¶ Fi

¶ De ſeruili cognatione

Vidam nō habent hic rubricam. necego abinitio habui. nec. P. quia neceꝑatim de hoc. t. ſicut d̓ alijs tractauit. ſed nunc habeo ſicut et quidam alij. Eſt ergo videndū de ſexuili ꝯgnatione quid in fuccedendo oꝑetur ¶ De agnatoꝝ em̄ et cognatōrum liberoꝝ ſucceſſione ſatis. sͣ. diximꝰ. Eſt autem ſciendum qd̓ ſeruilis cognatio de iure ciuilivel etiam de iure p̄torio. naturalem equitatemſequebatur nunꝙͣ ꝯputat̉ quantum ad fuceſſionem interim dū imminet ei vinculum ẜuitutisvt. C. cōia de manu. l. ſeruus. et de ſuis et legi..l. ex libera niſi in caſibꝰ in quibꝰ et ſi vere ſit aliquis ſeruus. quia tn̄ omnino ei cōpetiturā eſtlibertas habet ꝯmodum ſuccedendi alij vl̓ aliꝰei poteſt ſuccedere. vel alia rō eſt. quia ſeruusfingit̉ deceſſiſſe liber. vt notaui in ſumma. C.cōia de manu. Si vero ſeruil̓ cognatio ꝑueniatad libertatem. bene pn̄t illi qui manumiſſi ſuntint̓ ſe iur̄ ꝯgnationis ſuccedere .ſ. liberi et pentes inter ſe vel etiā liberi inter ſe ad ſil̓itudinēeoꝝ qui ex iuſtis nuptijs ꝓcreati ſunt patrononatus iure in hac ꝑte ſopito ⁊ cenſent̉ paris iuris nati poſt libertatem cū his qui nati ſunt inſeruitute. Si tn̄ poſtea ſunt mānumiſſi. vt. jͣ. e. t.Sed dubitatur de quibuſdā ꝑſonis vtrum debeant p̄ferri patrono .ſ. de fratre et patre libertiqd̓ dic. vt notaui in ſummā. C. d̓ bonis lib̓. in fi.Illud certum eſt qd̓ ſeruiles cognationes ꝯputantur qͣntum ad ꝓhibitionem nuptiaꝝ. vt. ffde ritu nupt̓. l. adoptiuus. §. ſeruiles.qj¶ De ſucceſſione libertorumEdum rōne cognatōnis defertur hereditas. vt dictum ē. ſed etiam rōnemanumiſſionis in bonis libertoꝝ dequa ſucceſſione plene dixi in ſumma. O. de bonis libertorum.¶ De aſſignatione libertorumVoniā lib̓toꝝ hēditas qn̄qꝫ deferp̉patronis. et eoꝝ lib̓is. vt. sͣ. dictū eſtēx liberis aūt p̄t eſſe qd̓ vnus p̄feratur alijs rōne aſſignationis. Ideo ponit̉ de aſſignatione libertoꝝ. Videndū ergo quid ſit aſſignare libertum. et quis poſſit aſſignare. et cuiet qualiter diſſoluat̉ aſſignatio. et quis ſit eiuseffectus. ¶ Eſt aūt aſſignare libertū teſtificari cuius ex liberis libertum eſſe velit. Et poteſtis omnis aſſignare qui libertū habet ſiue interviuos ſiue ī vltīa volūtate māumiſerit. vt. ff. e.l. vlt̓. i. ℟º. Item aſſignat ille qui ſolus eſt patronus. nam ſi cū alio nō ſtatim capit effectumaſſignatio. qꝛ alter patronus ſolidū ius habetvt p̄ferat̉ filius patroni. ut. ff. e. l. ſi ex duobus

licet eo mortuo qn̄qꝫ poſſit habere effectū vt ſiad filios duoꝝ patronoruꝫ deferat̉ hereditasliberti. Nam ille cui aſſignator eſt. habebit inhereditate liberti neduꝫ portionē que ſibi deferebat̉ ex ꝑſona ſua. ſed etiam que deferebaturalt̓i fratri ſuo cui nō eſt aſſignatus libertus. etideo ſi ex alt̓o patrono erat filius vnus. ex iſtoaūt erant duo. iſte cui eſt aſſignatus habebitbeſſem in he̓ditatem liberti. alius vero t̓entemquia in capita diuidebat̉ hereditas liberti int̓liberos patronoꝝ. vt. ff. e. l. j. §. ſi ſit ex patrono. et. sͣ. de ſuc. li. §. multis. ¶ Item aſſignat ip̄emanumiſſor. vt dictuꝫ eſt. non aūt aſſignat illecui eſt aſſignatus. vt. ff. e. l. liberi. Item nec iudex aſſignat. vt. ff. de iure pa. l. vl. ¶ Aſſignatur aūt ei filio qui eſt in poteſtate ſi mō pluresſint liberi. Nam ſi vnicus eſt filius non eſt opusaſſignatione. qꝛ ſine ea ſolus eſt habiturus euꝫlibertum. ¶ Quid aūt ſi fuerit aſſignatus filioemancipato. ait. P. eam tenere. vt. ff. eo. l. vtit̉Sed tn̄ videtur mihi contrariū. quia et ſi fieretaſſignatō ei qui eſt in poteſtate. et poſtea emācipetur euaneſcit aſſignatio. vt. jͣ. eo. §. datur. licet quidem tollerēt iſtud. quodam ſimili inducto. in. ff. de recept̓. l. nō diſtinguemus. §. ꝯpromiſſo. ſed certe ibi non ſoluit̉ ꝯpromiſſum aduemente ſacerdotio. imo excuſat̉ arbiter. ne compellatur ꝓnunciare. Item quod dicit̉ in. l. illa.vtruꝫ et magis eſt poſſe ſubaudi ei ſoli aſſignari qui eſt in ptāte. Item poteſt aſſignari filionato et naſcituro. vt. ff. e. l. vl. §. i. Item poteſtaſſignari filio inſtituto vel nō inſtituto. immoetiam exheredato poteſt aſſignari neqꝫ nocetei. nota exheredatōnis qͣntum ad ius patronatus. imo et ſi poſt aſſignationem fuerit exheredatus. nō ſemꝑ exheredatio adimet aſſignationem niſi hoc animo facta ſit. vt. ff. e. l. i. §. ſedſi exheredato. et. §. ſed et ſi poſt. Item poteſtaſſignari libertus et vni et pluribꝰ. ſicut ⁊ vnullibertus vel plures poſſunt aſſignari. imo etiāille aſſignatur qui eſt apud hoſtes. vt. ff. e. l. i..8. ꝙͣuis. et. §. is quoqꝫ Item p̄t aſſignari libertus nepoti vnde querit̉. ſi filiuꝫ quis habeat. etex eo nepoteꝫ an poſſit tali nepoti aſſignare cūvterqꝫ ſit in poteſtate ſuā et certe pōt. Et cuꝫml̓ti ſint caſuſ in qͥbus illi qͥ ſunc in ptāte hēantlibertū puta ex caſtrēſi ul̓ qͣſi caſtrenſi peculio.vel etiam hodie ex aduentitio caſu. iſte neposadmittet̉ ad legitimaꝫ hereditatem liberti. vt.ff. eo. l. idem. §. poſſe. Fieri poteſt aſſignātioquibuſcūqꝫ verbis vel nutu. uel teſtamento vl̓cōdicillis. et ex die certa. ſed vſqꝫ ad diem certum vix poteſt. nam ip̄e ſenatus huic negociofinem ꝓpoſuit. vt. ff. e. l. i. §. aſſignare. et. l. vlti..§. vlt̓. et. jͣ. e. §. vl. xem fieri poteſt exp̄ſſimet tacite. Nam ſi ſeruus liber eſſe iuſſus fuerit.et filio legatus eſt. Deinde teſtator vnius eummanumiſit ad filiuꝫ libertus qͣſi aſſignatus ꝑtinebit ſiue exp̄ſſim dictum ſit ſiue tacite intellexerit. nō quaſi ſeruum eum legaſſe. ſed quaſi libertum aſſignaſſe. vt. ff. e. l. ſi ſeruus. Item p̄taſſignātio fieri pure et ſub condictione. et per