iij

Quibus modis re ꝯtrahit̉ obligatio

Quibus modis re ꝯtrahit̉ obligatioRoſequit̉ mat̉iam ſuꝑioris diuiſiōisſcꝫ qꝛ obligationū alie ꝯtrahunt̉ realie v̓biſ. alie lr̄is. alie ꝯſenſu. Hic g̓aſſignat v. modos qͥbus re ꝯtrahat̉ obligatōſcꝫ mutuū. indebitū. ꝯmodatū depoſitū. pignusSūt et alij modi qͥbus ꝯtrahit̉ obligatio int̓uētu rei vt in ꝑmutatiōe et in alijs ꝯtractibꝰ innominatis int̓ quos et ſuꝑiores nota dr̄aꝫ. qꝛ in fuꝑioribꝰ a pͥncipio ſtatim vt ſunt naſcit̉ actō. ſedin iſtis naſcit̉ ex poſt facto vt notaui in ſummaC. de pact̓. §. ſi aūt nō fu̓it nudū. et. §. rei int̓uentu. De pͥmo igit̉ .i. de mutuo breuit̓ videamꝰ. ſicut et d̓ alijs. ſummatores em̄ nimis ꝓſecuti ſūthͨ de mutuo. Nā eadeꝫ rōne de ſingul̓ plene omnia dicerē que ꝯtinent̉ al̓s in pl̓ibus qͣternis d̓mutuo aūt ſic videamuſ. vn̄ ip̄m dicat̉. et qͣliterrecōciliet̉ ex poſt facto et qn̄ cōtrahat̉. qd̓ dicbreuit̓. vt notaui in ſumma. C. ſi cer. pe. §. eſt ettercia ꝯdictio ſpecial̓ vſqꝫ ad illū. §. diuidit̉ aūtDe indebito videamus quot modis dicat̉. quidſit indebitū. et qn̄ locum habeat ꝯdictio indebiti. qd̓ dic breuit̓. vt notaui. ī ſumma. C. de ꝯdi.inde. §. dicit̉ aūt indebitū vſqꝫ ad illū. §. ceſſat Sꝯmodato. videamus qd ſit ꝯmodatuꝫ et qͣliterꝯtrahat̉. ⁊ qͥd veniat ī act̓. ꝯmodati qd̓ dic breuit̓ vt no. in ſum. C. de ꝯmodato. in pͥn. et. §̓. i. uſqꝫ ad illum. §. ꝯſiſtit. et. §. iteꝫ venit dolus. vſqꝫad illum. §. item agit̉ de depoſito. Videndū qͥdſit depoſitum et vn̄ dicat̉ et quid veniat indepoſiti actionē. qd̓ dic vt no. in ſumma. C. depoſiti.in pͥn. vſqꝫ ad illum. §. ꝯſiſtit. et. §. venit vſqꝫ adillū. §. item venit. De pignoraticia aūt que dat̉debitori ꝓ reſtituendo pignore ſibi ſoluta pecunia creditori ſciendū eſt qd̓ recōtrahit̉ obligatio tam gr̄a debitoris .i. vt ei pecūia credat̉ ꝙͣcreditoris .ſ. vt in tuto ſit creditū et id̓o venitin ea dolus et lata culpa et leuis non leuiſſima.nec caſus fortuitus. vt no. in ſumma. C. de pigact. in pͥn. vſqꝫ ad illū. §. habet. et. §. item venitin pignorat̉. dol̓. vſqꝫ ad illum. §. contraria.¶ De verborum obligationeEdum res ſed etiā v̓bis ꝯtrahit̉ obligatio. et iō ponit de v̓. ob. que obligatio. qꝛ ꝯtrahit̉ ꝑ ſtipulatiōeꝫ. Videndū quid ſit ſtipulatō. et vn̄ dicat̉ et qͣliter cōtrahat̉. et int̓ quas ꝑſonās et qn̄ ꝯmittat̉ et qͣliter ꝯmiſſa purgēt̉. et que actiones ꝓficiſcant̉ex ſtipulatione. qd̓ dic vt no. in. C. de ꝯtrahē.ſti. vſqꝫ ad illū. 8. fit alia diuiſio. et in. C. ſi cer.pe. in pͥn. vſqꝫ ad illū. 8. eſt et ꝯdictio triticariaQuidā tn̄ voluerūt dice̓. qd̓ v̓boꝝ obligatio ſitidem qd̓ ſtipulatō. ſꝫ verius eſt qd̓ ip̄a obligatōnō eſt v̓boꝝ ꝯceptio. ſꝫ ex tali ꝯceptiōe v̓boꝝnaſcit̉ obligatio. Item notandū eſt ꝙ qn̄qꝫ exſtipulatōe incerta agit̉ ꝯdictiōe certi. et nō exſtipulatu vt in dote. vt no. in ſumma. C. de reiuxo. act̓. §. h̓ eſt aūt actio. Item notandū eſt ꝙ

