vij

ꝓcur̄. ſi feminas ¶ Item poteſt qͥlibet extraneus appellare ꝓ dānato. licet nō habeat mādatum. ſi tamē dānatus ratā habeat appellationem mox. ut. ff. de app. re. l. i. i. ℟. licet olim.jͣ. biduum hodie. jͣ. dies. x. ar. ff. rem. ra. ha. l.pnl̓t. ¶ Preter hͦ notādum eſt qd̓ lata ſententia inter alios omnino p̄iudicat alijs ut in querela inofficioſi te. et ideo ꝯdēnato herede. licꝫlegatarijs appellare et exercere appellatōemſi querat̉ ꝑ colluſionem ꝓnūciatum ¶ Item ⁊ꝓmittitur eis agere cauſam apud ip̄m iudiceꝫqui de teſtamento cognoſcit ſi ſuſpicant̉ heredem non ex fide cauſaꝫ agere ut. ff. e. l. a ſentētia. §. ſi heres ⁊. l. ſi perluſorio. i. ℟. Item quivincit appellat ſi nō ſufficiētem putat ſententiam niſi fuerit cōtumax ut. sͣ. de iudic̓. ꝓperand̓.8. ſi vero aliqua Sic ergo ⁊ reus. ⁊ ꝯtumax nōappellabit h̓ ita ſi ꝯtumaces ſunt in non veniēdo Secus ſi rei ꝯtumaces ſunt in non exhibendo vel non reſtituendo. tunc enim ſi preſentes ꝯdēnati ſunt quanti in litē iurauerit actorquia non exhibent vel non reſtituūt appellarepoſſunt. ut. ff. e. l. creditor. §. i. ¶ Item appellae̓ poſſunt noīatim ad munera publica auctoritate ⁊ vtilitate ut decurrionatum vel mgr̄atū vel honores ſi tamen noīatio fuerit factaconſilio publico Alioquin non tenet. nec appellare neceſſe eſt ut. jͣ. e. l. ſi ad ſcribarum et. l. qͥad ciuilia et. l. nominatōnes. ¶ Nominatus aūtad tutelam vel curam que munera ſunt publica auctoritate ⁊ non vtilitate appellare nō poteſt ſꝫ excuſare ſe dꝫ infra. l. dies Et ſi qͥdeꝫ reprobata fuerit excuſatio. appellare poterit aſententia reprobatorie excuſatōis. ff. quandoappellādū ſit. l. i. §. ſi quis tutor ¶ Appellarequis poteſt a diffinitiua ſententia non ab int̓locutoria niſi in caſu cum iudex queſtionem inciuili negocio vel in criminali habendam ꝯtraleges interlocutus eſt. ut. ff. de app. re. l. anteſententiaꝫ ⁊ eſt h̓ intelligendum de queſtioneque fit ꝑ tormenta non de queſtione principaliquā iudex interlocutoria ſententia diffinit licꝫquidā h̓ intellexerīt Forte et ab interlocutoria appellat̉ cum fideuiſſores approbantur adelegato. tāquam idonei iudicio ſiſtendi cauſavel alias quāuis in hoc caſu quidā putent ſententiā delegati poſſe corrigi a delegante etiāſine appellat̉. ut. ff. qui ſatiſda. co. l. ab arbitro ⁊ a quibꝰ appellare non licet. l. vl̓ti. ¶ Demomentonea aūt poſſeſſione laca ſententiā nōappellatur ſcd̓m quoſdam. quia eſt int̓locutoria ſententia. ego puto eque diffinitiuaꝫ eſſe.nec tamen ab ea appellatur. quia d̓ ꝓprietateeiuſdem rei plenius ⁊ pͥncipalius iudicium exſpectatur ut. jͣ. ſi demom̄. poſ. fuerit appellatuꝫ.l. vna ¶ Item poteſt appellari ab iniuria iudic̄. ut. jͣ. e. l. ſi quis ꝓuocatione qd̓. p. intellexitde iniuria que eſt de facto. ut ſi iudex poſt latāſententiam percuſſerit aliquē de litigatoribꝰſicut em̄ is qui ꝓuocat nō debet ꝯuiciari ei a qͦappellat ita et ecōuerſo iudex appellanti iniuriam inferre non debet. ut. ff. e. l. illud ⁊ jͣ. e. et

