſſitatis ſicut vetula. et non peccat.¶ Utꝝ qͥ ſcient̓ recipit ſacr̄m baptiſmi a miniſtromalo. peccet mortalit̓. Rn̄. ẜm Ri. vbi sͣ. cum baptiſmus ſit ſacr̄m neceſſitatis ad ſalutē. In neceſſitatis articulo licitū eſt ip̄m recipere a qͦcunqꝫ hoīeꝙͣtūcunqꝫ malo: cuiuſcūqꝫ ſit conditionis ⁊ ſexus.Excepto aūt neceſſitatꝭ articulo r̄cipiēs baptiſmūſcienter ab hoīe malo p̄ciſo ab eccleſia ſimplicit̓ veluendū anaiad tp̄s peccat mortalit̓. qꝛ ꝙͣtū in ſe eſt cōtēptibilēreddit ſnīam eccleſie: qd̓ ſcienter: ſine pctō mortalinon pōt fieri. Si aūt recipiat ſcient̓ ab hoīe malo.nō p̄ciſo ab eccleſia ſimpl̓r. vel ad tp̄s. non peccat.maxime ſi ſuſcipiat a tali qͥ hoc ſibi cōferre teneturex officio. nullus em̄ peccat in recipiēdo. qd̓ ſibi abalio debitū eſt. de hoc tn̄ ⁊ alijs ſacr̄is facta eſt magna modificatio. ꝑ extrauagantē factā in ꝯcilio baſilee. quā vide. jͣ. excōmunicatio. vj.Utrū melior ſit baptiſmus qui confert̉ a bono:Rn̄. ẜm doc. ꝙ eqͣlis eſt ab vtroqꝫ. ꝙͣtū ad ſubſtātiales effectus. ſꝫ tn̄ cū effectu pͥncipali. pōt aliquidplus cōferri ex merito baptizātis. Sed hic eſt effectus accidētalis.¶ Utrū idē poſſit baptizare ſeip̄m. Rn̄. ꝙ non. ꝑet xxiitex. extra eo. c. debitū. vbi dr̄ ꝙ int̓ baptizatū ⁊ baptizantē debet eſſe diſtinctio.fiatbipiu ia¶ Utrū bonus angelus poſſit baptizare. Rn̄ſioẜm Ri. in. iiij. di. v. ꝙ de lege cōi non ꝯuenit angelo baptizandi ptās. qꝛ tn̄ nunꝙͣ bonꝰ angelus baptizaret niſi ex ſpāli mādato dn̄i. ideo ſi certū eſſetꝙ bonꝰ angelus aliquē baptizaſſet. ille nō eſſet rebaptizandus. vnde baſilica quaꝫ dedicauit ſanctꝰmichael in monte gargano. nō fuit poſtea ab hocdedicata.¶ Utrū in baptizante reqͥratur intētio. Rn̄. ẜmRi. in. iiij. di. vj. ꝙ ad hoc vt verus cōferatur baptiſmus neceſſaria eſt baptizantis intentio. qn̄ em̄aliqͣ plura ꝯcurrūt ad aliquē vnū effectuꝫ. oportetꝙ aliquo mō vniāt̉. Ad ſanctificationē aūt illiusqͥ baptizat̉. reqͥrit̉ ablutio exterior. ⁊ verba q̄ realit̓vnita nō ſunt. Requirit̉ etiā baptizans. ⁊ id̓o neceſſaria eſt intētio baptizātis ꝑ quā ablutio. ⁊ v̓baintētionalit̓ ꝯiungant̉ int̓ ſe. ⁊ eū qͥ baptizat. et oīaiſta cū fine qͥ ē purgatō illiꝰ qͥ baptizat̉.Utrū actualis intētio reqͥratur in baptizante.Rn̄. ẜm Sco. ꝙ p̄ter intentionē actualem. ⁊ habiIiiiuFo. XXII.tualē neceſſe eſt ponere mediā. ꝓbat̉. Si qͥs in pͥncipio intendēs dicere miſſam. poſtea autē ad aliadiſtrahat̉. tūc nō hꝫ intētionē actualē. dū eſt diſtractus. nec tm̄ hꝫ intētionē hītualē. qꝛ etiā dormiēstalē hꝫ. Requirit̉ gͦ media .