Li

Cdum de iure ciuili vel p̄torio ſucce-dimus in ius vniuerſum defuncti. ſedetiā de iure ciuili ſuccedimꝰ ī ius vniu̓ſum viuentis ut ꝑ arrogationem quē ꝯſenſudūoꝝ fit ſcꝫ arrogantis et arrogati olim tamenſic ꝯcedebatur. vt omnia oīno que habebat arrogatus arrogatori quererent̉. ſed excipiebātur quedam vt oꝑaꝝ obligationes qd̓ de histantū intelligendū eſt que debētur nobis a noſtris libertis nec tranſeūt ad extraneū heredēvt ſunt obſequiales oꝑe que conſiſtunt in faciēdo. Itē fabriles. vt notaui in ſumma. C. d̓ operis liber. Secus aūt eſſet in oꝑis conductis.Item excipiebat̉ ius agnatōnis qd̓ peribat factā arrogatione et h̓ hodie ꝑ hunc. ti. excipit̉.forte ſecus ē iure autenticoꝝ qd̓ nō diſtinguitagnationem a ꝯgnatione. ut ſic ei agnatio adijciat̉. ſed pͥma qͣntum ad cōmodum ſuccedendinō pereat. Item excipiebat̉ vſus uel vſuf. hecduo minima capitis diminutōne non ꝑeunt. vt.jͣ. e. dicit̉. et. sͣ. de vſuf. l. corruptioneꝫ. ſed et peribat ius bonoꝝ poſſeſſionis petende. Si auteꝫbonoꝝ poſſeſſione dederit ſe filius ad arrogandum. Nam ſi pͥmo petijt et poſtea arrogat nihil nocet ei. vt. ff. d̓ bonoꝝ poſ. contra ta. l. iij.8. ſi emancipatus. et vn̄ liberi. l. vlt̓. Hodie aūtſicut circa naturales et legitimos ꝑentes acquiſitio coartata eſt ad vſuf. tm̄ in rebus aduenticijs ita et in hmōi arrogationibꝰ erit ẜuandumdonec viuat arrogatus. Nam eo mortuo Sominiū pleno iure trāſit ad arrogatorē niſi ſuꝑſintalie ꝑſone que arrogatorē antecedūt in hmōiaduenticijs que ei acquiri nō poſſunt. ꝓfecticiaem̄ ſine dubio remanēt apud eum. poſſunt aūteum p̄cedere filij arrogati. vel qͥa ex ſtipulatione tacita vl̓ exp̄ſſa agere poſſunt impubere arrogato. vt notaui in ſumma. C. d̓ adopt̓. Sic exgo acquirit̉ arrogatori. ut dictū eſt. non tn̄ ip̄eobligat̉ creditoribꝰ arrogati. ſꝫ nec tenet̉ eisde peculio. ſi tn̄ voluerit euꝫ defendere ꝑmittit̉creditoribꝰ arrogati ꝑ ꝯpetētes iudices bonaeoꝝ poſſidere et legitimo mō diſpone̓ que eoꝝFutura fuiſſent cū vſuf. ſi ſe alieno iuri ſubieciſſent. vt. jͣ. e. §. vl. Si aūt arrogatus ꝯtraheretpoſt arrogationē uel qͣſi ꝯtraherꝫ arrogatortenet̉ de pecl̓io. et ſi n̄ defendat arrogatū etiāin eius bona poterit mitti actor. vt. ff. de peculio. l. in arrogatorem. et quibus ex cau. in poſ.eat̉. l. fulcimus. §. ſi quis.¶ De eo cui libertatis cauſa bona adijciunturOnit̉ et alius ꝑ vniu̓ſitatem ſuccedēdi modus et iure quodam ſpeāli. cumem̄ certū ſit nō adita he. ex teſtam̄toque mneo relicta ſunt non valere. vt. C. de fideicōmiſ. l. ea. et. l. ex teſtamento ꝯſtitutio tam̄diui marcij quodā ſpeciali iure ſubuenit libertatibꝰ .ſ. ꝑ adiectionē bonoꝝ. Vnde videnduꝫ eſtquid ſit adijcere bona ⁊ certe. nihil aliud eſt ꝙͣ

