¶ Ii

in. xxx. liberis auri et maxime in crimīalibꝰ inquibus ſi iudex certus eſt. quid ſibi faciendumſit ad principem nō crimina ſed vindicta referenda eſt. ut. ff. de off. p̄. preto. l. antepenl̓ti.Quādoqꝫ tamen ſpeciale eſt ut in crimine primo feratur ſententia ſic deinde principi ſcribatur. ut extimet an ſequenda ſit ſententia. putaſi preſes ꝓuincie deportauit aliquē in inſulā utff. de inter. ⁊ rel̓. l. int̓penas et d̓ iniuſto rupte. l. ſi quis filio. §. quid tamē Si vero fiat relatio ut remittatur onus iudicandi improbatur ea relatio. ut in auten. ut iudices non exſpec. ſacras iuſſiones. §. iubemus. niſi relatio fiat ideo quia is qui refert non habet poteſtatem iudicandi propter ſemiplenam iuriſditionem ſuam. ut quia erat legatus proconſul. velquia tantum cognitio erat ei mandata. ut. ff.de off. proconſul̓. l. ſolet et. l. ſi quid ⁊ jͣ. ad. l.cor. de fal. l. vbi.4¶ De appellationibus et ꝯſultatōibꝰE ſententijs plene dictuꝫ eſt ſed quiapro lata ſententiā et appellationes etꝯſultationes fieri contingit. ideo videamus de eis. ſed de conſultationibus plene.sͣ. t. ꝓxi. diximus ⁊ quādo etiam fiat poſt ſententiam ibidem not auimus ¶ Illa ergo parteomiſſa dicamus de appellationibus quare ſintinducte Quid ſit appellatio. et quis poſſit appellare et a quo ⁊ a cuius ſententia ⁊ ad queꝫet qualiter fiat appellatio. et inter que tempora. ¶ Eſt aūt inducta appellatio vt iniquitasvel imꝑitia iudicantium corrigatur. licet nonnūquam bene latas ſententias impeius reformet. neqꝫ em̄ vtiqꝫ in melius ꝓnūciat qui nouiſſimus ſententiaꝫ laturus eſt. ut. ff. e. l. i. ¶ Eſtaūt appellatio ſententie a minore iudice late ꝑinuocationem maioris iudicis p̄textu iniquitatis pͥme ſententie reſciſſio. ut. ff. d̓ mi. prefecti.et ad tur. l. i. §. vl̓t. in hunc modum puto Egoazo ſentiens me grauatum a ſententia tua domine. ℟. ꝙͣ tuliſti ꝓ iohanne in queſtione domus appello ad conſules. ⁊ apoſtulos peto etcum inſtantia peto Sic em̄ ꝯcipiendi ſunt libelli vt habeāt ſcript̉. et a quo dati ſunt. hoc eſtquis appellat ⁊ aduerſus quē et a qua ſententia. nec tamē p̄ſcribitur appellanti quia nō addiderit ꝑſonam adu̓ſarij Immo et ſi plures habui adu̓ſarios ⁊ quorūdam nominā expreſſi inappellatione ⁊ alioꝝ non. nō preſcribit̉ mihi.quaſi acquieuerim ſententie aduerſus eos quorum nomina nō expreſſi immo et ſi appellandovnam cauſaꝫ dixerim licet mihi ab ea diſcedere et aliam allegare et ſic ꝓſequar appellationem meam quibus modis potuerī Sed ecōtrario ſi vnus de pluribus condēnatis appellaue̓itnon ideo alij videntur appellaſſe. ut. ff. e. l. i. §.vl̓ti. et. l. iij. ¶ Appellare autem poteſt ille quieſt dānatus ſit vnus vel plures ⁊ quādoqꝫ vnius āppellatio ꝓdeſt alijs ut dicemus. jͣ. ſi vnusex pluribus appellauerit Sed ⁊ ita demū tenet

appellatio alicuiꝰ ſi ſententia valet. vt. ff. e. l. ſiexpreſſim et. l. ex ꝯſenſu. §. cum ꝓcurator QuāSoqꝫ tamē quod notabile eſt appellatio facitvt ſententia teneat ⁊ eadem infirmet̉ per appellatōnem hoc eſt cum ꝓcurator falſus egitet dominꝰ appellat a ſententia lata ꝯtra ꝓcuratorem. ut. ff. rem. ra. ha. l. iij. §. vl̓t. appellatdānatus ita demuni ſi liber eſt. Serui aūt nonpoſſunt appellare ſꝫ et in criminali cā lata ſentētia contra ſeruū dominus appellare poteſtet alius noīe domini Si vero neqꝫ dominus neqꝫ alius pro domino appellauerit ip̄i ſeruo quiſentētiam paſſus eſt ſtricte auxiliū ſibi implorare nō denegamus Sed ecōtrario lata ſentētia ꝯtra dominū non licet ſeruo appellare. utff. e. l. ſerui et. t. lucius ⁊. l. creditor. i. ℟. Secus eſt aūt in filiofa. ille em̄ lata ſententia cōtra patreꝫ in bonis que per filiū poſſunt acquiri poteſt appellare ut. ff. e. l. ex cōſenſu. §. filiū¶ In ꝯdēnato nō diſtinguo. ſit ꝯdēnatus nōmine ſuo. an alieno ut quia tutor erat vel curator vel ꝓcu. Nam ⁊ ꝓcurator per ſe et ꝑ ꝓcuratorem poterit appellare. quia licet ꝓcuratori lite ꝯt̓. alium ordinare ꝓcuratorem. ut. ff..e. l. tutor ſi ⁊. l. ab executore. §. vl̓t. ¶ Itemappellat is qui non eſt dānatus ſi eius intereſtqualis eſt is qui ꝑ ꝓcuratorem exꝑtus eſt victus. ſi ꝓcurator eius nomine non appellet.Item emptore de ꝓprietate victo ⁊ nō appellante appellabit venditor. aut ſi vēditor egitet victus eſt appellare poterit emptor/ imo ⁊ſi venditor appellauit et in cauſe defēſione fuſpectus viſus eſt. perinde defenſio cauſe ꝯmittēda eſt emptori atqꝫ ſi ip̄e appellaſſet. Idēqꝫſeruatur in ꝑſona creditoriſ cum debitor victꝰappellaſſet. nec ex fide cauſaꝫ defēderet quodita eſt accipiendū ſi creditorē interueniēte velſciente debitor de pignore victus ꝓuocauitNam abſenti creditori nihil p̄iudicat debitorut. ff. e. l. ab executore. §. alio ¶ Sunt ⁊ alij qͥappellare poſſunt ꝑ quale. quale preiudiciū qd̓generatur eis ut ecce ſi in p̄iudicium coheredis quis patit̉ ſe dānari vel ſimilem huic cauſam quāuis ⁊ ſine appellatione tutus eſt coheres ¶ Item fideiuſſores debitore victo ꝓ quoint̓uener̄t appellare poterūt ¶ Item emptorevicto appellabit fideiuſſor vēditoris licet emptor ⁊ venditor acquieſcāt ſententie. ¶ Itemet ratione humanitatis licet nedū ꝯdēnato incrimīali cauſa ſed etiam ciuilibꝰ alij eius cognato vel extraneo appellare imo et ſi reſiſtat dānatus ne appelletur differtur eius ſuppliciumut. ff. e. l. nō tantū ⁊ quādo appellandū ſit. l. ij..§. vl̓t. ¶ Itē ⁊ pater victo filio in cauſa libertinitatis appellare poteſt maxime ſi filiꝰ eratin poteſtate. ſed ⁊ mater pietatis cā appellare poteſt filio condēnato exquacūqꝫ cauſa.Item poteſt exerce̓ appellatōꝫ licet ab inicionō poſſet defende̓ in cauſa pͥma vel principaliut. ff. quādo appellāduꝫ ſit. l. ij. §. pnl̓t. ⁊. ff. deappellc̓. reci. l. i. niſi in caſu qn̄ parētes vl̓ liberi morbo aut etate impediūtur agere ut. ff. de