ij

dicit regulam cathonis habere locum. ſi neceſſarius heres ſit inſtitutus. ¶ In legatis autem cōdictionalibus non habet locum regulacathonis vt patet ex p̄dicta lege de legibusprimo cetera ergo nec habēt hic locum ſi qͥsita legauerit ſi poſt kl̓as mortuus fuero. ticiodato imo eſt hic cauillatio quedam .i. argumētum contra regulam cathonis ẜm quid qualeIn hoc em̄ caſu ſi ſtatim mortuus fuerit teſtator potius verum eſt non eſſe datum legatum quā inutiliter datum. ſed et ſi ſic legauerit ſi filia mea ticio nupta erit ſatis eſt ſi mortis tempore nupta inueniat̉ licet teſtamēti facti tempore fuerit impubes. ut. ff. de regu. ca..l. i. ⁊. ij. ¶ Idem et ſi poſt mortem ſit nuptaHec em̄ ꝯdictio quādocūqꝫ poteſt impleri. ut.ff. de condic. et d̓. l. ſi ita legatum. ¶ Itē nonvidetur quibuſdam qd̓ locum habeat regulacathonis quādo res mea legatur mihi et eandem alieno viuo teſtatore debetur em̄ legatūqd̓ non deberetur ſi teſtator ſtatim deceſſiſſetut. ff. de regula ca. l. i. §. vl̓ti. ſed tamen id nonputo verum vt ꝓbatur. jͣ. e. §. ſed ſi rem legatarij et del̓. i. l. cetera. §. tractat. Ntuod aūtdicitur in. l. i. de regula cathonis locum habꝫqn̄cunqꝫ teſtator legauit mihi rem meam ſubcōdictione. ſi alienarem eam inuita ſua. Namſi alienaui debetur legatum qd̓ non debereturſi ſtātim deceſſiſſet teſtator. Item non habetlocum regula cathonis in ꝯdictionali inſtitutione ut. ff. d̓ regula ca. l. pnl̓t. forte nec in pura locum habet quantū ad verba ſic em̄ prodita eſt quod legatuꝫ ⁊cͣ. non que hereditas utff. de regula ca. l. antepnl̓t. ſed forte locū habet quātum ad ſententiā quia inſtitutis extraneis heredibus quātum ad capiendum tria tēpora cōſiderantur ut notaui. sͣ. d̓ hr̄. qua. ⁊ diffuerūt tamen nōnulli qui dixerūt regulam nōhabere locum in heredis inſtitutione ⁊ qd̓ dicit. l. tria tempora cōſiderari veruꝫ eſt de regulari iure. vel conſiderant̉ tria ſi a principiopoterat capere. ⁊ poſtea deſinat poſſe caperetempore mortis vel tempore adite hereditatis. Si aūt primo non poterat caꝑe temporeteſtamenti ⁊ poſtea inueniatur capax tempore adite hereditatis nihilomīꝰ admittetur utff. de acquir̄. hr̄. l. ſi ſeruꝰ eius qui. Sed primaſententia verior eſt. ¶ Item regula cathoniſnon ꝑtinet ad nouas. l. vt. ff. de regula catho..l. vl̓t. qd̓ quidaꝫ ita exponūt ut non ꝑtineatad ſenatꝰ. con. terculianū et orphicianum quematres ⁊ filios inuicem ad ſucceſſionē vocantque ſucceſſio legitima dicitur nō quia ſit ex. l..xij. ta. ſed quia differtur ex nouis. l. que etiamnōperimit̉ capitis diminutōe ut. ff. d̓ capi. mi.l. tutelas ⁊ ideo ſūmatur tempore mortis filijerat in poteſtate pat ris ſibi hereditatem nonquerebat ſed patri iur̄ veteri. Sed hodie ſi ante hereditatem aditaꝫ ſui ſuris efficiatur querit ſibi licet tempore mortis filij ſibi non quereret. Idem ex parte filij dicendum eſt vel nō

ꝑtinent ad nouas. l. i. ad noua priuilegia indulta inſtitutis naturalibus filijs heredibus quitempore teſtamenti non erant capaces in ſolidum. ſed poſtea incipiunt poſſe capere totumꝓpter pͥuilegium a principe viuente indultumvel a lege ut quia poſtea oblati fuerunt curieIIllud videtur notandū. qd̓ licet tutele datio vel libertatis. vel hereditatis non teneatꝓpter incertitudinem videtur tamen aliud inlegato pecuniario. ut. ff. d̓ teſta. tu. l. duo ſuntticij ⁊ de ma. te. l. cum ex pluribus et de hr̄. in.l. in tꝑe. §. quot̓. ⁊ del̓. i. ſi quis. §. ſi inter duosvel ſi uis dicas idem in om̄ibus ⁊ qd̓ dicit del̓ij. eligere debet expone .i. poteſt non aūt cogitur antequā vnus eoꝝ probet intentioneꝫ ſuam. ut. ff. de condict̓. ⁊ de. l. falſa. Secus veroeſt vbi teſtator mihi legauit ſtich̓. ⁊ plureshabet ſtichos. nec apparet de quo ip̄e ſenſit utff. del̓. i. ſi quis filio. §. ſi quis ⁊ ut diximus in ſūma. C. de te. tu. §. datur tutor et de taſtamentaria ma. §. relinquitur et del̓. §. item legantur¶ Illud etiam notandum qd̓ ſana legata velmateria non debet̉ veſtis vel nauis poſtea facta ex ea ut. ff. del̓. iij. l. lana facit em̄ hͨ trāſformatio rei facta nondum cedente die legati. utff. de. l. i. l. ſi ita. §. ſi domus ⁊ de. l. ij. l. peculiuꝫ.§. quadrige ut notaui in ſumma. C. e. t. §. itemliberatur heres.¶ De ademptione legatorum et tranſlatione RuIcut dare vel relinquere legatū eſtdde poteſtate teſtantis vel codicillan-tis ita adimere vel tranſferre legatūeſt de eiuſdem arbitrio. Eſt em̄ eius voluntasambulatoria vſqꝫ ad ſupremum vite exitum ut.ff. e. l. iiij. et de donat̉. int̓ virum ⁊ vxorem. l.cum hͨ ſtat̓. §. oratio. Videndum ergo in quavoluntate fiat ademptio vel tranſlatio ⁊ qualiter. Et certe fit ademptio legatorum in teſtamento eodē vel alio vl̓ ī cōdicillis teſtamēto cōfirmatis vel non confirmatis. ſicut notauimus. sͣ. de teſtamentis ordinandis. §. illud etiam notandum eſt. ¶ Fit ademptio verbis cōtrarijs ut ſi teſtator dixerit ticio lego et poſtea dicit ticio nō lego vl̓ equipollētia v̓ba dicit ut ſi dicat ticio adimo. vel ticio legam admeuiū tranſfero ut. jͣ. e. ⁊. ff. e. ſicut adimi. necem̄ prohibet priorem ſcripturam poſteriorecorrigere cōmutare reſcindere. ut. ff. e. l. nihꝫIdemqꝫ eſt ſiue non adimat ſiue legatum inducat vel cancellet. ut. ff. e. l. nihil int̓eſt de quainductione notaui in ſūma. C. dele. §. ſi vero fiat ademptio. ¶ Videretur tamen alicui cōtrarium qd̓ legitur. ff. d̓ reg̓. iu. ⁊. l. vbi repugnātia ſed certe ibi loquitur. quando neſcitur qd̓prius qd̓ poſterius ſit factum ut notaui in ſumma. C. de edicto di. adri. 8. quid ſi duo vel eſtetiam intelligendum quādo repugnantia eſt