Aduocatusde negando veritatē ⁊ ſil̓ibus: tenet̉ aduerſario adintereſſe. Item tenet̉ illis quibꝰ p̄ſtitit auxilium ſiꝓpter ſuam infidelitatē vel negligentiā. vel imprudentiam amiſerunt. ⁊ hoc qn̄ iactabat ſe ſcientē. etnō erat: vt dicit. v̓ v̓. Secus ergo vbi nō iactabatſe ſcientem. ⁊ erat cognitus a clientulo de eius ſcīavel ignorantia. nam in hoc caſu credo ꝙ nō teneat̉niſi de dolo ⁊ lata culpa. Et ꝓ hoc facit ſingularistheorica. Innoc̄. in. c. ſicut dignū. de homi. vbi ſingulariter dicit. ꝙ in foro aīe nō punit̉ quis ad ſatiſfactionem damni: ſi damnū intulit p̄ter ꝓpoſitumſed punit̉ negligentia. quaſi velit ꝙ in foro aīe habeat reſpectus ad voluntatem delinquentis. ⁊ heceſt notabilis theorica. ꝓut recitat Panor. in. c. ſtatuimus de cuſto. eu. Idē tenet Panor. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de immu. ec. ⁊ in multis alijs locis tenet dictūInno. dicens. ꝙ in foro aīe nō tenet̉ quis ad emēdam damni. niſi fuerit in dolo: vel lata culpa dumtaxat. Idem tenet Dir. lib̓. j. vbi querit. quid ſi culpa ſua: vel negligētia dedit damnum vt ſi bene nōcohibuit ignem. ne ad domos aliorum vagareturtunc tenetur. l. aquilia. ff. ad. l. aqui. ꝑ totum. Sedin foro penitentie nō tenet̉ ad emēdam damni. ſed6penitentia eſt imponenda de negligentia: non pena de damno. ar. xv. q. j. inebriauerunt. lex autemciuilis que intendit circa conſeruationes patrimoniorum conſtituit ꝙ etiam ad reſtitutionem damni tenet̉. Sed ſi aliquo modo intenderet ꝑ ignemdamnum dare alij: tunc teneret̉ in foro penitētialiEt idē eſſet etiā ſi nō intēderet. ſed lata culpa eſſetvt ſi ignem ꝓijceret in domum plenā ſtipula. Idētenet Inno. ⁊ Hoſti. in. d. c. ſicut dignum. Idemtenet. d. An. de bu. licet Panor. in. c. ſi egreſſus: etc. fi. de iniur. teneat ꝙ etiam in foro conſcīe teneat̉de leui ⁊ leuiſſima culpa. tn̄ prima opinio videt̉ cōmunior: quā ipſe Panor. in pluribꝰ locis approbauit. Et hec theorica facit ad multa: vtputa ad artifices: aurifices: locatores operum ⁊ huiuſmodi. vtnon teneantur niſi de dolo ⁊ lata culpa in foro conſcientie.¶ Utrum aduocatus teneat̉ gratis p̄ſtare patrocinium ſuum? Dic ꝙ tenet̉ p̄ſtare patrocinium eomō quo quis tenet̉ dare elemoſynā pauꝑibꝰ. de qͦvide. jͣ. c. Elemoſyna primo.¶ An aūt aduocatus poſſit aduocare pro vtraqꝫparte bona fide? videt̉ ꝙ ſic. ꝓ quo facit qd̓ notat̉xlv. di. diſciplina. in tex. ⁊ in glo. ſed Arch. iſtud intelligit qn̄ ex aduocatione nō fit parti p̄iudicium.ſed ego nō video quō vtriqꝫ partium contrarie ſehabentiū poſſit ſeruire pure. ⁊ ideo peccat.¶ Nunquid aūt clerici in ſacris poſſint aduocareRn̄. Panor. extra de poſthu. ꝑ totū. elicit quaſdāconcluſiones. quarum prima eſt hec. ꝙ clerici in ſacris nō ſacerdotes vel in minoribus ſufficiēter beneficiati. in ſeculari foro ꝓ negocijs ſecularibus poſtulare nō debent: niſi ꝓ ſe. vel ſua eccleſia: vel miſerabilibꝰ ꝑſonis. vel ꝓ ꝑſonis ſibi coniunctis. hecconcluſio ꝓbat̉ ꝑ. c. j. ⁊ fi. eo. ti. Hec vera ẜm Panor. in. d. c. j. ſi cōſtitutus in ſacris habet beneficiaex quibus poteſt ſuſtentari. Si v̓o non habet licetglo. in. d. c. j. dicat ꝙ non poteſt aduocare: tn̄ melius videt̉ ẜm Hoſti. ꝙ ſi de facto egeret ꝙ ſibi licetex tali aduocatōe victum querere.Secunda concluſio. ꝙ cōſtitutus in ſacris nonſacerdos p̄t eſſe aduocatus in iudicio eccleſiaſticoin negocijs ſecularibꝰ. patet hec cōcluſio. ꝑ. d. c. j. acōtrario ſenſu. ⁊ tenent doc. cōiter.