ſ. intētio virtualis. quiain v̓tute illiꝰ intētionis pͥus habite actualiter facitoīa q̄ facit. tanꝙͣ ex radice. Sic in ꝓpoſito. In baptizante nō ſufficit ſola intētio habitualis. nec reqͥritur ſemꝑ intētio actualis. qꝛ nō obligat deus hominē ad impoſſibile vel nimis difficile cuiuſmodieſt nō diſtrahi. ſꝫ ſufficit intētio virtualis.Quid ſi qͥs putet baptizare pueꝝ. cui imponitnomē. petrus. ⁊ eſt puella. Rn̄. ẜm Ho. ꝙ aūt intendit baptizare ꝑſonā cuiuſcūqꝫ ſexus ſit. ⁊ eſt baptizata. aut intēdit baptizare marē tm̄. ⁊ ſic non ēbaptizata. aut ſimpl̓r baptizat. ⁊ eſt baptizata.Quid de baptizante ex ioco. Dic ꝙ ſi hēbat intētionē baptizandi eſt baptizatꝰ. al̓s ſecus.Quid autē in dubio: Aſten̄. dicit. hunc eſſe rebaptizandū ſub cōditione ⁊cͣ.Utrū plures poſſint vnuꝫ baptizare. Rn̄. ẜmRi. in. iiij. di. iij. ꝙ de neceſſitate vniꝰ actus baptizandi eſt miniſtri vnitas. ad vitandū pctm̄. ex ꝑtebaptizantis. niſi forte in caſu neceſſarij eſſent plures ad pueꝝ abluendū. nō eſt aūt de neceſſitate adefficaciā ſacr̄i. Modus em̄ expͥmendi baptizandiactū. ⁊ ꝑſone miniſtri exp̄ſſio. ſunt ex traditōne eccleſie. vn̄ nō videt̉ efficacie ſacr̄i repugnare puerūa pluribꝰ ſimul ablui. lꝫ fieri nō debeat niſi in magna neceſſitate. Et cū baptizātes dicunt. Nos baptizamꝰ. nō ē ſenſus. Ego baptizo. ⁊ ego baptizoSed eſt ſenſus. Ego ⁊ iſte baptizamꝰ. Nec ē verūꝙ om̄e plurale geminat ſuū ſingulare. vt in plurali pͥme ꝑſone. Sꝫ bene eſt veꝝ de plurali ſcd̓e ⁊ tercie ꝑſone. hec Ri. Idē dicendū qn̄ vnus baptizatplures. dicēdo ego vos baptizo. baptizati ſunt.Aptiſmus. ilij. quo ad ſuſcipientes. vtꝝ oēs hoīes fuerint obligati ad ſuſceptionē ſacr̄i poſt xp̄i reſurrectionem. Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. iij. ꝙ non oēs hoīesfuer̄t obligati ad ſuſceptionē baptiſmi ſtatim poſtxp̄i reſurrectionē. Nullus em̄ tenet̉ de neceſſitateobẜuare legē anteꝙͣ ꝓmulgata ſit. nec etiā poſt ꝓmulgatione qͦuſqꝫ ſibi innoteſcat. niſi defectus eiꝰſit in cā qͣre nō ſtatim innotuit ſibi ꝓmulgatio legis. lex aūt de neceſſitate ſuſcipiēdi baptiſmū. nonſtatim fuit poſt xp̄i reſurrectionē ꝓmulgata. qꝛ nōſtatim dixit illud verbū Mar. vltimo. Ite doceteoēs gentes ⁊cͣ. illa aūt ꝓmulgatio nō fuit oībꝰ nota. ⁊ tn̄ fuerūt multi. qͦꝝ defectꝰ nō fuit in cā tardationis illiꝰ noticie. Sed poſtꝙͣ eiꝰ ꝓmulgatio fuitdiffuſa ꝑ vniuerſum orbē. oēs fuerunt obligati adbaptiſmi ſuſceptionē. Et etiaꝫ iā iuſtificati qui baptiſmū nō ſuſceperūt. tenet̉ ad baptiſmū. qꝛ ꝙͣuisaliqͣ lex conſtituat̉ ꝓpter ea q̄ accidūt. vt in pluribꝰſi tn̄ generalit̓ lata eſt. nō tm̄ tenent̉ ad eiꝰ obſeruatione habētes illud ꝓpt̓ qd̓ eſt lata. ſꝫ etiā nō habētes. qꝛ nō ſolū baptiſmꝰ inſtitutꝰ eſt ꝓpter peccatūoriginale delendū. ſꝫ etiā ſecundario ob fideliū abinfidelibꝰ diſtinctionē.d iij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten