Accuſare¶ In abſolutione a maiori excōmunicatiōe quatuor obſeruāda ſunt. Primū vt excōmunicatꝰ iuret prius ſtare mādatis eccleſie. extra eo. ex tenoreSed hoc iuramentū nō eſt de ſubſtantia abſolutionis cōmuniter ẜm doc. extra eo. cuꝫ deſideres.Unde ⁊ ſi omittatur qd̓ fieri nō debet: non ꝓpterhoc minꝰ tenet abſolutio. Porro de pueris an iurare debeāt iudicio ep̄i relinquit̉. Mulieres autēindubitāter iurare debent. Secūdū vt ſi excōicatus ſit ꝓ notoria in aliquē offenſa: non abſoluat̉.niſi prius ſufficiens emenda preſtet̉. Pro occultav̓o offenſa: aut ꝓ ꝯtumacia ſufficit iuratoria cautio. Ubi nulle expenſe petunt̉. ſed vbi expenſe petuntur. tenēdum eſt qd̓ dictū eſt sͣ. Abſolutio. iiij.Terciū eſt vt abſoluat̉ ꝑ euꝫ qͥ tulit ſententiā: veleius ſuꝑiorē aūt aliū cui ꝯmiſerit cū pſalmo or̄one⁊ verberibꝰ. ⁊ poſtea ſubiūgat̉. abſoluo te. extͣ eo.a nobis. ij. Quartū vt poſtmodū excōmunicatorfaciat illi mandata iuſta ⁊ rōnabilia: al̓s poſſet appellari de ap. vt debitꝰ. In excōicatione v̓o a minori exprimet excōicatus ꝓprio ſacerdoti cauſam.⁊ ſic ſe faciat abſolui. Et intelligit̉ ꝓprius ſacerdosparochianus: vel dioceſanus: vel ille qͥ de licentias quos ulueoꝝ eſt electus. nec requirit̉ iuratoria cautio: extrais fmub.eo. nuper. τηMSaba ficIut ab ſ­ l. te¶ Que aūt mādata fieri debeāt abſoluto qͥ iurauitˡ: dicendū ꝙ ſi erat excōicatus a canone. iniungendū eſt ei pͥncipalit̓: ꝙ ꝯtra illuꝫ canonē nunqͣꝫs abſoluuiveniet. Et incēdiario. ꝙ nunqͣꝫ incēdat. ⁊ ꝑcuſſoriritiqu talis iblꝙ nūqͣꝫ ꝑcutiat ⁊ ſil̓ia. xxiij. q. vlti. peſſimā. Aliqn̄ẜm vv. et exi.etiā requirit̉ cautio: qd̓ decetero talia non faciuntimndi. in. c. deextra de ſen. ex. graue. Similit̓ etiā qn̄ hn̄s impedimētū abſoluit ab eo: qͥ al̓s nō poſſet iniūgendūeſt vt ꝙͣcito poterit ſe p̄ſentet. Sed ſi apparueritſentētiā iniuſta nullū mādatū fiet abſoluto. extraizo te ſinontude ſen. excō. ſacro. ab 6 e Se f i¶ Defunctus hoc mō abſoluet̉. ſi eſt ſepultus intere ea queiittcimiterio non exhumabit̉. Si alibi exhumabit̉ etcorpus vel ſepulcrū verberabit̉: vt fit circa viuosvt nota. extra de ſen. ex. a nobis. el. ij. Et ad qͥd valibus caſlulet talis abſolutio. vide sͣ. Abſolutio. j. in fi.dC Fox ſol. cocxBſolutio. vj .ſ. a peccato. Forma abſolutiōis in ſacramentopenitētie ẜm Sco. in. iiij. eſt. Ego abſoluo te. Et addit idē Sco. ꝙ ſacramētum penitētiepoteſt dici ſacramētū iudiciale vel iudiciuꝫ ſacramentale. ex hoc ꝙ ſacramētale eſt firmius: qꝛ irreuocabilius ꝙͣ aliquod iudicium publicuꝫ. Et hicpatet ratio quare non eſt neceſſe verba eſſe ita preciſa in iſto ſacramento: ſicut in baptiſmo. ⁊ euchariſtia: quia ſufficit ꝙ in hoc ſacramento penitētieexprimat̉ actus ſentētie abſoluētis: ſicut etiam iniudicio publico nō oportꝫ eſſe limitata verba. Aitem̄ vnus de theodoro martyre. Iubeo ignibꝰ tradi. Alter d̓ cypriano. Gladio animaduerti placetCōmunit̓ tn̄ iſta verba ſunt apta. Ego abſoluo tequecūqꝫ alia p̄mittant̉ vel