bona alicui applicare. vel dare eo pacto vt creditoribꝰ et libertatibꝰ ſatiſfiat. Quibꝰ aūt fiatiſta adiectio vel adijcio. et qn̄ et qͣliter et qͥs ſiteius effectus. dic vt notaui in ſumma. C. de manū. te. §. quid aūt ſi nullus vſqꝫ ad illū. §. illd̓ notandū. nec eſt p̄t̓mittendum qd̓ illi qui directeiuſſi ſunt eſſe liberi in teſtō directā habebūt libertatem niſi ille qui petit ſibi adijci bona nonaliter vult ſibi adijci. niſi ſint eiꝰ liberti. tūc em̄in ip̄a adiectione hͦ ꝯp̄hendendū erit vt ſint eiꝰliberti. Illud etiā notandū eſt qd̓ iſte talis ſucceſſor nō eſt bonoꝝ poſſeſſor nullā enim agnouit bonoꝝ poſſeſſiōeꝫ neqꝫ eſt hereſ. qꝛ non eſtex teſtō vl̓ ab inteſtatō. Eſt ergo iſta ſucceſſionoua et miranda et ſimil̓ eſt illa que defert̉ extrāneo herede ſcpͥto nō implente iudiciuꝫ defūcti cum lege ſit rep̄ſentatum. vt. C. de fideicō.auten. amplius¶ De ſucceſſionibus ſublatis bonorumque fiebant ex ſenatuſcon. claudianoOn ſolum p̄dictis. iiij. modis. ſed etiāduobꝰ alijs in vniu̓ſum ſuccedebaturet id̓o ponit de ſenatuſcon. claudianonō ẜuando ſed tollendo. et locū habebat in duobꝰ .i. cū debitor in ſolutōne ceſſabat et ſolēnit̓ꝯtra eum ꝓponebat̉ actio et ip̄e neqꝫ veniebatneqꝫ ſoluebat. ſuccedebat em̄ ei creditor in omnibꝰ tanꝙͣ mortuo etiā ſi debitor reliquiſſet heredem et licebat ei oīa vendere forte nec eratopus iudiciali aucͣte. ſꝫ hodie ſollennitates actionū exſpirauerūt. vnde et ip̄a ſucceſſio exſpirauit. nec venditio locū habet et tm̄ mō dat̉ licencia creditoribꝰ ſine ſollennitate v̓boꝝ ꝓpoſitaactione ſi nō veniat debitor ꝑ iudicis officiū poſtulare ſe mitti in poſ et iudex debebit eiſ ſꝑmittere bona detinere vl̓ poſſidere et ꝓ ut eis vtile viſum fu̓it ea diſponere ſicut patet ex latioribus digeſtoꝝ libris. vt. jͣ. e. et vt notaui in ſumma. C. de bonis auc. iu. poſ. Grat et. vi. ſucceſſioqn̄ mulier ſeruili amore capta miſcuit ſe alienoẜuo ꝯtra denūciatiōem dn̄i. fiebat em̄ ip̄a ancilla domni et eius tanꝙͣ mortue ſub̓am capiebatdn̄s ſerui vt notaui in ſumma. C. ad ſe. ꝯ. clau.¶ De obligationibusꝯplicuimus ius illud quo quid fit noſtrum. nūc ꝓſequam̄ illud qͦ quid fitnobis debitū. vel alit̓. sͣ. in pͥn. primilibri diximus omne ius qͦ vtimur ꝑtinet ad ꝑſonas vel ad res et de iſtis dictū eſt vl̓ ad actiōeset de his videamus. ſed qꝛ actiones naſcunt̉ exobligationibꝰ et de obligationibꝰ tanꝙͣ de macribꝰ eaꝝ pͥmo loqͣmur. Videndū gͦ quid ſit obligatio que ſit eiꝰ natura qͣliter diuidat̉. et queſint genera obligationum. qd̓ dic vt notaui inſumma. C. de act̓. et oblig. vſqꝫ ad illū. §. circa