in maioribꝰ ſed ego intelligo ꝙ loquatur d̓ iniurioſa executione cum. jͣ. tempꝰ quadrimeſtrep̄cipit executioni mandari ſententiaꝫ ſicut em̄appellatur ab executione cum executor excedit modum ſententie Vnde et res mobilis ſequeſtratur et fructus rei īmobilis in depoſitocollocantur ut. jͣ. quoꝝ appellatio nō reci. l. abexecutōne ita et ſi ticius exequatur ſententiaꝫquā oporteat ut dictū eſt ¶ Item poteſt appellari a tota ſentētia et a certo capitulo eiusſi appellet̉ ab vno capitulo tantum nō reſcindūtur ideo alia. niſi ſint cōnexa. ut. ff. de minoribus. etiaꝫ. §. ex cauſa Vbi aūt qͥs dānatꝰ eſtex pluribus facinoribus ꝓpter quedaꝫ appellauit ꝓpter quedam nō. ſi quidem appellauit etiam ob grauiorā differt̉ pena in leuioribus. Siv̓o appellauit ob leuiorā grauioꝝ pena eſt oīnō imponenda. ut. ff. in. l. no. appellat̓. pen. l. i..§. vl̓ti. ¶ Item a ꝯſultatōne appellat̉. ut diximus. sͣ. de relationibus et. jͣ. dicet̉. ¶ Item poteſt appellari ab iniqua interpretatōne ſentētie. ſi tamen is habuit poteſtatem int̓pretandi. velut ꝓcurator ceſaris aut preſes ꝓuincieita tamē ut in cauſa appellationis reddende hͦſolum q̄ratur an iure int̓pretatum ſit. ut. ff. e. l.ab executore ¶ Poteſt quis appellare a ſentētia iudicis ordinarij. ¶ Item a ſententia iudicis delegati licet et delegatꝰ ſit a principe niſiprinceps ita delegauerit eū ne appelletur abeo. quā formā ip̄e ſolus imꝑator p̄ſcribere poteſt non alius qui delegat ut. jͣ. eo. etiam eos ⁊ff. a quibus appell̓. nō li. l. i. §. vl̓t. Vbi aūt pͥncipi relatum eſt negocium. ut ꝯſulatur qualiter in cō. debeat iudicari lata ſentētia a iudiceꝯſulēte pote̓it appellari quāuis ex auctoritatereſcripti imꝑialis ſit lata ut. jͣ. e. l. nouū ⁊. ff. e..l. i. §. queſitū ¶ Item ⁊ appellari poſſet a conſultatione mala vl̓ minus plenaria licet nō ſitneceſſe ut in p̄dicto. §. quēſitum ⁊. ff. qn̄ appnon ſit. l. i. i. ℟. ⁊. l. vl̓ti. ¶ Porro quidam ſunta quoꝝ ſententijs appellari non licet. Et quidem ſtultum eſt illud admonere a principe appellare fas non eſſe cū ip̄e ſit qui ꝓuocatur.Item a ſenatū nō poteſt appellari etiā pͥnceplvt. ff. a quibꝰ ap. nō licꝫ. l. i. ¶ Item nō appellatur a ſnīa p̄fec. p̄to. ut diximus. sͣ. d̓ ſentētijsp̄fec. p̄to. ¶ Ab arbitro aūt nō appellatur. qꝛnullam iuriſditōnem habet. ideoqꝫ cū ip̄o iurenō teneat ſnīa. nec dicat̉ tenere ip̄o iure nͥ metu pene. non poteſt appellari qd̓ em̄ non tenetreſcindi nō poteſt ut. sͣ. d̓ ar. l. i. ¶ Eſt tn̄ quedam ſpecies appellandi .i. recuſandi arbitriuꝫut recuſans habeat exceptōeꝫ. cū arbiter. manifeſte inimicꝰ apparuerit et teſtato ꝯuentusne ſnīaꝫ ferret ꝓnūciauit. ut. ff. d̓ arbitris. l. nōdiſtīguemꝰ. §. cum quidam. Appellatio debꝫfieri ad ſuꝑiorem .i. ad euū qui eſt in gͣdū ꝓximō ſuꝑiori eo qui tulit ſnīam. ſi em̄ appellatiofiat ad principē omiſſis his ad quos debueritfieri ad p̄ſidē remittit̉. ut. ff. e. l. imꝑatoresTalis aūt ordo videt̉ ſtatui ꝑ cōdicem in appellationibꝰ faciendis ut ſi a ſpectabili iudice