ſubſequant̉. Congruitetiā debita intētio ex ꝑte abſoluētis. Ex ꝑte auteꝫſuſcipiētis ꝙ ſit penites. In abſolutiōe aūt ab ex-Fo. XIII.cōicatōne ẜm Ri. in. iiij. di. xviij. nō ē neceſſe obſeruare v̓ba p̄ciſa ſicut in pͥma: q̄ eſt ꝑs ſacramētipenitētie. licꝫ ꝯgruū ſit etiā in iſta: dicere. abſoluo:tn̄ nō ē neceſſariū. īmo ſufficeret dicere v̓ba ſignificātia excōicatiōis remotionem. Unde ſi diceretexcōmunicator reuoco. vel relaxo excōmunicationem ille eſſet abſolutꝰ. Idem ſi diceret rebenedicote: vel qd̓cūqꝫ aliud tale intendens per illud abſoluere eſſet abſolutꝰ. extra de reg. iu. omnis res. Ethoc ẜm. v̓ v̓. Io. Rai. ⁊ fere omnes doc. licꝫ Ho.dicat contrariū.¶ Abſolutio autem a ſuſpenſiōe officij vel diuinorū fieri debet ſub iſta forma vel ſimili. Ego abſoluo te a vinculo ſuſpenſiōis quā incurriſti propter talē cauſam. ⁊ reſtituo te executioni ordinum⁊ officiorū tuorum in nomine patris ⁊ filij ⁊cͣ. Tn̄qꝛ ſuſpenſio ꝑtinet ad forū cōtentioſum: nec reperitur determinata forma neceſſaria huius relaxationis. Ideo quicqͥd dicat ⁊ quibuſcunqꝫ verbisvtat̉ is qui valet abſoluere vere abſoluit ſicut dictum eſt de abſolutione ab excōmunicatiōe. Quoautē ad irregularitatē ſecus eſt. nam relaxatio eiꝰꝑ eum qui valet: debet fieri ꝑ iſtud verbū. diſpenſo. ⁊ nō abſoluo: vtputa Iudex dicat. Ego diſpēſo tecū in irregularitate quā incurriſti propter talem cauſam. ⁊ reſtituo te ad actus legitimos: vel ſicōtraxiſſes: qn̄ dubitat̉.Ecuſare. Utrū homo teneaturaccuſare? Rn̄. ẜm Tho. ſecūda ſcd̓e. q.amae qRtlxviij. Si crimē ſit tale ꝙ vergat in detrimentum reipublice. puta in multitudinis corruptelam corporalem vl̓ ſpiritualē: tenetur homoad accuſationē dūmodo ſufficienter poſſit probare. Si v̓o non ſit tale qd̓ in multitudinē redūdet:vel etiam ſufficientē ꝓbationem habere nō poſſitnon tenet̉ ad accuſandū quia nullus tenet̉ ad idqd̓ debito modo ꝓbare nō poteſt. Et addit tho.ꝙ illud nō eſt oīno ſecretum quod ꝑ ſufficientesteſtes ꝓbari poteſt.¶ An aūt in pͥmo caſu qn̄ ꝯmiſſa talia ſunt: quevergūt ad corruptionem multitudinis teneaturſciens ſtatim manifeſtare. nō tamē requiſitus perſuperiorē: nec ꝓductus in teſtem? Rn̄. ẜm Tho.ſcd̓a ſecūde. q. lxx. ꝙ de his que cōmiſſa ſunt homini in ſecreto per confeſſionem nullo modo debet teſtimonium ferre: quia huiuſmodi neſcit vthomo: ſed tanꝙͣ miniſter dei. ⁊ maius eſt vinculūſacramenti quolibet hominis p̄cepto. ad hoc gloin. c. ſacerdos de peni. diſt. vj. Circa v̓o ea que aliter homini ad noticiam veniunt: vel ſub ſecretocōmittuntur diſtinguēdum eſt. Qn̄qꝫ enim taliaſunt que ſtatim cum ad noticiam hominis venerint. homo ea manifeſtare tenetur. puta ſi ꝑtinētad corruptionē multitudinis ſpiritualem: vel corporalem: vel in graue damnū alicuius ꝑſone: velhuiuſmodi: qd̓ quis ꝓpalare tenetur vel teſtificādo: vel denunciando: et contra hoc debitum obligari non poteſt ꝑ ſecreti ꝯmiſſum: qꝛ in hoc frangeret fidē quā alteri debet. An̄qꝫ v̓o ſūt talia q̄ qͥs