epiſtolam vel teſtationem vel chirographumquia aſſignatio liberti neqꝫ quaſi legatuꝫ neqꝫquaſi fideicōmiſſum ꝑcipit̉. deniqꝫ neqꝫ fidei cōmiſſo onerari poteſt. ut. ff. e. l. aſſignare. Diſſoluitur aūt aſſignatio pl̓ibus modis. ecce em̄ aſſignator poteſt adimere aſſignationem etiā nudā volūtate. Item et ſi is cui eſt aſſignatus repudiauerit eam redit patronatus ad fratreseius. vt. ff. e. l. i. §. aſſignare. et. §. ſed ſi is cui.Item et ſoluit̉ ſi is cui aſſignatus eſt patiaturmaximaꝫ capitis diminutionem. vl̓ mediā. imoet ſi patiat̉ minimā vt quia emācipatus eſt. redijt patronatus ad familiam vl̓ in fratres eiꝰcui eſt aſſignatus. vt. ff. e. l. i. i. ℟º. et. l. vl. §. qd̓inquit. et. jͣ. e. §. vn̄ querebat̉. Item ſoluit̉ ſi illecui eſt aſſignatus deceſſerit ſine liberis. vt. jͣ. e..§. ſed ita demū. et. ff. e. l. i. §. vtiqꝫ ſi ex liberisEffectus aūt aſſignationis varius eſt inſpectaeius qualitate. Nam ſi fiat ſub ꝯdictione. vl̓ indiem interim pendentē die vel ꝯdictōne ꝑ indeeſt ac ſi aſſignatus nō eſſet int̓im ergo mortuoliberto hereditas eius ꝑtinebit ad omnes liberos patroni. vt. ff. e. l. ſub ꝯdictione. Si vero fiat aſſignatō pure et ab eo qui ſolus erat patronus. ꝑ omnia habet̉ ꝓ patrono ille cui eſt aſſignatus. vt. ff. e. l. i .ſ. quantū ad ꝯmodum ſuccedendi et habendi iurā patronatus. non tn̄ licetei aſſignare ꝓ ut dictum eſt. Item et ſoluit̉ ineius ꝑſona ius aſſignationis quibuſdam modisquibus nō ſolueret̉. ſi ip̄emet manumiſiſſet. ut liquet exp̄miſſis. et ex eo qd̓ notaui in ſumma. Cde bonis lib̓. §. repellit̉. Item nedum ille cui eſtaſſignatus admittit̉ vt patronus. ſed etiā eiusliberi ſui vel emancipati. nā emācipati. licet deiure ciuili nō admittant̉ ad hereditateꝫ. De iure tn̄ p̄torio p̄ferūtur familie aſſignatoriſ et accipiunt̉ liberi. nedū filij. ſed etiaꝫ nepotes et neptes ⁊ d̓incepſ. deſcēdentes. ut. ff. e. l. idē. §. emācipatos. Vbi aūt ille qui ſolus eſt patronus lib̓tum aſſignat duobꝰ et in ꝑſona vnius eoꝝ euaneſcit aſſignatio vel abinitio. vel ex poſt factoaccreſcit alteri aſſignatio potius quā redeat infamiliam. vt. ff. eo. l. idem. §. vl. et. l. is cuius. et.l. vtꝝ. qd̓ notabile eſt. al̓s em̄ ex quo ius ſenel queſitū eſt nō ſoler accreſcere ſocio. niſi invſuf. vt. ff. de vſuf. ac. l. i. §. interduꝫ. Quid aūtſi vnus eoꝝ quibus aſſignatus erat deceſſit nōſine liberis. an liberi defuncti admittant̉ cū viuo. Et certe nō admittant̉. ſed eo defūcto liberi alterius ſuccedunt. et ſi vterqꝫ deceſſerit etalter filios et alter nepōtes reliquerit. filij vnius p̄ferunt̓ nepotibus alterius. vt. ff. e. l. vtruꝫSi aūt ille qui erat cum alio patronus cū habeat filios duos. vni eoꝝ aſſignauerit libertuꝫ etalter moriat̉ relicto vnico filio. iſte cui libertꝰeſt aſſignatus a patre ſuo habebit in he̓ditate liberti iure aſſignationis ꝑtem ſuam et ꝑteꝫfratris ſui. nll̓a em̄ facta aſſignatiōe haberetquilibet terciaꝫ. vt. sͣ. dictum eſt. ergo iſte cuieſt aſſignatus debet habere beſſem .i. ſuaꝫ terciam et terciaꝫ fratris fui. ſed ſui fratris terciānō p̄t habere niſi frater viuit. et ad legitimaꝫ

hereditatē liberti potuit admitti niſi eſſet facta aſſignatio. Nam ſi ponamus eū capite minutum equales ꝑtes habebunt. et iſte cui eſt aſſignatus a patre ſuo. et alterius patroni filius.Si aūt deceſſerit ille cui ego aſſignaui relicto filio ſuo. ſcꝫ nepote meo et relicto fratre ſuo patrueli ſcꝫ alterius patroni filio ſemiſſem habebit iſte nepos meus quē eſſet habiturus filiusmeus ſcꝫ qui viuit ſi ego libertū nō aſſignaſſemNam ſi nō viueret iſte filius alterius patroni.filius p̄poneretur nepoti meo. Idemqꝫ eſt et ſifilium et nepotē habebaꝫ ex altero filio et nepoti libertū aſſignaui admittit̉ nepos meꝰ adlegitimā hereditatē cū alterius patroni filio.ſcꝫ interim dū viuit patruus eius .i. filius meusceterū ſi ille nō eſſet nihil ꝓdeſſet ei aſſignatiop̄poneretur enim ei alterius patroni filius. vtff. e. l. i. et. ij. ⁊. iij.¶ De honoꝝ poſſeſſioneValiter ex teſtamēto vl̓ ab inteſtato qͥs ſuccedat d̓ iure ciuili in ius vniuerſum. sͣ. dictum eſt. Nunc videamꝰqualiter qͥs fuccedat de iure p̄torio. et quia hocfit ꝑ bonoꝝ poſſeſſionem. De ea videamus qͥdſit ip̄a. et qͣliter diuidat̉. quis poſſit eam agnoſcere. et qualit̓ et intra que tꝑa. qd̓ dic vt notaui. sͣ. in ſumm. C. qui adimit ad bo. poſ. §. tercioQuis ſit extraneus manumiſſor ml̓ti diuinauerūt et ignota ꝑ ignotiora expoſuerūt. Sꝫ egodico extraneus māumiſſor eſt pater qui emācipauit nō contracta fiducia. hͨ autem aꝑte ꝓbatur. nec aliter intelligi poteſt. vt. jͣ. e. §. que aūtSed ip̄i opponūt quomō ergo iſte pater quemdicit māumiſſorē ſibi ip̄i prefert̉. ℟º. nunꝙͣ ſibiip̄i p̄fertur. ſed licet ibi ꝯfuſe omnia ponant̉ diſtinguenda ſunt tn̄. vbi em̄ auus emancipauitnepotem nō contracta fiducia p̄fertur ſibi pat̓et ceteri ibi enumerati. Item vbi emancipauitpater nō contracta fiducia p̄fert̉ ſibi auus cuꝫillis ꝑſonis. Nam et licet ibi ꝯiūgatur aliquemtn̄ ordinem fuiſſe credo vt pͥmo liberi deinde ceteri admittant̉. Et nota qd̓ illa bonoꝝ poſ. cuꝫqua ex familia. ſic em̄ dicebat̉ patrono decedēte liberto inteſtato. ſexta aūt dabatur patronō facto teſtamēto et eo p̄terito. hoc tn̄ nō videretur eſſe veꝝ quia h̓ non eas que ex teſtamēto. ſed que ab inteſtato ſunt aſſignare ſe dixit. in ſuꝑiori littera huius. §. et caue tibi. quiaqd̓ dicit pͥmo. item ẜo loco. Item tercio nō denotat niſi numerum et ordinem bonoꝝ poſſeſſionū. non etiā vt in ſucceſſione huius pͥmo hͨ deinde illa locum habeat. ſicut et ip̄e ponit licꝫ inquibuſdam hoc ip̄m ſit veꝝ. Si enim hͨ dicereſlittera ſibi ip̄i eſſet contraria. cum dicat pͥmoloco dari vnde liberi. et poſtea tercio loco ꝯpetere eiſdem ꝑ inde decem ꝑſone.¶ De acquiſitione ꝑ arrogationem