¶ Tercia concluſio. ꝙ cōſtitutus in ſacris vt sͣ. p̄teſſe aduocatus in iudicio ſeculari ꝓ negocijs eccleſiaſticis. ptꝫ ꝑ. d. c. j. a contrario ſenſu: ibi. in negocijs ſecularibꝰ. Secus ergo in eccleſiaſticis ẜm Innoc̄. Et dr̄ eccleſiaſticū negociū: aut rōne ꝑſone. vtqꝛ ꝑſona eccleſiaſtica ſequēdo forū rei litigat coramſeculari. Item dr̄ eccleſiaſticū rōne delicti: vt ſacrilegium ⁊ hmōi. Item dr̄ eccleſiaſticū rōne rei: vt qꝛres eſt eccleſie.¶ Quarta concluſio. ſacerdos nō poteſt eſſe aduocatus niſi ꝓ ſe ipſo. aut eccleſia ſua. aut ſi neceſſitasimminet ꝓ cōiunctis: aut miſerabilibꝰ ꝑſonis. Etdicit̉ imminere neceſſitas. ſi coniunctus ꝓpter impotentiam nō poteſt habere aduocatum. vel fortenō ita bonū. hec ꝓbant̉ in .d. c. fi. Et ex hoc colligevnum notabile ꝙ appellatione coniunctorum nōvenit eccleſia cum eccleſia. et coniuncti ponant̉ vtdiuerſa.¶ Quinta concluſio. Clericus qui cōtra eccleſiama qua bn̄ficiū obtinet ꝓ extraneis aduocatus. velꝓcurator eſſe p̄ſumit. tanꝙͣ ingratus pōt: maxīe ſiclericus ſit eiuſdē eccleſie. bn̄ficio hmōi ſpoliari. hecconcluſio ꝓbat̉ ꝑ. d. c. fi. Et ex hac cōcluſione colligit̉ ꝙ exercens officium aduocatōis. vel ꝓcurationis contra aliquē a quo habiuit bn̄ficium. incurritviciū ingratitudinis. vn̄ poſſet donatio reuocari.ff. de inoffi. teſt. l. papinianus. §. meminiſſe. Et exhoc pōt dici ꝙ vaſallus non pōt aduocare contradn̄m. al̓s tanꝙͣ ingratus poſſet fendo priuari. Etp̄dicta faciūt ad. q. nunquid aduocatus poſſit patrocinari cōtra rempublicā. a qua recipit ſalariumBarto. in. l. ij. C. de aduo. di. iud. dicit ꝙ nō. SedPanor. putat contrariū. ⁊ Spec. in ti. de aduo. tenet idem. Dicit em̄ iſtum tex. intelligendū in bn̄ficio gratuito. Secus ſi quis habuiſſet bn̄ficium a ciuitate. vel ab eccleſia ꝓ ſeruicijs impenſis. qꝛ illudbn̄ficium nō eſſet gratuitū. ꝓ hoc. l. acquilius. Regulus. ff. de donat. vbi dr̄ ꝙ illud qd̓ donat̉ mgr̄orōne diſcipline. nō eſt mera donatio. Et ſic non in.diget inſinuatione. ſed eſt quedam remuneratio.vnde nō eſt ꝓprie beneficium: ſalarium quod recipit doctor ꝓ lectura. nam recipit ꝓ laboris mercede. ⁊ ſic non tenet̉ reipublice vltra laborem promiſſum.Sexta concluſio. Epiſcopus non debet eſſe aduocatus in foro ſeculari etiam in cauſa ꝓpria. quianō eſt decens. vt ep̄s exhibeat reuerentiam iudici.quā exhibere debent aduocati. Nam aduocatusdebet ꝓponere ſtando. ⁊ nō ſedēdo. l. quiſquis. C.de poſthu. Sꝫ ſi ep̄s habeat cām corā iudice eccleſiaſtico eſt in optione ſua vtrum ꝑ ſe vel ꝑ alium velit cām ꝓmouere.Septima cōcluſio. Canonici regulares ſeu monachi poſtulare nō poſſunt: niſi ꝓ vtilitate monaſterij ⁊ p̄cepto abbatis. hec concluſio ꝓbat̉ in. c. ex