ſtipl̓atio ſola nouat nō aūt pactio etiā incōtinēti facta. vt. C. de iure do. auia. Illud etiaꝫ no.ꝙ qn̄qꝫ ex utili ſtipulatōe nō agit̉ nec obligatio naſcit̉. ſꝫ excipit̉. vt ſi ml̓r ꝓmittat debitoriſuo in dotem ꝙ ip̄e ſibi debet. vt. ff. de iur̄. do.I. ſi pater. §. i.De duobꝰ reis ſtipulādi et ꝓmittēdiVoniā ſtipulatōibꝰ et alijs ꝯtractibꝰde quibꝰ dictū eſt. fiūt pl̓es rei loqͣm̉de duobꝰ reis ſtipulandi et ꝓmittendi. ſ. qͥs dicat̉ reus ſtipulandi et ꝓmittendi. etvn̄. et qͣliter obligatio duoꝝ reoꝝ ꝯſtituat̉ etqͣliter exꝑiant̉. ⁊ qͣliter ꝯueniant̉. qd̓ dic. ut nōtaui in ſumma. C. e. t.De ſtipulatione ſeruorumE dum ex nr̄a ſtipulatōe acquirit̉ nobis. ſꝫ etiā ex ſtipl̓atione ẜuoꝝ nr̄oꝝꝓprioꝝ vl̓ etiā cōiuꝫ. Videndū ergode ſtipulationē ẜuoꝝ. qn̄ ꝑ ẜuos nobis querat̉obligatio vl̓ ſtipl̓atio et in qͣntū vl̓ ꝓ quibꝰ portionibꝰ. Eſt aūt hͨ diuiſio ẜuoꝝ facienda. qꝛ alijſunt ꝓprij. alij ſunt cōes. alij bona fide poſſeſſi.alij ꝯceſſi in vſuf. alij in nudū vſum. et ſi quidemfu̓it ꝓprius ſtipl̓ando q̄rit dn̄o ſiue ſibi ſiue conſeruo. ſiue imꝑſonalit̓ ſiue dn̄o ſtipulet̉. vt. ff. e..l. i. et. l. ſiue mihi. et. jͣ. e. §. ſiue aūt. Fallit aūt hͨin ſtipulatōe oꝑaꝝ. vt. ff. e. l. an̄pe. et vt diximus in ſūma. C. de oꝑis lib̓. ſꝫ que eſt rō. ℟º. qͥailla ſtipulatio oꝑaꝝ ꝯſiſtit in facto. nam ſi ẜuuſmeus ſtipulet̉ mihi licere ire age̓ acquiritur mͥſtipl̓atio ſic̄ in oꝑis dictū eſt. Si v̓o ſtipulet̉ ſibi licere ire agere nō acqͥrit̉ mihi re ip̄a ſtipl̓atio vt ego ire poſſim ceteꝝ ibit ẜuus meus. etita qͣntū ad ꝯmodū mͥquerit̉ at p̄dicta oꝑarūſtipl̓atio nec mͥ q̄rit̉. vt mͥ p̄ſtent̉ oꝑe. qꝛ meaꝑſona nō ꝯtinet̉ in ſtipuiatōe. ſꝫ nec p̄ſtent̉ ẜuovtpote cū ip̄e nō ſit patronus et ita dicit̉ iutit̉talis ſtipl̓atio. vt. jͣ. e. 8. ſꝫ cum factū ceteꝝ ſi ſtipularet̉ ẜuus meꝰ viam iter actū vl̓ uſuf. mihioīno querit̉ ſtipulatio. Idem ē et ſi ẜuꝰ meus ſtipulet̉. ſibi licere uti frui. licet ei legari nō poſſꝫiter vl̓ actꝰ. vt. ff. de ẜui. le. l. ſi maxi. et eſt in legatis rō. qꝛ id demū pōt legari ẜuo qd̓ poſſꝫ eilegari ſi liber eſſet. nam et ecōtra res ꝓpria dn̄ilegat̉ ẜuo. licet nō poſſet legari dn̄o. vt. ff. del̓..ij. debitor. §. ſꝫ ẜuo. Eſt gͦ magna dr̄a ſi ſtipuletur ſibi licere ire agere an uti frui. licet non ſitdr̄a ſtipulet̉ iter vl̓ act̓. vſuf. Sꝫ que ſit rō putoſatis eſſe in ꝓmptu. ſꝫ eam mō non ꝓſequor. Siv̓o ẜuus cōis pl̓iuꝫ ſtipulet̉ vl̓ etiā ſtipulet̉ quibona fide poſſidet̉ ab vno vl̓ pluribꝰ vl̓ ſtipuletur ille in qͦ vnus uel pl̓es hēant vſuf. uel vſumdic vt no. in ſumma. C. ꝑ qͣs. ꝑ. no. acq̓. §. ꝙ aūtdictū eſt. et. §. ꝑ ẜuū aūt. vſqꝫ illuc. Si gͦ homoliber. ⁊cͣ. et. 8. ꝙ aūt dictū eſt in ẜuo bona fidepoſſeſſio vſqꝫ illuc. Sūt et alij ꝑ quos. Extra videt̉ notandū qd̓ ẜuus he̓ditariꝰ noīatim ſtipuſari non p̄t he̓di futuro .i. eius ꝓprio noīe exp̄ſſo